De eerste blog van 2026

Hallo allemaal, hier de eerste blog van 2026, een update van wat er zoal is gebeurd, tot aan dat we straks naar NL gaan.

Vorig blog geëindigd met eind 2025. Hopelijk is het voor een ieder verlopen zoals met Oud & Nieuw is voorgenomen!

Wat hebben wij zoal gedaan?

• Vervolg op 2 Canadians
• Aantal verjaardagen gevierd
• Dyami Football
• CJ foot injury, einde 1e credit University en verloop examenjaar / Grad. En een baantje.
• Andere noemenswaardigheden en voorbereiden op trip naar NL

Laten we beginnen in February. In de vorige blog geschreven dat beide kids hun Citizenship eed hebben afgelegd, kwamen in februari dan de Canadian PaPo’s (paspoorten) binnen. Nu dus echt officieel Canadian Citizens met dual PaPo. EN dat na bijna 10 jaar hier in Canada te zijn! Carmen kan dus sinds haar 18e hier stemmen.

Vervolgens hebben we drie verjaardagen gevierd. Suus’

birthday, eind 2025 ; CJ en Brian in maart. CJ had een speciale, 18th birthday te vieren. Iets wat ze heeft gedaan met veel vriendinnen. De andere bewoners zijn toch maar even naar andere locaties gegaan. Om hun de ruimte te geven.

Dyami Football: hij was in off season hard bezig met trainen (speed/conditioning en krachttraining). Hij heeft meegedaan met 1 Camp en is uitgenodigd for a All paid for, 5 day Camp, eind July. Ook heeft hij info ingewonnen bij Universities om daar eventueel Football te spelen. Door nu al zijn naam bij de coaches te laten vallen, kan hij in aanmerking komen for a football scholarship. Hij moet dan coaches benaderen en zijn highlight gamefilm met hun sharing. Als zij wat in hem zien, dan zou hij tzt een offer kunnen krijgen van een university. Een aantal van zijn coaches vinden dat hij genoeg talent heeft om hem dat 5 daagse camp te sponsoring.  

Dyami heeft helaas last van beide knieen, springerknie, waarvoor hij onder behandeling is bij de physio. Blijkbaar komt dit vaak voor als je in de groei bent. Verder is hij toch maar aangemeld en speelt hij bij de local Football club, Niagara Spears. Helaas is de andere Football League niet meer doorgegaan (zie blog vorig jaar). Maar hij moest wel wat doen, dus maar ervoor gekozen om hem in te schrijven. Hij had zijn eerste wedstrijd May 9 en zal door onze vakantie de laatste wedstrijd en eerste playoff game missen. Eerst maar playoff halen, dan zien we wel verder. Hij is weer van positie gewisseld en speelt nu Safety (last man on Defense). Hij is ook de vocal leader van de Defense en moet dus letterlijk zijn stem doen gelden. Hij moet daar even aan wennen, maar dit zal hem in het vervolg wel helpen! Hij speelde redelijk met een aantal tackles and an interception. Het team heeft net gewonnen, iets wat nog nooit tegen deze tegenstander was gebeurd.

Carmen heeft in januari weer haar enkel bezeerd. Volgens de ultrasound had ze haar enkel aan beide kanten gekneusd, dus weer op krukken en naar de Physio. Gelukkig is ze sinds haar verjaardag weer zonder krukken. Ze is weer voor een MRI gegaan en nu wachten we nog op de uitslag.Het gaat gelukig alweer veel beter, ze is weer aan het dansen en binnenkort heeft ze haar dans voorstelling. 

CJ heeft inmiddels haar eerste University Credit met zeer goed gevolg afgerond. Tentamen was goed en met 82% (8.2) heeft ze dit zeer verdiend verkregen. Nu focusing on Graduating from HS. Ze heeft al haar Prom dress en Grad photos laten maken. Met het schoolwerk zal het ook wel goed gaan en dan is haar Graduation de avond voordat wij naar NL vliegen.

Suus heeft zich aangeloten bij de Solesisters, een groep voor vrouwen 45+ in de Niagara region die allerlei activiteiten organiseren. Ze heeft meerdere wandelingen gemaakt met zowel deze groep alswel met de Grimsby hiking group. Het is leuk om meer mensen te leren kennen. Ook heeft ze snowshoeing geprobeerd.

In januari hebben Suus en Brian hun jaarlijkse Ice Wine tasting gedaan. Naar 4 wineries, waar we nog niet eerder waren geweest. Zeer lekker en mooi om te zijn, wineries in het winter wonderland. Ice wine met een bite, een amuze waar chocolade in verwerkt was (thema was Ice wine and Chocolate). Soms stukje chocolade, soms een 'slider' met pulled pork in chocolade saus of een chocolade dessert. Al met al weer een lekkere ervaring.

Dan is toch eindelijk de winter afgelopen. Een lange en koude winter met meer sneeuw en lagere temp dan voorgaande jaren. Hier foto's van 'frozen over Niagara Falls'. Het bleef relatief koud, Single digits en vaak nog nachtvorst tot aan 16 mei! Maar dan, op 17 mei, ineens 25 graden en 18 mei zelfs 32 graden! Een hele ommezwaai dus. Nu maar kijken hoe lang dit doorzet.

Tot slot hebben de kids in het May long weekend een ‘retreat’ / kerk kamp gehad. Ong 4 uurtjes rijden, north van ons. Ze konden met anderen carpoolen. Het zijn over het algemeen allemaal (ex) studenten, die op dit retreat gaan. Carmen en Dyami zijn, ten tijde van dit schrijven, net thuis gekomen en aan het bijkomen. Veel sport en spel gedaan, weinig geslapen en samen canoed. CJ heeft zelfs nog een vis gevangen, met haar blote handen!

Suus en Brian bleven heerlijk thuis achter, voor het eerst in 10 jaar zonder kind(-eren)!, dus eerste keer sinds we de oversteek hebben gemaakt. Lekker rustig aan gedaan en genoten van de rust. Ff geen kids van her naar der vervoeren.

Nou dat was het dan. Nu hebben we het zo vaak gezegd, maar binnenkort komen we dan naar NL. (precieze datum noemen we hier niet). We kijken ernaar uit om velen weer te zien en te kijken wat er zoal veranderd is bij jullie. Hopelijk tot dan en dus Tot Ziens!

Blog eind 2025

Hallo allemaal, hoe is het met jullie? Hopelijk alles well met de kerst achter de rug? Wij willen jullie allen alvast een voorspoedig en gezond 2026 wensen!

Wat is er de afgelopen maanden zoal gebeurd aan deze kant van de plas?

• We hebben twee Canadians in de familie
• CJ is in het laatste HS jaar en aan het voorbereiden voor University. Helaas met medische complicatie
• Dyami heeft zn HS Football season afgesloten en is begonnen met een ‘drama filled’  cirriculum 
• CJ is Baptized and had her wisdom teeth pulled
• Suus en Brian hebben beiden (kleine) veranderingen gehad op het werk
• Verdere aangelegenheden en een surprise

Om maar met het eerste te beginnen: we hebben twee Canadian Citizens in ons midden! Ja, Dyami en Carmen hebben beiden hun eed afgelegd en hun PR card doorgeknipt en zijn nu officieel Canadian Citizens. Waarom alleen zij en niet wij ook? Omdat ze als minderjarige zijn geemigreerd,maakt de Nederlandse regering hier een uitzondering voor en kunnen ze Dual Citizens zijn. Gelukkig kon de ceremonie via online meeting plaats vinden. Op een woensdag Dyami en Zaterdag erna Carmen. 1 “klein” hiaatje voordat ze hun Canadian Passport kunnen aanvragen: ze moeten door een Citizen garant worden gestaan. Wie moet dat dan worden…??? Uiteindelijk werd de moeder van een vriendje van Dyami gevraagd. Zij kent beide kids al enige tijd en wilde wel voor garantie tekenen. Als alles dan is geregeld en zij beiden hun passport hebben, dan kunnen ze ook hier stemmen (als ze 18 zijn), iets wat wij niet kunnen. Verder zijn er niet veel meer voor-/nadelen aan, wel kunnen ze makkelijker de US border over en met Canadian based Universities is het makkelijker to enroll. 

2) CJ is haar laatste HS jaar begonnen en, zoals in vorig blog reeds aangegeven, is zij begonnen met het Stars Program van Brock University. Zij moet nu 2x week (Donderdag en Vrijdag) naar Hoorcolleges, vanuit school. Dat gaat vrij goed en haar mid-term mark was ook goed. Verder heeft ze zich moeten orienteren op daadwerkelijke study en welke University. Ze heeft de keuze uit 2 scholen (en moet een 3e keuze aanleveren, omdat we ervoor betalen). De 1e University is dezelfde waar ze nu hoorcolleges volgt, dus dat is meest dichtbij en makkelijkst to enroll. De ander is verder weg en brengt dan verdere kosten met zich mee (het moeten verblijven on campus zorgt voor een extra kostenpost van $20000/ jaar naast de kosten voor colleges e.d.) Dit is dan ook echt 2e keus en zij wil graag dat haar 1e keus wordt gehonoreerd. Daarvoor moet zij gemiddeld voor alle vakken, dit jaar een 80 hebben. Vorig jaar was dat geen probleem, maar helaas dit semester is zwaarder voor haar, dan vorige jaren. Mede door Stars Program, maar ook omdat ze een concussion heeft gekregen (=de medische complicatie). Ze heeft, op school, haar hoofd zodanig tegen een kast deur gestoten dat ze een concussion heeft gekregen. De na-weeen hiervan duurden 4 weken voordat ze weer redelijk hersteld was. Daarbij komt ook dat 1 vak (Chemistry) haar minder goed ligt en dus het eindcijfer hiervan ook minder is, dan de gewenste 80. Ze is nu, met school, aan het kijken of ze toch niet French kan doen, volgend semester. Nu nog even afwachten of dat kan en hoe de score van Chemistry valt. Naast de concussion had ze ook een te laag ijzergehalte en moest ze twee ijzer infusies hebben. Ze heeft ook altijd wat! Balen!

 

Dyami, en Brian als coach hebben zijn HS Football season afgesloten. Helaas in de semi-finals verloren en dus eerder dan gedacht afgelopen. 1 maal was hij ‘player of the game’, door een interception return for a Touchdown. (zie clip)

https://youtube.com/clip/UgkxfYtQW4aXTZQQB9sIx3XvPvyLxHxJWANu?si=P0IL7JX_MfSoircx

Daarna eigenlijk niet echt meer een kans gehad om zijn ding te doen on defense. Volgend jaar meer kans. Hij is dan ook weer volop aan het trainen voor volgend jaar, 2x krachttraining in gym en 2x conditie-/looptraining. Naast Football doet ook hij het goed op school. O.a. met Drama. Hij is daar deel van de ‘improv group’ (improvisatiekomedie), die al een aantal keer sketches heeft moeten uitvoeren. Suus en Brian hebben 1x mogen meebeleven hoe dit gaat, tijdens Art Gala. Verder fluit hij door het 1e semester, met andere vakken als Math, English en Tech design (ja, je hebt maar 4 vakken per semester. Elke dag hetzelfde).
Naast school heeft hij ook een Halloween Party bij een vriendin gevierd met een aantal vrienden bij haar thuis.

Dan weer even terug naar Carmen. Naast dat ze nu dan Canadian Citizen is, heeft ze zich ook laten Baptized (dopen, voor Protestantse Kerk). Ze heeft afgelopen maanden elke dag voor school bijbelstudie gedaan en via die groep een kerkgenootschap gevonden. Door zich te laten Baptizen heeft ze zich geheel bekeerd tot het geloof. Brian, Suus en Dyami en vrienden/-innen mochten ook bij de plechtigheid aanwezig zijn. Dit werd gehouden in de bijeenkomst ruimte (ruimte in een plaatselijke High School). Hier werd ze, na haar beleidenis, geheel in een bak water gedoopt. Na afloop is ze nog met Suus en vriendinnen gaan lunchen.
Als klap op de spreekwoordelijke vuurpijl (referentie naar einde jaar) heeft ze ook haar wisdom teeth (alle 4 de verstandskiezen) laten trekken. Helaas net voor  de kerst, dus nu zit ze met een gezwollen mond met 4 gapende gaten… Suus heeft zachtere gerechten gemaakt, zodat CJ ook wat kan ‘eten’. 

Suus d’r werk: zij werkt dus nu full time op een oncologische chirurgie/ interne geneeskunde afdeling. Ze heeft het erg getroffen met haar collega's op kantoor, een erge leuk groep waar ook buiten het werk word afgesproken. Ze schrijft nu veel vaker TPN (parenterale voeding via de bloodbaan) voor. Onder de dietisten die dit lezen alles wordt gemaakt in onze eigen apotheek en dus kunnen we alles individueel toevoegen (electrolytes/ vitamines/ mineralen etc.). Ze is goed gewend aan full time werken en het is erg fijn dat er nu meer geld binnen komt, aangezien het leven alleen maar duurder is geworden.

Brian heeft ook weer wat nieuws mbt werk. Hij was dus begonnen met werken met volwassenen met Behaviours (gedragsproblemen). In eerste instantie Part Time. Maar er komen continu vacatures vrij en 1 vacature was voor FT (Full Time) Nights bij hetzelfde team. Op aanraden van Suus heeft Brian gesolliciteerd en met hulp van collega’s notes heeft hij zich goed voorbereid. Het gesprek ging goed, zelfs zo goed dat hij de FT baan gekregen heeft en dat zijn manager en teamleider zeer impressed waren door zijn interview. “You really killed it” zeiden ze. Nu heeft Brian dan, per Dec 15, een FT baan! Hierdoor heeft hij ook recht op benefits (health care benefits), na 3 maanden FT gewerkt te hebben. 
Tot 1 april heeft hij slechts 23 uur "vakantiedagen". Hier krijg je niet, zoals elders gebruikelijk, 2 weken vakantie tijd, maar krijg je een bepaald aantal uren per maand gewerkt. Verder kan je je overuren oppotten, alsook de gewerkte feestdagen. Door dit bijeenrapen van uren, krijg je een redelijke vakantietijd. Ook krijg je 4x 5 paid sick days, iets waar Brian nog nooit gebruik van heeft gemaakt. Zijn toch 20 dagen extra… 

Waarom zoveel gepraat over vakantiedagen? 
Wij hebben vliegtickets geboekt om weer een keer naar Nederland te komen! In de Zomer 2026 komen we weer jullie kant op! Carmen is dan net klaar met HS, heeft net haar graduation gehad. We zien ernaar uit om mensen weer te zien en spreken. Ja, we weten dat het tijdens het WK voetbal is. Helaas speelt het Nederlands elftal niet in de buurt van ons en dus maar besloten om de tickets te boeken.

              Dat was het weer vanuit Canada. Voor nu wensen we een ieder 

een Gelukkig en Healthy 2026!

 

Blog Summer of 2025

Hallo allemaal,

De zomer is alweer (zo goed als) voorbij en er is weer veel gebeurd, hier in Canada.

Om maar te beginnen met het einde. Het einde van Brian’s werk bij Robert Land Academy (RLA). Eind Juni was het dan zover. Met de allerlaatste graduation was ook het doek gevallen voor RLA. Een, toch wel abrupt en pijnlijk afscheid van collega's. Velen van hen hebben nog geen nieuwe baan weten te vinden en stonden dus op straat. Gelukkig kon iedereen een pakket meekrijgen met geld, gebaseerd op jaren in dienst, met een bonus als je na April nog tot het einde gebleven was. Samen met salaris en vakantiegeld kwam het toch op een mooi bedrag uit, wat gebruikt werd voor aanschaf van een nieuwe auto (waarover later meer).

Zoals aangegeven in de vorige blog, had Brian een nieuwe part time werkuitdaging gekregen. Het oriëntatiegesprek ging goed en Brian is inmiddels 2 maanden aan het werk bij Bethesda Services. Als Behaviour Counselor by een Intensive Treatment Program. Mensen (volwassenen) met verstandelijke beperking/ behaviours, komen voor een bepaalde periode (meestal 6 maanden) naar Brian’s locatie om therapie te krijgen. Brian en collega’s zijn dan verantwoordelijk voor het dag/nacht programma en de observatie. Alle cliënten hebben een vorm van gedrag, wat vaak samengaat met agressie. Agressie tegen zichzelf en anderen (ook staff). Menigmaal is ingrijpen vereist. Sommige dagen dus een pittige baan. In het begin had Brian maar 2 cliënten op de afdeling, wat een goede manier was om in te werken. Binnenkort worden het totaal 5 cliënten, dus dat wordt wel zwaarder.

Suus kreeg het toch wel benauwd, zo met Brian misschien wel tijdelijk zonder baan en alle onkosten die maar blijven stijgen en straks ook alle hoge kosten voor universiteit/ hoge school. Gelukkig kwam er een fulltime, permanente baan op een interne geneeskunde/ chirugie afdeling in het Juravinski ziekenhuis vrij (dit is binnen de Hamilton Health sciences waar Suus al eerder heeft gewerkt), waar ze deze week van start is gegaan. Ze had al regelmatig geholpen op andere afdelingen waar een tekort was, dus ze werkte al regelmatig fulltime, maar het zal toch wel weer even wennen zijn.

Het is trouwens 10 jaar geleden dat Suus in haar eentje naar Hamilton ging voor haar stage en we zijn dus al 10 jaar Canadian permanent residents! 10 jaar dan ook dat we deze blog maken en jullie deze kunnen en willen volgen. Hartelijk dank hiervoor!!

We hebben inmiddels voor Carmen en Dyami Canadees citizenship aangevraagd, omdat er voor hen een uitzondering geldt (ze zijn nog geen 18), kunnen ze hun NL paspoort behouden. ZIj hebben dus binnenkort 2 paspoorten.

Suus gaat dichtbij met de hiking group regelmatig op pad, laatst weer naar de Niagara gorge and naar Balls Falls gegaan, heerlijk een aantal uur hiken en genieten van de mooie natuur.

CJ heeft ook wat nieuws. Zij gaat dit schooljaar haar laatste High School jaar in, grade 12. Daarnaast is zij, met nog 7 anderen, uitgekozen om een ‘stars program’ te volgen bij Brock University. Dit wordt gratis aangeboden voor aspirant-studenten, die naar Brock willen, zodat ze zich alvast kunnen voorbereiden. Zij kan dus al een University credit gaan volgen, terwijl ze nog op HS zit. Zij heeft gekozen voor Psychology. Vanaf September gaat zij elke donderdag en vrijdagavond deze University credit volgen.

Verder is Carmen in Mei op kamp gegaan naar Ottawa,  ze heeft het ontzettend naar haar zin gehad! Leer onderaan meer over haar ervaringen. 

Ook had Carmen haar dansvoorstelling, wat zeer emotioneel was. De dans was een vorm van afscheid nemen van een dierbare, Carmen nam dit heel erg persoonlijk en nam afscheid van haar vriendin Madelyn die in Januari om het leven kwam (zie vorige blog). Zij was de laatste om een orchidee neer te leggen en afscheid te nemen. Voor haar was dit erg speciaal, maar daardoor ook heel erg zwaar. Later kwam ook nog in het nieuws dat Madelyn door een andere autmobilist om het leven kwam, wat verschrikkelijk was om te horen.

Dyami heeft geen nieuws mbt ‘nieuw’ werk/ school experience. Hij gaat gewoon over naar grade 10. Wel heeft hij zijn verjaardag gevierd. Hij ging met vrienden en Brian lasergamen. Ze hebben meerdere games gespeeld, wat heel leuk was.

Helaas heeft hij uiteindelijk niet Team Ontario gehaald. Hij werd niet gekozen bij top 40, maar kreeg last minute een uitnodiging om als alternate (reserve) mee te gaan naar Kingston, voor het trainingscamp. Als er tijdens dat camp iemand geblesseerd zou uitvallen, dan was hij degene, die naar Nova Scotia mee mocht gaan. Brian bracht hem op vrijdag naar Kingston (5 uur rijden) maar moest werken, dus ging hij heen en weer. Het was dus onzeker of Dyami op zondag weer naar huis moest of dat hij toch alsnog met het team zou afreizen. Het trainingscamp was goed, veel geleerd, maar helaas voor Dyami viel er niemand meer uit. Suus en CJ waren inmiddels naar Kingston afgereisd en hadden even kort Kingston verkend om hem vervolgens op te halen.

Dan de nieuwe auto. Zoals gezegd hebben we deze kunnen aanschaffen met het geld dat Brian kreeg. De auto die we hadden, had al 250.000KM op de teller en met de reparaties die gedaan moesten worden, werd de beslissing genomen om maar een nieuwe te kopen. De 5e alweer, sinds we 9 jaar geleden hier zijn gekomen. Na een tijdje zoeken hebben we een 2ehands Kia Sorento 7 seater gekocht. Rijdt lekker en is iets ruimer dan de Nissan Rogue.

Met deze auto zijn we naar Bon Echo park gereden en hebben daar een midweekje gekampeerd. Bon Echo is een mooi park met lake en rotsformatie. Die rotsformatie is een Spiritual Rock for the Natives en heeft enkele eeuwenoude rotsschilderingen. Deze hebben we dan bekeken dmv canoeing en Dyami, Suus en Brian hebben ook de rots beklommen, via pathway en stairs.

Het weer deze zomer was zeer warm en droog. Wekenlang boven de 30-35 graden en droog. Toch hadden we 1 dag regen op de camping en we zijn maar een stukje gaan rijden om uit eten te gaan. Carmen had vooraf enkele restaurants uitgezocht, maar helaas waren de meeste dicht op maandag en dinsdag… Dus iets verder gereden, 2.5 uur enkele reis, om uiteindelijk in Peterborough een lekker restaurant te bezoeken. Ach, we hadden een nieuwe auto en het zou gaan regenen. 

Naast een nieuwe auto hebben we ook onze basement verbouwing afgerond. Nieuwe muren erin, verven en vervolgens de afwerking. Eindelijk is dat project ook afgerond en hebben we alles weer terug kunnen zetten.

Anders dan dit, hebben we niet heel veel meer gedaan in de zomer. Nu op naar het nieuwe werk van Suus, Brian en back to school voor beide kids. Voor Dyami is football ook weer begonnen en Brian helpt daarbij wanneer hij beschikbaar is. Elke dag, na school, 2.5 hrs practice en vanaf mid September elke week een wedstrijd.

 

 

 

 

 

Carmen: In Mei, ging ik naar Ottawa voor een Rotary Trip. Het was een speciale opportunity. Ik werd gekozen door de Rotary voor de Adventure in Citizenship programma waar ik voor 5 dagen in Ottawa was. Deze programma is voor 16-18-jarigen die al over Canada wonen. De hele trip was betaald door de Rotary. Ik ging daar naartoe met de trein met een paar andere kinderen die ook vlak bij wonen. We hadden Ottawa we gezien met een tour bus. We gingen ook naar de House of Commons, waar de meetings zijn voor de leiders van Canada. Meestal als je naar de House of Commons gaat dan moet je boven in de galerij zijn maar wij mochten in de seats van de Members of Parliament zijn. We hadden ook heel veel presentaties door verschillende mensen die hadden gesproken over hoe wij ben je er beter citizens kunnen zijn. We hadden ook heel veel leuke dingen zoals en talentshow en een dinner en dans. We gingen ook naar Quebec voor een avond waar we Frans Canadian eten hadden. Ze hadden ook ons laten zien hoe ze maple syrup maken en we hadden ook dansen en instrument spelen het heel leuk met iedereen. De hele tijd bleven we in de University of Ottawa dorms en ik was met een meisje van New Brunswick. Mijn favourite part van de trip was de talentshow waar ik een liedje gezongen die ik zelf had geschreven voor een vriendin die eerder dit jaar was overleden in een car accident. Het was een heel speciaal moment en iedereen was heel lief en sommige mensen waren ook in tranen. Ik heb een video below! 

https://drive.google.com/file/d/16mOsuEwHJp4oYRX_Y5BZC4NffBLQKCTl/view?usp=sharing

 

Blog 2025

Hallo allemaal. Het is alweer even geleden en wat is er weer (veel) gebeurd.

Goede, maar zeker ook minder goede gebeurtenissen, die onze nabije toekomst zullen bepalen.

Om maar met de deur in huis te vallen:

Brian z’n werk, de boarding school, houdt op te bestaan per einde schooljaar. Het zat er al aan te komen, maar het definitieve doek is in april gevallen. Even een terugblik: begin dit schooljaar (in Augustus ’24) bleek dat er een lawsuit tegen de school was aangespannen, door oud-leerlingen met vermeend “misbruik” (fysiek, door disciplinaire straffen en mentaal) in het verleden. Deze lawsuit hing het hele jaar boven ons hoofd en heeft ertoe geleid dat in November bedreigingen kwamen, waardoor de boys niet meer op school konden blijven. Dit duurde uiteindelijk tot na de kerstvakantie. Na deze onderbreking kwamen er in 2025 ook nog eens demonstraties voor de deur. Een groep (vermeend oud students?? en pers) bleef enkele dagen/avonden voor de poort staan. Met drones en leuzen probeerden ze een statement te maken. Wederom een slag tegen de school, omdat het normale leven verstoord werd. Als klap op de vuurpijl (en speekwoordelijke nail in the coffin) werd ook nog een collega gearresteerd op grond van: ‘het aangaan van onzedelijke correspondentie met minors, met intentie tot handelingen’.

Dit alles zorgde ervoor dat de aanmeldingen voor schooljaar ‘25-‘26 zeer achterbleven. Aangezien we al 2 jaar met een kleinere student population zitten (break-even point is 75 en dit jaar hebben we slechts 52), draaien we nu al verlies en is dat, ook met oog op uitbetaling legal settlement, niet langer op te brengen.

Dit alles schrijven doet pijn en het aankomende einde is onoverkoombaar. Na 9 school years moet Brian opeens zoeken naar een nieuwe baan. Gelukkig krijgt hij via via enkele leads naar nieuwe mogelijkheden. Daar moet hij de komende tijd zich op gaan focussen. Begin mei heeft hij, via de football coach van Dyami, een job lead gehad. Bij een organisatie voor verstandelijke gehandicapten zorg, vooral mensen met ASD (Autism Spectrum Disorder). Hij kan gaan werken in een group home, as Developmental Support Worker voor ouderen. Hij is op sollicitatiegesprek geweest, wat zeer positief was en heeft 2^e week mei een oriëntatie met de manager. Om te kijken of het klikt en wat de taken zijn. Afwachten of het van beide kanten klikt.  

Ook gebeurde er iets tragisch begin dit jaar. Een oud-vriendinnetje van Carmen van Elementary school, is tijdens een auto-ongeluk om het leven gekomen. Dit was een schok voor Carmen. Ook al waren ze niet close meer (andere high school), greep dit haar erg aan. Madelyn was een zeer geliefde meid, erg sportief en heel sociaal. Her blijft onwerkelijk dat ze na slechts 4 dagen haar rijbewijs gehaald te hebben om het level kwam. Brian en Dyami reden 10 minuten voor het ongeval nog op dezelfde weg. Heel erg is ook dat ze enig kind was van gescheiden ouders die niet met elkaar overweg konden. Carmen en Suzanne zijn naar de plechtigheid geweest om afscheid te nemen en later op bezoek gegaan bij haar moeder. Carmen heeft het er nog moeilijk mee met het verwerken hiervan.

Een ander negatief punt is, dat we water hadden, onder de basement flooring. Nader onderzoek (lees uitbreken vloer) bleek dat er een scheur in de muur zit. Helaas was dit op een hoekpunt, bij de gashaard in de basement. Wij hebben dus muur en haard eruit moeten slopen. Brian ging hierbij door zijn rug, waardoor Suus en Dyami het merendeel moesten doen. We zaten dan ook 8 weken met half gesloopte basement (wall and flooring) in afwachting van een bedrijf dat de scheur gaat repareren. Dit is uiteindelijk May 9 gebeurd. Dus nu zo snel mogelijk de dry wall en flooring er terug in en alles weer op z’n plek zetten.

Zijn er dan ook positieve/leuke dingen gebeurd?

Natuurlijk! Suus, Carmen en Brian hebben hun verjaardag gevierd. Carmen met Nederlandse poffertjes en Brian met verkregen Hunting gear. Eind april wilde hij gaan Turkey Hunting (zie verder). Ook hebben Suus en Brian hun 25 jarig anniversary (samen zijn, niet getrouwd 😉) gevierd.

Op school gaat het met beide kids zeer goed. Beiden kunnen goed meekomen en halen goede cijfers (mid/high 90s).

Carmen kreeg interesse in het geloof, waarbij ze zich gesteund voelt en gaat regelmatig naar de kerk en ook voor school naar bijbel studies.

Dyami is weer volop bezig met sporten. Op school oa badminton (2^e ronde zone gehaald); 1 dag volleyball en tijdens pauzes: intraschool basketball.

Verder begonnen met football. Zowel in regio met school teams, alsook try-outs for Team Ontario. Bij laatste zijn er enkele stages van try outs. Begonnen in January met 500 potential players, toen met volgende camp terug naar 250 en nu teruggebracht naar 90 players. Dyami heeft het tot nu gered en zich goed kunnen presenteren naar de coaches. In het weekend May 3-4 was er een Football Team RedBlack weekend. Dit weekend stond in het teken van: trainingscamp op zaterdag; overnachten op University Campus en een game (zondag). Uit dit weekend wordt het Team Ontario gekozen (total 40 players). Dit team zal dan de provincie vertegenwoordigen in de ‘Eastern Canada Championship’ (dus tegen andere provincies in East Canada, bijv Quebec, Nova Scotia, New Brunswick). Dit Championship tourney wordt gespeeld in Nova Scotia, in July. Wij hebben al vast (bij voorbaat) een camping plek gereserveerd… nog voordat hij überhaupt het team haalt en daar dan zal spelen. In weken voorafgaande aan RedBlack weekend moest hij meedoen met online meetings; het playbook leren om deze goed te kunnen uitvoeren tijdens het camp en de game en voorbereiden op verblijven on Campus.

Het trainings camp was goed, de overnight on campus ook en tijdens de game heeft hij zich kunnen laten zien.

Dyami is Team Red, nummer 30, 2.54 minuten op het filmpje. De uiteindelijke selectie wordt pas 23 mei gekozen. Afwachten of hij geselecteerd wordt en wij daadwerkelijk naar Nova Scotia kunnen afreizen om dit toernooi bij te wonen en om Dyami te zien spelen. Maar zover is het nog niet. Elke stage van voorselectie kost weer geld, met grootste kostenpost de trip naar Nova Scotia. Dyami moet daarvoor enkele fundraising projecten doen. Hij heeft gekozen om zijn uren te volunteren, bij een Rib Fest. Verdere nog kijken of er andere fundraise projects zijn, om zijn kosten te drukken (total costs van alle camps en uiteindelijke trip $2600).

Hoe was Brian z’n hunt verlopen? Eind April ging hij, na ’s nachts gewerkt te hebben, op vrijdag rijden naar een vriend, die bij Ottawa in de buurt woont en enkele wild turkey floks (kalkoen populaties) in zijn omgeving heeft. Turkeys zijn er in verschillende gradaties: een Tom is volwassen mannetje; een Jake een 1-2 jaar oud mannetje; Jenny= vrouwtje. Brian heeft al enkele jaren zijn hunting licence, maar hier nog geen echt gebruik van gemaakt. Hij kreeg een uitnodiging van die vriend en heeft deze aangenomen. Hij had dus uitrusting gekregen voor zijn verjaardag en had 1 turkey tag gekocht (met deze tag mag je legally 1 Turkey Tom of Jake schieten). 5.5 uur rijden en direct het veld in, in een tent zitten en hopen dat een Tom of Jake turkey binnen schotafstand komt. Helaas was de vrijdagmiddag niet succesvol. Die avond met vriend en diens vrouw uit eten geweest en de volgende morgen om 0400 opgestaan om weer het veld in te gaan. Dit keer een andere locatie, midden in industrieterrein (kennelijk is dit kleine streepje bosjes/veld, public land en dus mag je hierop hunting). Legal light (dus tijd dat je legaal mag jagen), was om 0530, dus vanaf dat moment stil zitten en de vriend laten proberen een Tom of Jake te lokken. Hij deed dit d.m.v. lokmiddelen (Turkey calls) te gebruiken. Na 45min kregen we een reactie. Eerst van voor ons, maar deze kwam niet dichterbij. Daarna opeens van schuin achter ons. Van een paar 100 meter hoorde je de turkey reageren op de calls. Na een paar minuten calling en de turkey steeds dichterbij komen rennen (ze kunnen 35km/u rennen), zag Brian opeens een Turkey head verschijnen. Wij zaten op een heuvel, met 3 decoy turkeys (namaak lok turkeys. Wij hadden 1 Jake en 2 Jennies) in het gras voor ons. De turkey kwam dus van beneden de heuvel en verscheen ineens tussen de decoys. Brian had inmiddels de shotgun buiten de tent gericht en zag opeens de turkey’s head tussen de decoys in. De turkey ging strutting (zich groot maken voor het Jenny en als afschrikking voor de Jake). Op dat moment drukte Brian af en schoot de Tom. De Tom fladderde niet meer en rolde van de heuvel naar beneden. Brian had zijn eerste succesvolle hunt uitgevoerd! Tijd was pas 0630! Elkaar feliciteren en daarna de buit bekijken. Bleek een 4-5 jaar oude Tom te zijn met grote sporen en baard.

Een droom, eerst Turkey. Enkele foto’s gemaakt (deze hier in blog. Als je hier niet van gediend bent dan moet je niet die foto’s bekijken). Het hele hunting principe is dat je hunt – shoot – bring home and eat. Niets mag verloren gaan. Helaas bleek bij het processing van de bird, dat deze een grote wond had, precies op zijn borst (dus eigenlijk het vlees wat voor ons te eten is). Deze wond was gaan rotten en was zwart/groen en geel, maar wel geheeld. Helaas ervoor moeten kiezen om deze bird niet mee naar huis te nemen, omdat het vlees zodanig aangetast is dat dit niet verantwoordelijk is om te consumeren. Wel balen dus, want dit gaat tegen het principe van jagen in. Brian heeft dus alleen de verentooi; de sporen en de baard van deze Tom bewaard.

Even over het weer. Het was nog steeds koud tot eind april. Single digits met af en toe regen/sneeuw, maar ook met een ice storm, die uit het niets kwam en groten delen van Ontario onder een dikke laag solid ice legde. Bomen en electra palen vielen om en een groot deel van bewoond Ontario (north and east of Toronto) kwam zonder stroom te zitten. Alsook onze oom Charles in Midland, voor 3-4 dagen. Dit was eind maart, dus eigenlijk was de winter al voorbij. Deze winter hebben we meer sneeuw gehad dan andere jaren het geval was. Wederom, bij oom kwam het tot 6 foot (180cm) of hoger! Bij ons was het niet zo extreem en kwam het gelukkig in vlagen. Makkelijker weg te schuiven en veroorzaakte niet zulke hoge snowbanks. Gelukkig is het nu in mei, overdag iets beter met zon en hogere temperaturen. Wel is het overdag soms 25+ graden en ’s nachts (als Brian moet werken) daalt het naar rond het vriespunt. We hopen dat de temperatuur wat hoger wordt en daar blijft (al weet ik dat ik het nu jinx en dat we in de zomer vragen voor meer verkoeling, als het constant 35+ is….).

En Suus? Suus had aangeboden om haar extra dag vrij te werken aangezien er nog geen collega was aangenomen op een andere locatie. Dus van Januari toe eind Maart extra gewerkt want we konden het geld goed gebruiken. Deze locatie is een tussen oplossing voor patiënten die wachten op een verpleeghuis of ander vorm van zorg. Het is erg sneu, want vaak zijn deze patiënten al geruime tijd opgenomen geweest in het ziekenhuis (maanden) en komen dan dus op deze locatie waar ze vervolgens ook gemiddeld nog 3-6 maanden en soms wel langer moeten wachten. Suus werd met open armen ontvangen wat heel fijn was. Daarna heeft ze in April genoten van haar vrije dag en was ze ook een week vrij. Inmiddels had haar vorige werk plek gevraagd of ze daar wilde helpen (revalidatie) dus nu weer extra aan de slag. Suus vindt het erg leuk om weer een dag op haar oude plek te zijn, de patiënten zijn gemotiveerd om op te knappen, terwijl in het ziekenhuis, patiënten vaak te ziek/ verward zijn om mee te praten en advies te geven.

In haar week vrij heeft ze Carmen haar kamer geverfd. Carmen heeft zelf ook meegeholpen van bruinkleurig naar lichtroze, dit ziet er veel lichter uit!

 

 

 

 

 

 

 

Dit was het dan wel weer, hopelijk hoeven jullie niet zo lang te wachten op de volgende blog!

 

 

 

Blog einde jaar 2024

Hallo allemaal! Hoe is het daar in Nederland?
Hier in Canada is het een en ander gebeurd, sinds onze vorige blog van Augustus.

Onze vorige blog geëindigd na onze vakantie naar Holland, MI, USA. Daarna was het einde
van de summer break snel in zicht. Dyami ging naar HS en de andere 3 vervolgden hun
werk of studie.

Voor Brian zou dit geen gewoon (school-)jaar worden. Waren de eerst 2 maanden nog
‘gewoon’, in November that changed for the worse. Zoals beschreven in het eerste blog van
dit jaar, kreeg Brian’s school online threats. Begin November kwamen deze weer binnen en
deze keer besloot the board, dat de dreiging dusdanig was, dat we alle boys naar huis
hebben gestuurd. Helaas is de situatie niet verbeterd en tot op heden zijn de boys nog niet
teruggekeerd. Wel hebben we een email gehad dat de boys terug komen in het begin
nieuwe jaar. Dit is dan wel 2 maanden nadat ze zijn weggegaan. Aangezien we niet weten of
ze allemaal terugkomen en staff tijdelijk op non-actief gesteld is (en dus bijna 2 maanden
zonder inkomen) is het afwachten of en zo ja hoe lang dit nog door kan gaan. Er zijn steeds
meer geluiden dat “this is it”, het laatste jaar van voortbestaan. Brian hoopt, dat dit niet het
geval is, maar gaat wel kijken naar andere mogelijkheden. 

Suus d’r werk op Interne geneeskunde is onverminderd druk. Ze werkt nog steeds met een mondkapje op, vooral om zichzelf te beschermen tegen de griep/ Covid etc. Op dit moment is de afdeling weer in een uitbraak (veel patiënten en personeel hebben Covid) wat betekent dat er tijdelijk een opnamestop is. Elke dag zijn er te veel patiënten op de spoedeisende hulp, waardoor we 1-4 extra patiënten (hallway patients) op de afdeling hebben, die letterlijk in de gang liggen totdat er een bed beschikbaar is. Er zijn veel patiënten, die wachten op een bed in verpleeghuis/ verzorgingshuis of andere plek, soms wachten ze maanden tot jaren voordat er eindelijk plek is. Daarbovenop heeft het ziekenhuis een schuld, mede doordat het ministerie van gezondheid niet voldoende geld uitkeert en er is momenteel een vertraging in het aannemen van nieuw personeel. Verder is ons maaltijden systeem erg
ouderwets. 2 dagen van tevoren je maaltijden kiezen, met niet al te veel variatie waardoor
voor als je langer in het ziekenhuis ligt je hier niet erg naar uit kijkt helaas. Er is dus nog veel
te verbeteren! Gelukkig heeft Suus wel met de ondervoedings werkgroep en met behulp van
studenten, vrijwilligers ingezet om te helpen met het stimuleren van maaltijd inname, wat een
succes is!

Verder gaat ze af en toe in het weekend met een groepje hiken. Over The Bruce trail; bij the Niagara River of elders in de omgeving. Laatst ging ze voor een hike en met als
afsluiting een wijnproeverij!

Carmen liep nog steeds met krukken aan het begin van het schooljaar. Na gezien te zijn door podiatrist; nieuwe fysio en het aanmeten en verkrijgen van orthotics, heeft ze eindelijk de krukken van zich af kunnen zetten en kan nu weer zonder hulpmiddelen zichzelf  verplaatsen. Nog steeds wel met pijn, dus dat is nog niet voorbij. Een ander euvel kwam opeens naar voren. Pijn aan rechterzijde, dus gevreesd voor evt. Blindedarmontsteking. Op woensdag naar ER, waar ze na 5 uur gewacht (2030-0130) te hebben zonder dokter te hebben gezien, toch maar weer huiswaarts ging. De volgende dag naar huisarts en ‘s avonds om 1900 weer naar ER (kinder-)ziekenhuis. Hier wel direct gezien en onderzoeken gedaan. Gelukkig bleek dat het constipatie was! De onderzoeken en wachten op uitslag duurde uiteindelijk de hele nacht, dus pas om 0500 ‘s ochtends weer thuis. Helaas bleef het niet bij deze medische ongemakken. Ze heeft last van een depressie en heeft hier hulp voor in de vorm van counseling en medicatie. Dit is een traject waar ze doorheen moet en waarbij we haar zo goed mogelijk ondersteunen.

Gelukkig doet ze het op school nog altijd goed. Zij heeft dit semester o.a. Law en Peer
tutoring. Peer tutoring wil zeggen, dat je in een lagere class meehelpt als
begeleider/ klassen assistent van studenten. Zij helpt in een grade 9 English class. Dat gaat
zeer goed en haar hulp wordt door allen op prijs gesteld. Zelf heeft ze als vervolg study haar
oog laten vallen op: becoming a Math teacher (wiskundelerares). Deze Peer tutoring class
helpt bij dat vormgeven. Daarnaast zit ze ook in the student counsel en is ze student leider
van the fundraiser club. (een club die geld/ goederen verzameld).

Carmen is nog steeds erg creatief, ze is een echte Taylor Swift fan. Ze heeft een mooie canvas gecreeerd met all haar albums (zie foto). Helaas hebben we geen tickets kunnen krijgen voor haar concert hier in Toronto, maar Carmen heeft alles live kunnen bekijken.  

Tot slot is ze ook weer gaan dansen, voor zover het gaat met haar voet. Zowel op school als
op de dans school. Elke woensdag om 0700 op school en ‘s avonds op dansschool. Carmen
doet dan mee met opwarmen en stretches, want ze voelt dat ze nog niet meer kan doen. Ze
gaat ook regelmatig naar de fysio om aan te sterken.

Dyami is begonnen aan zijn HighSchool (HS) career. Hij is met al zijn vrienden naar Thorold
Secondary School (TSS) gegaan, maar daar bleek dat ze weinig klassen samen hebben. Hij
heeft PE (Physical Education oftewel Lichamelijke Opvoeding) 1e blok; English; Science en
Intro to Technique (kennismaking met technische vakken zoals
woodworking/solderen/manufacturing/lassen/elektrotechniek/autoclub e.a. onderwerpen.
Alle facetten worden behandeld in 2 wekelijkse opdrachten. Zo heeft hij een brug moeten
bouwen, die bepaalde draagkracht had; raket bouwen en lanceren; 3D sleutelhanger
ontwerpen en 3D printen en autoband verwisselen; ontwerpen, fabriceren en uitoefenen van
een elektrisch board game. Een zeer breed schoolvak waar hij voor volgend jaar een keuze
uit moet maken, wat hij in vervolg wilt volgen.

Na school was het elke dag Football practice (in September tot November). Hij zat bij het HS
Varsity Football team (dus grade 9 t/m grade 12B players. 14 tot 19 jaar) en speelde elke
wedstrijd een paar plays/series. Dit was op zich opmerkelijk, omdat normaal gesproken
grade 9’s geen speeltijd krijgen. Coaches zagen dus dat hij (en 2 van zijn oud teammates) wel potentie en skills hadden om met de ‘grote jongens’/grade 12s, mee te doen. Wel was het jammer dat hij geen defense speelde en als Wide Receiver zelden de bal kreeg. Maar dat is het nadeel van de jongste zijn in een team. Toch wist hij een touchdown te scoren. Uiteindelijk behaalde zijn HS team de DIvision II finals. Hierin werd helaas verloren. Al met al een goede eerste ervaring met HS Football. 

 

Dyami's touchdown, hij staat helemaal rechts en komt naar voren gerend waarij hij de bal wilt wegslaan, om uiteindelijk zelf weer te vangen!  

Naast het zelf spelen was hij, samen met Brian, actief als coach van de club waar hij 7 jaar
gespeeld had. Als een van de weinigen mocht hij coachen en dat deed hij met volle
overgave. He overruled the other coaches at times, with decisions that helped the team.
Coaches, die van de zomer nog zijn eigen coaches waren. Goed om te zien dat hij dat
zonder schroom doet en het ook wordt opgevolgd.

Wat is er nog meer gebeurd?

Het was tijd voor Brian, Suzanne and Dyami om hun paspoorten te verlengen. Dit was helaas een heel gedoe en met hoge kosten...(bijna $1000!) Suus had al vanaf September gekeken of we een afspraak konden maken bij het Nederlands Consulaat in Toronto, maar elke keer bleek dat dit niet mogelijk was. Blijkbaar zijn ze erg druk... Ze hebben daardoor een extern bedrijf ingeschakeld waar we niet over te spreken zijn! Eind November gingen we dus naar Toronto. Aangekomen bij dit extern bedrijf blijkt, dat dit bedrijf vanuit India gerund wordt! Geen accreditatie vanuit Nederland, zichtbaar. Wel hingen er enkele certificates met accreditatie vanuit India. Het voelde dus niet erg veilig, aangezien we hebben gehoord dat in Canada veel fraude word gepleegd met identiteits papieren door buitenlandse, m.n. Indiaase, bedrijven. Het was een onbeleefd ontvangst met beveiliging; werknemers die alleen Indiaas met elkaar spraken en hoge kosten, waaronder $40 p.p. extra voor service kosten en als je de paspoorten wilt laten opsturen moest je ook nog eens 60$ p.p. betalen. Als klap op de (nieuw jaars) vuurpijl blijkt dat het ook nog een 2-3 maanden (!!) duurt voordat het klaar is en opgehaald kan worden! Echt ronduit belachelijk. We hebben besloten het zelf op te halen en niet de extra kosten te betalen. We hebben n.a.v. this experience een klacht ingediend bij het MinBuZa/Koninkrijks relaties. Wij vinden het zeer vreemd dat een particulier bedrijf zomaar onze persoons- en biometrische gegevens kan opnemen en dan (hopelijk???) dit veilig doorsturen naar de Nederlandse rijksoverheid... In Nederland kun je toch ook niet bij een particulier je paspoort verlengen..

Nog ander nieuws uit Canada, het is hier vrij normaal om te staken als bepaalde contracten aflopen. Zo heeft CanadaPost ruim vier weken lang gestaakt en werd er dus geen post bezorgd in heel Canada! Belangrijke stukken laten dus op zich wachten. Vooral voor kleine ondernemingen een heel gedoe, zeker in de drukste periode voor kerst. Dit is nu eindelijk, sinds deze week weer opgestart, echter zonder een overeenkomst. Dus moch je een kaart hebben gestuurd dan kan het dus nog wel even duren voordat we deze ontvangen helaas.

Brian kreeg nog bezoek vanuit Nederland, Alf, een teamgenoot/coach van basketbal kwam even langs op de koffie, samen met zijn zoon. Zij brachten ook lekkers uit Nederland mee, hmmmm! 

Dit weekend van schrijven zijn we weer bij oom en tante. Bij hun is veel sneeuw
gevallen en blijven liggen. Unlike bij ons, waar sneeuw valt en snel weer smelt. Zaterdag een kleine wandeling gemaakt door de sneeuw en om de snowmobiles heen gemanoeuvreerd. Zondag zijn Suus en Dyami naar een ski hill achter het huis gegaan, waar ze met tante cross country skiing hebben gedaan.

Dat was het dan wel weer, volgend jaar weer meer over ons.

We wensen jullie hele fijne kerstdagen en een goed jaarwisseling, op een mooi 2025!

2e blog van 2024

 

2e blog van 2024 

Hallo allemaal. Hoe is het met een ieder in Nederland? Hopelijk kan iedereen een beetje genieten van mooi zomerweer, na alle natte tijden. 

Ook hier in Canada hebben we veel regen gehad, meer dan voorgaande jaren. Maar hierover later meer... Wat is er dan allemaal nog meer gebeurd aan deze kant van de plas? 

• Dyami’s einde Elementary School and graduation 
• Familie kwam over 
• Carmen en haar blessure 
• En andere zaken…

Dyami heeft zijn Elementary School periode afgesloten met heel veel afwezigheid, vanwege school sports. O.a Badminton; Flag Rugby ; Track & Field en 3-pitch Baseball hielden hem met regelmaat buiten school. De laatste maand heeft hij maar 1 volledige week (5 dagen) op school gezeten. Alle andere weken was hij altijd 1 of meerdere dagen op een sportveld of atletiek track. Met badminton won hij het eerste toernooi, wat hem plaatste voor de Regional Championships. Helaas ging het daar in de semi-final fout. Met gemengd resultaat werden rugby en 3-pitch toernooien gespeeld en was hij deel van een Golden 100m estafette race, alsmede finals in hoogspringen; hink-stap-springen en 400m. 

Aan het einde van het schooljaar had hij een 3 day camp met alle grade 8s (Class of 2024) in Muskoka. Veel zwemmen; skelter rijden; High Ropes course; Canoeing en veel meer activities, maakte onvergetelijke momenten. Maar eind juni was het Dyami’s time to graduate from Elementary school. Enkele weken voorafgaand had hij de mogelijkheid gehad om een pak uit te zoeken voor de plechtigheid. Dit werd georganiseerd door vrijwilligers, die gedoneerde pakken en jurken gratis weggeven voor graduates.  

Bij zijn graduation waren oma en tante Roos ook vanuit NL gekomen. Tijdens the ceremony kregen alle students hun “diploma” en sommige students werden extra beloond voor hun inzet en academics. Dyami kreeg 4 awards! 'Bronze scholar medal' (voor min gem 85%+ voor alle vakken in grade 8 ); 

"Math award" for excellence in Math; 

"Sportsmanship award" for being a team leader, team player and sacrifice on the sports field (stepping in for injured teammate and helping 4x100m relay team reaching DSBN finals and then stepping down to have this other runner run in final) and the 

"Excellence in Education Award" for Excellence in Academics, in Citizenship and in Leadership. 

We zijn zeer trots op ons mannetje. Is ver gekomen, in korte tijd en heeft laten zien wat hij kan. 

Hier wat pictures van de avond. Na de ceremony was er een feest met food; DJ; Photo Booth en games. Volgens mij hebben de graduates zich vermaakt, voor het laatst als een class samen. 

Zoals gezegd waren oma en tante bij ons aangekomen. Mede voor de graduation, maar ook voor Dyami’s Birthday. Deze werd zeer kort gevierd op de dag zelf, omdat hij ‘s ochtends vroeg op camp ging. Toen hij weer thuis was, zijn we met z’n allen uit eten geweest en hebben nog wat langer bij zijn birthday stilgestaan. Oma en tante verbleven een aantal dagen bij ons in huis en gingen daarna in de buurt in een Airbnb. Het weekend erna gingen we met z’n allen naar een cottage nabij Lake Huron.
Een mooie locatie met mooie sunsets. Suus, tante en Dyami zijn een fietstochtje gaan maken en hebben samen met Brian nog een hike gedaan. Tussendoor veel spelletjes gedaan, binnen en buitenshuis. Verder hebben we voor onze anniversary een kleine wijnproeverij in de buurt gedaan. Wijnen en een klein spijzen bord werden genoten.  

Toen oma en tante weer retour naar NL waren, waren we weer met z’n 4tjes. Suus moest doorgaan met werken en de andere 3 waren vrij, thuis. Dyami en Carmen begonnen aan een High School (HS) credit en waren een paar weken bezig met school. Carmen moest helaas tussendoor stoppen en Dyami heeft het credit afgemaakt.  

Verder was er ook Football voor Dyami en Brian.

Dyami in actie, nr. 18 met oranje schoenen

 

We hebben uiteindelijk het laatste seizoen van Dyami ongeslagen afgerond. Helaas ging het mis in de semi finals van de playoffs, dus kwam zijn football career bij Niagara Generals tot een abrupt einde. Eind augustus begint zijn HS football career en moet hij zich weer opnieuw bewijzen. Hij sloot het seizoen af als defensive captain, not missing a snap wegens een injury en had de allerlaatste play, a tackle, in de verloren playoff game. Als beloning voor zijn inzet en ‘being the coach on the field’, werd hij verkozen tot MVP van 2024 (Most Valuable Player)!

Carmen zat weer met haar voet. Het begon weer in mei op te spelen, pijn en niet op kunnen lopen. X-rays kregen niet naar boven wat er aan de hand was. Een MRI zou nodig zijn, alleen duurde het tot maart 2025 (!!), alvorens ze een plek kon krijgen. Physiotherapy, krukken en geen pressure op haar voet waren het advies. Gelukkig kregen we via Football een tip om over de grens te kijken en te proberen daar een MRI te krijgen. Gelukkig kon dit geregeld worden en binnen een week heeft ze een MRI gehad. Wel zelf betalen, maar zeer veel sneller dan wachten op het Canadese Health System. Met de uitslag zijn we naar een specialist gegaan, hebben we steunzolen aangemeten en zijn we nu nog in de medische molen van wachten, 6 weken rust geven en een walking boot met krukken. Dit alles is zeer frustrerend voor Carmen, die haar hele vakantie onthand (-voet) is. Dit zorg ervoor dat ze niet goed in haar vel zit. Begin mei heeft ze, net voordat haar voet injury terugkwam, gelukkig nog wel iets leuks kunnen doen. Ze was, via school, uitverkozen tot deelname aan een 3 daagse bijeenkomst  ‘Rotary junior Leadership Awards’. Een 3 daagse camp waar uitgekozen students allerlei workshops en activities deden. In totaal 5 students werden uitgekozen, vanuit de St. Catharines Region. Students werden gekozen voor hun inzet in the community en volunteering for school projects. Naast workshops en de presentaties hiervan, nam ze ook deel aan diverse camp activities. Dit was de eerste keer dat Carmen een paar dagen/nachten buitenshuis verbleef. Al met al een zeer goede en nuttige ervaring.

Een andere activity, die Carmen ondanks haar blessure toch nog heeft gedaan is dancing. Ze kon niet meer mee oefenen, maar heeft wel meegedaan met de uitvoeringen. Met krukken en al heeft ze zich moedig aan de dans meegedaan. Ze kreeg ook persoonlijke waardering voor haar doorzettingsvermogen aan het eind van de laatste uitvoering, in de vorm van een roos. Op school heeft zij het ook zeer goed gedaan. Hoge cijfers voor alle vakken, met een 100 for Math als hoogst haalbare cijfer. Verder heeft ze op school, voor het vak Culinary, een project gedaan waar ze onderzoek en uitvoering moest geven aan een ‘keuken’. Zij koos voor de Indische keuken en heeft als eindproef een Gado Gado maaltijd bereid.  

Suus gaat af en toe met een vriendin en een groepje hiken over de Bruce trail of langs de Niagara River. Zeer ontspannend en super mooi!  

Tot slot: tijdens de vakantie was Suus ook 2 weekjes vrij en hebben we besloten om een korte roadtrip te maken, door Michigan, USA in plaats van een camping trip. Al sinds april zijn we eindelijk regelmatig (1x per week) over de grens gegaan, naar de VS (de grens is maar 15 min rijden van ons huis). We hadden van vrienden de tip gehad om een membership card te verkrijgen bij een Amerikaanse ‘groothandel’ à la Makro. Je kan gewoon als particulier daar dan boodschappen doen en (voor ons heel belangrijk) tanken. Vooral de melk/kaas/eieren en kip zijn veel goedkoper aan die kant van the border, alsook de benzine! (US$0.83/L daar, tegenover C$1.60/L hier in Canada). Wij zijn dus elke week wezen shoppen en tanken over de grens (net als men uit NL naar Duitsland of België gaat). Enige probleempje is dat wij altijd ons NL paspoort moeten tonen als we de VS ingaan. We hebben nu een beetje door hoe de flow is van border crossing. Als je vroeg gaat, voor 10:00, dan heb je veel kans dat je redelijk door kan rijden (mits je de juiste poort kiest…). Terug naar Canada moet je niet rond 11:00 doen, omdat ze dan koffie shift change hebben en je dus langer moet wachten.  

Enfin, terug naar onze roadtrip door Michigan. Een 3.5 hrs drive naar the border en dan nog eens 4 uur naar onze eerste stop. Een Airbnb, kleine cottage, dicht bij het strand van Lake Huron (nu aan de US kant). We moesten alleen een drukke weg oversteken en dan waren we op het prive strand. Hier 2 nachten verbleven en lekker rustig aan gedaan met af en toe naar het strand of zwembad; spelletje doen of Olympische Spelen kijken (en dan vooral naar Nederlandse atleten en hun achievements). Zo hebben we bijv. de Nederlandse 3x3 basketballers zien winnen. Na de 2 nachten zijn we verder gereden naar Noord Michigan. We volgden een ‘Lighthouse route’, langs Lake Huron en maakten enkele stops om deze te bekijken. De rest van de vakantieweek zouden we in hotels doorbrengen. Telkens doorrijden, overnachten en weer verder. Zo kwamen we langs een State Park, ‘Sleeping Bear Dunes’. Een mooi park waar we doorheen konden rijden en af en toe uitstappen om van de omgeving te genieten. Hier waren (door de eeuwen heen) hoge duinen ontstaan, wat een verschil maaktte met het overgrote beboste gebied. Een duin was heel hoog en steil (75 grdn of steiler) met een hoogte van 60m naar beneden. Van boven kon je net de “miniatuur” mensen en bootjes zien. Er stond dan ook een bord met: “ga niet te dicht bij de rand, want reddingskosten zijn $3000.-” 

Toen we onze roadtrip vervolgden, reden we naar het dorp Holland (met suburbs Zeeland/ Overisel/Friesland 😀)! Een Hollandse gemeenschap met de enige originele Nederlandse molen in North America. Daar zijn we even gebleven en hebben we de “Dutch Village” bezocht. Een knipoog naar een oud Nederlands dorp, grachtenpandjes met molen/klompenmaker/-dans; stroopwafel maken en natuurlijk Nederlands eten! Wij hebben dus echt kunnen genieten van broodje kroket/ saucijzenbroodjes/erwtensoep met worst en appeltaart! Call us crazy, maar het was lekker en fijn om een keer weer geconfronteerd te worden met (oud)Hollandse zaken. Na dit Hollandse avontuur weer verder gereden richting huis.  

Nog even terugkomend op het weer. Zoals gezegd was het een natte (voor)zomer, althans de eerste paar weken. Veel regen, maar ook dagen van 35+ graden. Wij hadden onze ramen vervangen in de basement en 2 grotere ramen op begane grond. Helaas door 1 zeer zware regenbui ontstond  een lekkage in de basement. Gelukkig niet heel ernstig, maar toch, 1 hoosbui kan dit veroorzaken. De laatste 2 weken is het grotendeels droog geweest, wat een welkome verbetering is. Alle regen en de hoge temperaturen zijn wel goed voor de plantjes en bloemen.  

Dat was het dan voor deze blog. Wij wensen jullie allen een zonnige nazomer en tot de volgende blog.