Blog einde jaar 2024

Hallo allemaal! Hoe is het daar in Nederland?
Hier in Canada is het een en ander gebeurd, sinds onze vorige blog van Augustus.

Onze vorige blog geëindigd na onze vakantie naar Holland, MI, USA. Daarna was het einde
van de summer break snel in zicht. Dyami ging naar HS en de andere 3 vervolgden hun
werk of studie.

Voor Brian zou dit geen gewoon (school-)jaar worden. Waren de eerst 2 maanden nog
‘gewoon’, in November that changed for the worse. Zoals beschreven in het eerste blog van
dit jaar, kreeg Brian’s school online threats. Begin November kwamen deze weer binnen en
deze keer besloot the board, dat de dreiging dusdanig was, dat we alle boys naar huis
hebben gestuurd. Helaas is de situatie niet verbeterd en tot op heden zijn de boys nog niet
teruggekeerd. Wel hebben we een email gehad dat de boys terug komen in het begin
nieuwe jaar. Dit is dan wel 2 maanden nadat ze zijn weggegaan. Aangezien we niet weten of
ze allemaal terugkomen en staff tijdelijk op non-actief gesteld is (en dus bijna 2 maanden
zonder inkomen) is het afwachten of en zo ja hoe lang dit nog door kan gaan. Er zijn steeds
meer geluiden dat “this is it”, het laatste jaar van voortbestaan. Brian hoopt, dat dit niet het
geval is, maar gaat wel kijken naar andere mogelijkheden. 

Suus d’r werk op Interne geneeskunde is onverminderd druk. Ze werkt nog steeds met een mondkapje op, vooral om zichzelf te beschermen tegen de griep/ Covid etc. Op dit moment is de afdeling weer in een uitbraak (veel patiënten en personeel hebben Covid) wat betekent dat er tijdelijk een opnamestop is. Elke dag zijn er te veel patiënten op de spoedeisende hulp, waardoor we 1-4 extra patiënten (hallway patients) op de afdeling hebben, die letterlijk in de gang liggen totdat er een bed beschikbaar is. Er zijn veel patiënten, die wachten op een bed in verpleeghuis/ verzorgingshuis of andere plek, soms wachten ze maanden tot jaren voordat er eindelijk plek is. Daarbovenop heeft het ziekenhuis een schuld, mede doordat het ministerie van gezondheid niet voldoende geld uitkeert en er is momenteel een vertraging in het aannemen van nieuw personeel. Verder is ons maaltijden systeem erg
ouderwets. 2 dagen van tevoren je maaltijden kiezen, met niet al te veel variatie waardoor
voor als je langer in het ziekenhuis ligt je hier niet erg naar uit kijkt helaas. Er is dus nog veel
te verbeteren! Gelukkig heeft Suus wel met de ondervoedings werkgroep en met behulp van
studenten, vrijwilligers ingezet om te helpen met het stimuleren van maaltijd inname, wat een
succes is!

Verder gaat ze af en toe in het weekend met een groepje hiken. Over The Bruce trail; bij the Niagara River of elders in de omgeving. Laatst ging ze voor een hike en met als
afsluiting een wijnproeverij!

Carmen liep nog steeds met krukken aan het begin van het schooljaar. Na gezien te zijn door podiatrist; nieuwe fysio en het aanmeten en verkrijgen van orthotics, heeft ze eindelijk de krukken van zich af kunnen zetten en kan nu weer zonder hulpmiddelen zichzelf  verplaatsen. Nog steeds wel met pijn, dus dat is nog niet voorbij. Een ander euvel kwam opeens naar voren. Pijn aan rechterzijde, dus gevreesd voor evt. Blindedarmontsteking. Op woensdag naar ER, waar ze na 5 uur gewacht (2030-0130) te hebben zonder dokter te hebben gezien, toch maar weer huiswaarts ging. De volgende dag naar huisarts en ‘s avonds om 1900 weer naar ER (kinder-)ziekenhuis. Hier wel direct gezien en onderzoeken gedaan. Gelukkig bleek dat het constipatie was! De onderzoeken en wachten op uitslag duurde uiteindelijk de hele nacht, dus pas om 0500 ‘s ochtends weer thuis. Helaas bleef het niet bij deze medische ongemakken. Ze heeft last van een depressie en heeft hier hulp voor in de vorm van counseling en medicatie. Dit is een traject waar ze doorheen moet en waarbij we haar zo goed mogelijk ondersteunen.

Gelukkig doet ze het op school nog altijd goed. Zij heeft dit semester o.a. Law en Peer
tutoring. Peer tutoring wil zeggen, dat je in een lagere class meehelpt als
begeleider/ klassen assistent van studenten. Zij helpt in een grade 9 English class. Dat gaat
zeer goed en haar hulp wordt door allen op prijs gesteld. Zelf heeft ze als vervolg study haar
oog laten vallen op: becoming a Math teacher (wiskundelerares). Deze Peer tutoring class
helpt bij dat vormgeven. Daarnaast zit ze ook in the student counsel en is ze student leider
van the fundraiser club. (een club die geld/ goederen verzameld).

Carmen is nog steeds erg creatief, ze is een echte Taylor Swift fan. Ze heeft een mooie canvas gecreeerd met all haar albums (zie foto). Helaas hebben we geen tickets kunnen krijgen voor haar concert hier in Toronto, maar Carmen heeft alles live kunnen bekijken.  

Tot slot is ze ook weer gaan dansen, voor zover het gaat met haar voet. Zowel op school als
op de dans school. Elke woensdag om 0700 op school en ‘s avonds op dansschool. Carmen
doet dan mee met opwarmen en stretches, want ze voelt dat ze nog niet meer kan doen. Ze
gaat ook regelmatig naar de fysio om aan te sterken.

Dyami is begonnen aan zijn HighSchool (HS) career. Hij is met al zijn vrienden naar Thorold
Secondary School (TSS) gegaan, maar daar bleek dat ze weinig klassen samen hebben. Hij
heeft PE (Physical Education oftewel Lichamelijke Opvoeding) 1e blok; English; Science en
Intro to Technique (kennismaking met technische vakken zoals
woodworking/solderen/manufacturing/lassen/elektrotechniek/autoclub e.a. onderwerpen.
Alle facetten worden behandeld in 2 wekelijkse opdrachten. Zo heeft hij een brug moeten
bouwen, die bepaalde draagkracht had; raket bouwen en lanceren; 3D sleutelhanger
ontwerpen en 3D printen en autoband verwisselen; ontwerpen, fabriceren en uitoefenen van
een elektrisch board game. Een zeer breed schoolvak waar hij voor volgend jaar een keuze
uit moet maken, wat hij in vervolg wilt volgen.

Na school was het elke dag Football practice (in September tot November). Hij zat bij het HS
Varsity Football team (dus grade 9 t/m grade 12B players. 14 tot 19 jaar) en speelde elke
wedstrijd een paar plays/series. Dit was op zich opmerkelijk, omdat normaal gesproken
grade 9’s geen speeltijd krijgen. Coaches zagen dus dat hij (en 2 van zijn oud teammates) wel potentie en skills hadden om met de ‘grote jongens’/grade 12s, mee te doen. Wel was het jammer dat hij geen defense speelde en als Wide Receiver zelden de bal kreeg. Maar dat is het nadeel van de jongste zijn in een team. Toch wist hij een touchdown te scoren. Uiteindelijk behaalde zijn HS team de DIvision II finals. Hierin werd helaas verloren. Al met al een goede eerste ervaring met HS Football. 

 

Dyami's touchdown, hij staat helemaal rechts en komt naar voren gerend waarij hij de bal wilt wegslaan, om uiteindelijk zelf weer te vangen!  

Naast het zelf spelen was hij, samen met Brian, actief als coach van de club waar hij 7 jaar
gespeeld had. Als een van de weinigen mocht hij coachen en dat deed hij met volle
overgave. He overruled the other coaches at times, with decisions that helped the team.
Coaches, die van de zomer nog zijn eigen coaches waren. Goed om te zien dat hij dat
zonder schroom doet en het ook wordt opgevolgd.

Wat is er nog meer gebeurd?

Het was tijd voor Brian, Suzanne and Dyami om hun paspoorten te verlengen. Dit was helaas een heel gedoe en met hoge kosten...(bijna $1000!) Suus had al vanaf September gekeken of we een afspraak konden maken bij het Nederlands Consulaat in Toronto, maar elke keer bleek dat dit niet mogelijk was. Blijkbaar zijn ze erg druk... Ze hebben daardoor een extern bedrijf ingeschakeld waar we niet over te spreken zijn! Eind November gingen we dus naar Toronto. Aangekomen bij dit extern bedrijf blijkt, dat dit bedrijf vanuit India gerund wordt! Geen accreditatie vanuit Nederland, zichtbaar. Wel hingen er enkele certificates met accreditatie vanuit India. Het voelde dus niet erg veilig, aangezien we hebben gehoord dat in Canada veel fraude word gepleegd met identiteits papieren door buitenlandse, m.n. Indiaase, bedrijven. Het was een onbeleefd ontvangst met beveiliging; werknemers die alleen Indiaas met elkaar spraken en hoge kosten, waaronder $40 p.p. extra voor service kosten en als je de paspoorten wilt laten opsturen moest je ook nog eens 60$ p.p. betalen. Als klap op de (nieuw jaars) vuurpijl blijkt dat het ook nog een 2-3 maanden (!!) duurt voordat het klaar is en opgehaald kan worden! Echt ronduit belachelijk. We hebben besloten het zelf op te halen en niet de extra kosten te betalen. We hebben n.a.v. this experience een klacht ingediend bij het MinBuZa/Koninkrijks relaties. Wij vinden het zeer vreemd dat een particulier bedrijf zomaar onze persoons- en biometrische gegevens kan opnemen en dan (hopelijk???) dit veilig doorsturen naar de Nederlandse rijksoverheid... In Nederland kun je toch ook niet bij een particulier je paspoort verlengen..

Nog ander nieuws uit Canada, het is hier vrij normaal om te staken als bepaalde contracten aflopen. Zo heeft CanadaPost ruim vier weken lang gestaakt en werd er dus geen post bezorgd in heel Canada! Belangrijke stukken laten dus op zich wachten. Vooral voor kleine ondernemingen een heel gedoe, zeker in de drukste periode voor kerst. Dit is nu eindelijk, sinds deze week weer opgestart, echter zonder een overeenkomst. Dus moch je een kaart hebben gestuurd dan kan het dus nog wel even duren voordat we deze ontvangen helaas.

Brian kreeg nog bezoek vanuit Nederland, Alf, een teamgenoot/coach van basketbal kwam even langs op de koffie, samen met zijn zoon. Zij brachten ook lekkers uit Nederland mee, hmmmm! 

Dit weekend van schrijven zijn we weer bij oom en tante. Bij hun is veel sneeuw
gevallen en blijven liggen. Unlike bij ons, waar sneeuw valt en snel weer smelt. Zaterdag een kleine wandeling gemaakt door de sneeuw en om de snowmobiles heen gemanoeuvreerd. Zondag zijn Suus en Dyami naar een ski hill achter het huis gegaan, waar ze met tante cross country skiing hebben gedaan.

Dat was het dan wel weer, volgend jaar weer meer over ons.

We wensen jullie hele fijne kerstdagen en een goed jaarwisseling, op een mooi 2025!