Blog najaar 2020

 

Hoe gaat het met jullie in NL? 

Hier weer een update vanuit Canaadaa, alwaar ook hier de 2e fase van the pandemic heeft toegeslagen. Maar eerst naar een paar maanden geleden, einde van het vorig blog.

De gehele zomervakantie zijn we niet weggeweest. Normaal zouden we gaan kamperen, maar ervoor gekozen dat dit jaar helemaal niet te doen. Wel hebben we een leuk dagje uit gehad. We zijn gaan turbo tuben op de Grand River nabij Paris, Ontario. In een rubber bootje met de stroming mee varen met hier en daar wat stroomversnellingen. In het begin hadden we wat tegenwind, dus flink peddelen, maar daarna was het relaxt genieten van de natuur en het lekkere weer! Daarna ook nog take-out gehaald bij èèn van de beste Rib restaurants van Ontario.

 

 

 

De 1e golf van Covid was dus gekomen en ook alweer grotendeels overgegaan. Weinig cases, meer open, maar nog steeds niet alles. Nog steeds verplicht met masks op overal naar binnen en binnen je “bubble” blijven (binnen je eigen gezin+ kringetje). Advies was om niet te gaan reizen en de grens met the US is dan ook de gehele tijd gesloten gebleven. 

Gelukkig is Dyami dan toch begonnen met football. Hij bleef dit keer met zijn team genoten in St. Catharines en dus geen travel.

Dyami kan neit tackle football doen dus hij doet Flag Football om eits actif ga doen.   

Dyami heeft 5 touchdowns gescoord en 3 interceptions! (Interceptions are where the QB throws to the defender). Hij heeft ook een paar tackles of als mama zegd (flaggles). Hij had ook " newe kleits" (schoenen) van january uit de US. 🏈🏆

 

Op Brian’s werk waren er dus boys de gehele zomer t/m het nieuwe schooljaar. Dit was voor hen zeer aanpassen, een jaar lang je familie niet zien (van Jan ‘20- tot Kerst ‘20). Ook zijn er allemaal regels veranderd in de school waar hij werkt. Iedereen overal masks, 3x een COVID test aan het begin van het schooljaar… (erg vreemd om daarna geen meer te hoeven hebben) en aangepast rooster. 2 groepen (Compagnies) eten nu tegelijk en 1 later. Daarmee wordt het hele programma gewijzigd, wat weer meer geregel tot gevolg heeft voor the staff. De eerste 2 weken was er een groep die in ISOlation moest leven. Staff moest dus ook 2 weken achter elkaar werken, 12 uur per dag, 16 dagen straight. Collega's hebben dat goed volbracht. 

Nu wij dan ook hier de tweede golf hebben gekregen, meer cases per day, zie je dat er ook meer ziek worden. Raar is dat ze wel naar huis mochten met Thanksgiving, (weekend 9 Oct) en daarna niet meer hoefden te worden getest. Gevolg was dat er ruim 2 weken lang, een aantal boys in ISO moesten, vanwege ziekte symptomen. Helaas heeft Brian deze ook gekregen, waardoor hij 1 week niet heeft kunnen werken. 

Dyami kreeg hierna ook klachten,waardoor we als gezin hebben moeten zelf isoleren! Dit totdat hij a Negative Test had gehad. Uiteindelijk van dinsdag tot vrijdag in Self ISO, op donderdag een test gedaan en vrijdag uitslag. ‘S ochtends the Negative result gekregen en direct beide kids om 0945 naar school gestuurd. Zij (en wij!) wilden niet nog 1 dag wachten.

Suus werkt nog steeds vanuit huis, er was een kans dat ze weer in the building zou gaan werken maar aangezien het weer aanwakkerde is er nog steeds een emergency order van kracht waardoor zorg mederwerkers maar in èèn instelling mogen werken. Het blijft een hele uitdaging om de bewoners op afstand te behandelen.

Wat is er verder zoal gebeurd? 

Brian wilde toch wel wat frisse lucht opdoen en kreeg een uitnodiging om begin Oct op een hunting trip mee te gaan. Brian had jaren geleden zijn hunting license gehaald, maar nog nooit de kans genomen om daadwerkelijk op jacht te gaan. Hij kreeg de uitnodiging van een vriend, die hij al een paar jaar niet had gesproken, dus dat was een gok, hoe het zou zijn. Als je benieuwd bent naar zijn avontuur, dan kun je dit lezen onderaan deze blog.

Suus en de kids zijn weer met de jaarlijkse CAA actie naar de Niagara Safari gegaan. Dit vonden we best spannend aangezien het er toch best druk was en we toch genoeg afstand wilden houden.

Dyami met de bald eagles

Natuurlijk bij de stokstaartjes gekeken!

 

 

 Ook hebben we meer de natuur opgezocht (vooral Suus), weer op de Bruce trail gelopen en naar een groot Provinical Park "Short Hills" geweest wat op 5 minuten rijden is! Heerlijk wandelen en van de natuur genieten!

Andere zaken die we hebben moeten regelen: we wonen alweer 4 jaar in Canada, en dan moet je je Permanent Resident Card verlengen. De PR card die we hebben geldig gemaakt toen we voor het eerst ermee in Canada ‘landden’, is elke keer maar 5 jaar geldig. Suus zou het eerst moeten verlengen, October en Brian pas volgend jaar May. er maar voor gekozen om alles tegelijk te verlengen en dus alle papieren; reisgegevens van de afgelopen 5 jaar, van wanneer we buiten Canada waren en nieuwe pasfotos maken. De gemiddelde omlooptijd van verlengen en card in bezit hebben, is ongeveer 4-6 maanden… je zou zeggen dat het sneller moest kunnen, maar je moet hier in Canada rekening houden met vele weken of maanden wachten voordat je je verlengde card in bezit hebt. Geldt voor alles, PR / rijbewijs/ Credit card enz. Mid Augustus verstuurd per koerier en dan maar wachten. Gelukkig kregen we begin October bericht dat het eindelijk in behandeling was genomen. Nog groter was onze verbazing, toen we 1e week November, dan toch al onze PR cards in de mailbox hadden! Blijkt het toch ‘sneller’ te gaan dan gedacht!

Verder staat de maand Oct in het teken van eerst Thanksgiving en dan Halloween! Helaas is dit jaar Thanksgiving niet groots gevierd. Geluisterd naar Government’s advise om het niet met anderen, dan je eigen bubble, te vieren. Geen deer/bear meat (zie hunting story onderaan de blog) en ook geen Turkey. Dan maar gekozen voor een hammetje. Ditzelfde klein vieren gold ook voor Halloween. Geen trick or treating en niks uitgedeeld maar wel lekkere snacks gemaakt en samen een scary movie gekeken. Jammer, volgend jaar beter!

 

 

Wel hebben we een manier gevonden om het wat gezelliger te maken. We hebben onze fireplace in gebruik genomen! Lekker een houtvuurtje in de open haard stoken. Snel even al het hout gezaagd wat we over hadden van een boom en onze verbeteringen aan het huis, en we kunnen even vooruit. Het verhoogt de sfeer, helaas nog niet de temp in huis.

Over verbeteringen van ons huis gesproken: we hadden vorig jaar al een grote crack in the basement wall gerepareerd. Helaas bleek dat er nog een crack, iets verderop in dezelfde muur zit. Dit is allemaal foundation en dus van concrete. Om erbij te kunnen moet je de drywall muur met houten frame, weghalen (vandaar het hout voor openhaard). Suus en Brian dit dus maar zelf gedaan en nu hebben we dus een deel open muur in de basement. Eind december komt een bedrijf de crack repareren. 

Verder hebben we (vooral Suus) de kozijnen gekit en geverfd. Ook de garage verbeterd, deur geverfd, alle kieren gekit en gaten gevuld. Hopelijk krijgen we geen ongedierte meer en blijft het iets warmer in huis.

Voor

Het resultaat!

 

 

 

 

 

 

 

 

Nu loopt 2020 dan toch eindelijk richting 2021. Een vreemd jaar, dat wat ons betreft maar snel voorbij mag gaan.

 Vervolg van Brian zijn hunting avontuur

Eerst wat achtergrond info mbt hoe je je Hunting Licence krijgt en hoe er hier gejaagd mag worden: Hier in Canada zijn dit soort licences per provincie verschillend. In Ontario moet je een korte 2 daagse cursus gevolgd hebben met schriftelijk examen. Indien pass, dan moet the paperwork worden opgestuurd naar de RCMP (National Police Force= de beroemde Mounties) en indien goedgekeurd dan heb je je hunting licence. Dan moet je een wapenvergunning (Firearms Licence= FL) aanvragen. Hier in Canada wordt gejaagd met rifle en met (cross)bow. Een FL is ook een 3 daagse cursus, met safety practical exam and written exam. Indien goed, dan ook weer naar RCMP. Na een wachttijd van een paar maanden, krijg je je FL and Hunting licence. Brian had deze 2 al in 2018 behaald, maar nog nooit een mogelijkheid gehad om dit in de praktijk te brengen.

 

Als je dan daadwerkelijk wilt gaan hunting, dan moet je bepaalde diersoort licenses kopen. Je mag niet zomaar op elk wildsoort schieten, zonder een “tag”/ een licence voor 1 dier van een bepaalde soort, in je bezit te hebben. 

 

Wij, my buddy and I, wilden gaan deer (hert) and bear (zwarte beer) hunting. Allebei moesten we  dus voor beide soorten 1 tag/licence kopen. Dmv uitgifte van deze licences, houd the government de dierenstand op peil. Er worden per wildlife soort een X aantal tags uitgegeven, per hunting season. Voor hert veel meer dan voor bijv Moose (Eland) of bear. Er leven in Ontario ong 400000 whitetail deer. Als er geen wildstand wordt bijgehouden, dan is er binnen een aantal seizoenen een overbevolking van deer. Het is dus van belang voor een healthy number of wildlife, dat er gejaagd wordt.

 

Verder is Ontario opgedeeld in vakken (Wildlife Management Units= WMUs). Per WMU worden er tags uitgegeven. Het kan dus zijn dat 1 gebied bijv heel veel van 1 diersoort heeft, dan zijn er ook veel tags uitgegeven van die soort. 

 

Tot zover de achtergrond van hunting in Ontario. Dan hier mijn hunting story:

Uiteindelijk, mbv elkaar en youtube, een uitrusting bijeen gekocht en de benodigde licences.

 

Dus zo gezegd zo gedaan en nadat we onze uitrusting en benodigde tags hadden ingeladen in my buddy's truck, zijn we, op de bonnefooi, 10 uur naar het noorden gaan rijden. (Ontario is zo groot dat je dan nog niet eens halverwege de provincie bent). Op de bonnefooi, dus zonder echt te scouten/kijken waar deer and black bear waren. Onze keus van WMU was nabij Timmins, een redelijke mijnstad. We vertrokken laat in de middag en kwamen dus pas rond 0345AM in Timmins aan. Daar maar besloten om op een parkeerplaats van Canadian Tire (een grote winkelketen) een paar uurtjes de ogen dicht te doen.

Moe en stram, in de ochtend naar the WMU. Daar aangekomen helaas direct een klein avontuurtje. Een lekke band. In the middle of nowhere… op een dirt road, een zwaar beladen truck tire vervangen. Uiteindelijk gelukt  met behulp van de beschrijving, want anders waren we nooit achter gekomen hoe de spare tire eronderuit getakelt moest worden. 

En weer verder de WMU in. De Dag rond gereden en af en toe eruit om te spotten/scouten. 1x kwamen we verse sporen tegen van een beer met cub (kleine beer). Toen we uitstapten hoorde we het ‘klepperen’ van een bear die waarschuwd (dit doen ze met hun kaken). Adrenaline schoot omhoog en we pakten onze geweren wat steviger vast. Helaas alleen sporen en die ene waarschuwing, maar geen bear gespot.Verder waren er ook veel Moose tracks (Eland sporen, zie pic hieronder), maar hiervoor hadden we geen tag. Ook nu gold, alleen sporen, geen  gezien.

In de avond camp opgezet. Een zeiltje over de back of the truck gespannen en veldbedjes erin opgezet. Helaas begon het te regenen en daalde de temp zo snel (naar rond 2 graden) dat we het beiden niet uithielden en uiteindelijk maar weer in de cabine sliepen.

Volgende morgen weer verder en besloten om mijn blind (= camo tentje) op te zetten met zicht op een ‘ open’ vlakte. De open vlakte was een paar Football fields long and wide en was ontstaan door boomkap. Er lagen nog veel bomen te rotten op de grond, waardoor de bodem steeds wegzakte en er een swamp area kwam. Daar toch blind opgezet en direct een moose call gehoord. Daarna weer 1, van een andere kant. Brian wil nog steeds een moose zien in the wild, dus weer adrenaline omhoog. Helaas, weer niks gezien. Een uur of wat later ging My buddy met de truck ergens anders heen, terwijl ik in mijn blind bleef zitten. Hij kwam uiteindelijk 2 andere hunters tegen, die niet vriendelijk waren. Waarschijnlijk wilden zij de moose ‘calling’ (mbt een caller geluid maken om het beest naar je toe te laten komen). Zij waren waarschijnlijk de 2e call die wij hoorden, en wij zouden de moose verdreven kunnen hebben met onze acties van   blind opzetten.

 

Na een paar uur niks(!) gezien te hebben; in de stromende regen in mijn blind te hebben gezeten; zonder communicatiemiddel omdat phone reception niet goed was, kwam mijn buddy gelukkig weer retour met zijn truck. We hebben toen maar besloten om alles op te pakken en te verplaatsen naar een andere WMU. DIt gedaan en uiteindelijk weer retour naar het zuiden om daar ons geluk te beproeven. Nabij Algonquin (groot Provincial park) wilden we ons geluk beproeven. Wederom veel sporen van bear (berry bushes en bomen die omgebogen zijn) maar hier het probleem dat er her en der cottages zijn waar mensen nog in verblijven. Niet echt de bedoeling dat je hier gaat schieten met de kans dat je 1km verderop een cottage raakt… dus ook hier gekeken en weer verder gereden. Was inmiddels alweer rond 2100 dus moesten we vort maken en naar een andere WMU gaan en daar bivouac opslaan. Helaas, ook hier geen geluk, want het bleek een Native Hunting grounds te zijn waar alleen de Indigenous (Natives) people mogen jagen. Het was nu rond 2300 en we waren halverwege huis gereden. Dus maar besloten om de tocht naar huis voort te zetten. Hier dan rond 0330 aangekomen (bij zijn huis). Al mijn spullen overladen en terug naar huis, vrouwtje verrassen..

Afgesproken dat mijn buddy gaat vragen aan een local farmer, of ik ook op zijn land mag gaan jagen. Niet met rifle, maar met crossbow. Daar wacht ik nu nog op. Ook afgesproken volgend jaar een paar weken eerder te gaan hunting.