Blog eind 2025

Hallo allemaal, hoe is het met jullie? Hopelijk alles well met de kerst achter de rug? Wij willen jullie allen alvast een voorspoedig en gezond 2026 wensen!

Wat is er de afgelopen maanden zoal gebeurd aan deze kant van de plas?

• We hebben twee Canadians in de familie
• CJ is in het laatste HS jaar en aan het voorbereiden voor University. Helaas met medische complicatie
• Dyami heeft zn HS Football season afgesloten en is begonnen met een ‘drama filled’  cirriculum 
• CJ is Baptized and had her wisdom teeth pulled
• Suus en Brian hebben beiden (kleine) veranderingen gehad op het werk
• Verdere aangelegenheden en een surprise

Om maar met het eerste te beginnen: we hebben twee Canadian Citizens in ons midden! Ja, Dyami en Carmen hebben beiden hun eed afgelegd en hun PR card doorgeknipt en zijn nu officieel Canadian Citizens. Waarom alleen zij en niet wij ook? Omdat ze als minderjarige zijn geemigreerd,maakt de Nederlandse regering hier een uitzondering voor en kunnen ze Dual Citizens zijn. Gelukkig kon de ceremonie via online meeting plaats vinden. Op een woensdag Dyami en Zaterdag erna Carmen. 1 “klein” hiaatje voordat ze hun Canadian Passport kunnen aanvragen: ze moeten door een Citizen garant worden gestaan. Wie moet dat dan worden…??? Uiteindelijk werd de moeder van een vriendje van Dyami gevraagd. Zij kent beide kids al enige tijd en wilde wel voor garantie tekenen. Als alles dan is geregeld en zij beiden hun passport hebben, dan kunnen ze ook hier stemmen (als ze 18 zijn), iets wat wij niet kunnen. Verder zijn er niet veel meer voor-/nadelen aan, wel kunnen ze makkelijker de US border over en met Canadian based Universities is het makkelijker to enroll. 

2) CJ is haar laatste HS jaar begonnen en, zoals in vorig blog reeds aangegeven, is zij begonnen met het Stars Program van Brock University. Zij moet nu 2x week (Donderdag en Vrijdag) naar Hoorcolleges, vanuit school. Dat gaat vrij goed en haar mid-term mark was ook goed. Verder heeft ze zich moeten orienteren op daadwerkelijke study en welke University. Ze heeft de keuze uit 2 scholen (en moet een 3e keuze aanleveren, omdat we ervoor betalen). De 1e University is dezelfde waar ze nu hoorcolleges volgt, dus dat is meest dichtbij en makkelijkst to enroll. De ander is verder weg en brengt dan verdere kosten met zich mee (het moeten verblijven on campus zorgt voor een extra kostenpost van $20000/ jaar naast de kosten voor colleges e.d.) Dit is dan ook echt 2e keus en zij wil graag dat haar 1e keus wordt gehonoreerd. Daarvoor moet zij gemiddeld voor alle vakken, dit jaar een 80 hebben. Vorig jaar was dat geen probleem, maar helaas dit semester is zwaarder voor haar, dan vorige jaren. Mede door Stars Program, maar ook omdat ze een concussion heeft gekregen (=de medische complicatie). Ze heeft, op school, haar hoofd zodanig tegen een kast deur gestoten dat ze een concussion heeft gekregen. De na-weeen hiervan duurden 4 weken voordat ze weer redelijk hersteld was. Daarbij komt ook dat 1 vak (Chemistry) haar minder goed ligt en dus het eindcijfer hiervan ook minder is, dan de gewenste 80. Ze is nu, met school, aan het kijken of ze toch niet French kan doen, volgend semester. Nu nog even afwachten of dat kan en hoe de score van Chemistry valt. Naast de concussion had ze ook een te laag ijzergehalte en moest ze twee ijzer infusies hebben. Ze heeft ook altijd wat! Balen!

 

Dyami, en Brian als coach hebben zijn HS Football season afgesloten. Helaas in de semi-finals verloren en dus eerder dan gedacht afgelopen. 1 maal was hij ‘player of the game’, door een interception return for a Touchdown. (zie clip)

https://youtube.com/clip/UgkxfYtQW4aXTZQQB9sIx3XvPvyLxHxJWANu?si=P0IL7JX_MfSoircx

Daarna eigenlijk niet echt meer een kans gehad om zijn ding te doen on defense. Volgend jaar meer kans. Hij is dan ook weer volop aan het trainen voor volgend jaar, 2x krachttraining in gym en 2x conditie-/looptraining. Naast Football doet ook hij het goed op school. O.a. met Drama. Hij is daar deel van de ‘improv group’ (improvisatiekomedie), die al een aantal keer sketches heeft moeten uitvoeren. Suus en Brian hebben 1x mogen meebeleven hoe dit gaat, tijdens Art Gala. Verder fluit hij door het 1e semester, met andere vakken als Math, English en Tech design (ja, je hebt maar 4 vakken per semester. Elke dag hetzelfde).
Naast school heeft hij ook een Halloween Party bij een vriendin gevierd met een aantal vrienden bij haar thuis.

Dan weer even terug naar Carmen. Naast dat ze nu dan Canadian Citizen is, heeft ze zich ook laten Baptized (dopen, voor Protestantse Kerk). Ze heeft afgelopen maanden elke dag voor school bijbelstudie gedaan en via die groep een kerkgenootschap gevonden. Door zich te laten Baptizen heeft ze zich geheel bekeerd tot het geloof. Brian, Suus en Dyami en vrienden/-innen mochten ook bij de plechtigheid aanwezig zijn. Dit werd gehouden in de bijeenkomst ruimte (ruimte in een plaatselijke High School). Hier werd ze, na haar beleidenis, geheel in een bak water gedoopt. Na afloop is ze nog met Suus en vriendinnen gaan lunchen.
Als klap op de spreekwoordelijke vuurpijl (referentie naar einde jaar) heeft ze ook haar wisdom teeth (alle 4 de verstandskiezen) laten trekken. Helaas net voor  de kerst, dus nu zit ze met een gezwollen mond met 4 gapende gaten… Suus heeft zachtere gerechten gemaakt, zodat CJ ook wat kan ‘eten’. 

Suus d’r werk: zij werkt dus nu full time op een oncologische chirurgie/ interne geneeskunde afdeling. Ze heeft het erg getroffen met haar collega's op kantoor, een erge leuk groep waar ook buiten het werk word afgesproken. Ze schrijft nu veel vaker TPN (parenterale voeding via de bloodbaan) voor. Onder de dietisten die dit lezen alles wordt gemaakt in onze eigen apotheek en dus kunnen we alles individueel toevoegen (electrolytes/ vitamines/ mineralen etc.). Ze is goed gewend aan full time werken en het is erg fijn dat er nu meer geld binnen komt, aangezien het leven alleen maar duurder is geworden.

Brian heeft ook weer wat nieuws mbt werk. Hij was dus begonnen met werken met volwassenen met Behaviours (gedragsproblemen). In eerste instantie Part Time. Maar er komen continu vacatures vrij en 1 vacature was voor FT (Full Time) Nights bij hetzelfde team. Op aanraden van Suus heeft Brian gesolliciteerd en met hulp van collega’s notes heeft hij zich goed voorbereid. Het gesprek ging goed, zelfs zo goed dat hij de FT baan gekregen heeft en dat zijn manager en teamleider zeer impressed waren door zijn interview. “You really killed it” zeiden ze. Nu heeft Brian dan, per Dec 15, een FT baan! Hierdoor heeft hij ook recht op benefits (health care benefits), na 3 maanden FT gewerkt te hebben. 
Tot 1 april heeft hij slechts 23 uur "vakantiedagen". Hier krijg je niet, zoals elders gebruikelijk, 2 weken vakantie tijd, maar krijg je een bepaald aantal uren per maand gewerkt. Verder kan je je overuren oppotten, alsook de gewerkte feestdagen. Door dit bijeenrapen van uren, krijg je een redelijke vakantietijd. Ook krijg je 4x 5 paid sick days, iets waar Brian nog nooit gebruik van heeft gemaakt. Zijn toch 20 dagen extra… 

Waarom zoveel gepraat over vakantiedagen? 
Wij hebben vliegtickets geboekt om weer een keer naar Nederland te komen! In de Zomer 2026 komen we weer jullie kant op! Carmen is dan net klaar met HS, heeft net haar graduation gehad. We zien ernaar uit om mensen weer te zien en spreken. Ja, we weten dat het tijdens het WK voetbal is. Helaas speelt het Nederlands elftal niet in de buurt van ons en dus maar besloten om de tickets te boeken.

              Dat was het weer vanuit Canada. Voor nu wensen we een ieder 

een Gelukkig en Healthy 2026!

 

Blog Summer of 2025

Hallo allemaal,

De zomer is alweer (zo goed als) voorbij en er is weer veel gebeurd, hier in Canada.

Om maar te beginnen met het einde. Het einde van Brian’s werk bij Robert Land Academy (RLA). Eind Juni was het dan zover. Met de allerlaatste graduation was ook het doek gevallen voor RLA. Een, toch wel abrupt en pijnlijk afscheid van collega's. Velen van hen hebben nog geen nieuwe baan weten te vinden en stonden dus op straat. Gelukkig kon iedereen een pakket meekrijgen met geld, gebaseerd op jaren in dienst, met een bonus als je na April nog tot het einde gebleven was. Samen met salaris en vakantiegeld kwam het toch op een mooi bedrag uit, wat gebruikt werd voor aanschaf van een nieuwe auto (waarover later meer).

Zoals aangegeven in de vorige blog, had Brian een nieuwe part time werkuitdaging gekregen. Het oriëntatiegesprek ging goed en Brian is inmiddels 2 maanden aan het werk bij Bethesda Services. Als Behaviour Counselor by een Intensive Treatment Program. Mensen (volwassenen) met verstandelijke beperking/ behaviours, komen voor een bepaalde periode (meestal 6 maanden) naar Brian’s locatie om therapie te krijgen. Brian en collega’s zijn dan verantwoordelijk voor het dag/nacht programma en de observatie. Alle cliënten hebben een vorm van gedrag, wat vaak samengaat met agressie. Agressie tegen zichzelf en anderen (ook staff). Menigmaal is ingrijpen vereist. Sommige dagen dus een pittige baan. In het begin had Brian maar 2 cliënten op de afdeling, wat een goede manier was om in te werken. Binnenkort worden het totaal 5 cliënten, dus dat wordt wel zwaarder.

Suus kreeg het toch wel benauwd, zo met Brian misschien wel tijdelijk zonder baan en alle onkosten die maar blijven stijgen en straks ook alle hoge kosten voor universiteit/ hoge school. Gelukkig kwam er een fulltime, permanente baan op een interne geneeskunde/ chirugie afdeling in het Juravinski ziekenhuis vrij (dit is binnen de Hamilton Health sciences waar Suus al eerder heeft gewerkt), waar ze deze week van start is gegaan. Ze had al regelmatig geholpen op andere afdelingen waar een tekort was, dus ze werkte al regelmatig fulltime, maar het zal toch wel weer even wennen zijn.

Het is trouwens 10 jaar geleden dat Suus in haar eentje naar Hamilton ging voor haar stage en we zijn dus al 10 jaar Canadian permanent residents! 10 jaar dan ook dat we deze blog maken en jullie deze kunnen en willen volgen. Hartelijk dank hiervoor!!

We hebben inmiddels voor Carmen en Dyami Canadees citizenship aangevraagd, omdat er voor hen een uitzondering geldt (ze zijn nog geen 18), kunnen ze hun NL paspoort behouden. ZIj hebben dus binnenkort 2 paspoorten.

Suus gaat dichtbij met de hiking group regelmatig op pad, laatst weer naar de Niagara gorge and naar Balls Falls gegaan, heerlijk een aantal uur hiken en genieten van de mooie natuur.

CJ heeft ook wat nieuws. Zij gaat dit schooljaar haar laatste High School jaar in, grade 12. Daarnaast is zij, met nog 7 anderen, uitgekozen om een ‘stars program’ te volgen bij Brock University. Dit wordt gratis aangeboden voor aspirant-studenten, die naar Brock willen, zodat ze zich alvast kunnen voorbereiden. Zij kan dus al een University credit gaan volgen, terwijl ze nog op HS zit. Zij heeft gekozen voor Psychology. Vanaf September gaat zij elke donderdag en vrijdagavond deze University credit volgen.

Verder is Carmen in Mei op kamp gegaan naar Ottawa,  ze heeft het ontzettend naar haar zin gehad! Leer onderaan meer over haar ervaringen. 

Ook had Carmen haar dansvoorstelling, wat zeer emotioneel was. De dans was een vorm van afscheid nemen van een dierbare, Carmen nam dit heel erg persoonlijk en nam afscheid van haar vriendin Madelyn die in Januari om het leven kwam (zie vorige blog). Zij was de laatste om een orchidee neer te leggen en afscheid te nemen. Voor haar was dit erg speciaal, maar daardoor ook heel erg zwaar. Later kwam ook nog in het nieuws dat Madelyn door een andere autmobilist om het leven kwam, wat verschrikkelijk was om te horen.

Dyami heeft geen nieuws mbt ‘nieuw’ werk/ school experience. Hij gaat gewoon over naar grade 10. Wel heeft hij zijn verjaardag gevierd. Hij ging met vrienden en Brian lasergamen. Ze hebben meerdere games gespeeld, wat heel leuk was.

Helaas heeft hij uiteindelijk niet Team Ontario gehaald. Hij werd niet gekozen bij top 40, maar kreeg last minute een uitnodiging om als alternate (reserve) mee te gaan naar Kingston, voor het trainingscamp. Als er tijdens dat camp iemand geblesseerd zou uitvallen, dan was hij degene, die naar Nova Scotia mee mocht gaan. Brian bracht hem op vrijdag naar Kingston (5 uur rijden) maar moest werken, dus ging hij heen en weer. Het was dus onzeker of Dyami op zondag weer naar huis moest of dat hij toch alsnog met het team zou afreizen. Het trainingscamp was goed, veel geleerd, maar helaas voor Dyami viel er niemand meer uit. Suus en CJ waren inmiddels naar Kingston afgereisd en hadden even kort Kingston verkend om hem vervolgens op te halen.

Dan de nieuwe auto. Zoals gezegd hebben we deze kunnen aanschaffen met het geld dat Brian kreeg. De auto die we hadden, had al 250.000KM op de teller en met de reparaties die gedaan moesten worden, werd de beslissing genomen om maar een nieuwe te kopen. De 5e alweer, sinds we 9 jaar geleden hier zijn gekomen. Na een tijdje zoeken hebben we een 2ehands Kia Sorento 7 seater gekocht. Rijdt lekker en is iets ruimer dan de Nissan Rogue.

Met deze auto zijn we naar Bon Echo park gereden en hebben daar een midweekje gekampeerd. Bon Echo is een mooi park met lake en rotsformatie. Die rotsformatie is een Spiritual Rock for the Natives en heeft enkele eeuwenoude rotsschilderingen. Deze hebben we dan bekeken dmv canoeing en Dyami, Suus en Brian hebben ook de rots beklommen, via pathway en stairs.

Het weer deze zomer was zeer warm en droog. Wekenlang boven de 30-35 graden en droog. Toch hadden we 1 dag regen op de camping en we zijn maar een stukje gaan rijden om uit eten te gaan. Carmen had vooraf enkele restaurants uitgezocht, maar helaas waren de meeste dicht op maandag en dinsdag… Dus iets verder gereden, 2.5 uur enkele reis, om uiteindelijk in Peterborough een lekker restaurant te bezoeken. Ach, we hadden een nieuwe auto en het zou gaan regenen. 

Naast een nieuwe auto hebben we ook onze basement verbouwing afgerond. Nieuwe muren erin, verven en vervolgens de afwerking. Eindelijk is dat project ook afgerond en hebben we alles weer terug kunnen zetten.

Anders dan dit, hebben we niet heel veel meer gedaan in de zomer. Nu op naar het nieuwe werk van Suus, Brian en back to school voor beide kids. Voor Dyami is football ook weer begonnen en Brian helpt daarbij wanneer hij beschikbaar is. Elke dag, na school, 2.5 hrs practice en vanaf mid September elke week een wedstrijd.

 

 

 

 

 

Carmen: In Mei, ging ik naar Ottawa voor een Rotary Trip. Het was een speciale opportunity. Ik werd gekozen door de Rotary voor de Adventure in Citizenship programma waar ik voor 5 dagen in Ottawa was. Deze programma is voor 16-18-jarigen die al over Canada wonen. De hele trip was betaald door de Rotary. Ik ging daar naartoe met de trein met een paar andere kinderen die ook vlak bij wonen. We hadden Ottawa we gezien met een tour bus. We gingen ook naar de House of Commons, waar de meetings zijn voor de leiders van Canada. Meestal als je naar de House of Commons gaat dan moet je boven in de galerij zijn maar wij mochten in de seats van de Members of Parliament zijn. We hadden ook heel veel presentaties door verschillende mensen die hadden gesproken over hoe wij ben je er beter citizens kunnen zijn. We hadden ook heel veel leuke dingen zoals en talentshow en een dinner en dans. We gingen ook naar Quebec voor een avond waar we Frans Canadian eten hadden. Ze hadden ook ons laten zien hoe ze maple syrup maken en we hadden ook dansen en instrument spelen het heel leuk met iedereen. De hele tijd bleven we in de University of Ottawa dorms en ik was met een meisje van New Brunswick. Mijn favourite part van de trip was de talentshow waar ik een liedje gezongen die ik zelf had geschreven voor een vriendin die eerder dit jaar was overleden in een car accident. Het was een heel speciaal moment en iedereen was heel lief en sommige mensen waren ook in tranen. Ik heb een video below! 

https://drive.google.com/file/d/16mOsuEwHJp4oYRX_Y5BZC4NffBLQKCTl/view?usp=sharing

 

Blog 2025

Hallo allemaal. Het is alweer even geleden en wat is er weer (veel) gebeurd.

Goede, maar zeker ook minder goede gebeurtenissen, die onze nabije toekomst zullen bepalen.

Om maar met de deur in huis te vallen:

Brian z’n werk, de boarding school, houdt op te bestaan per einde schooljaar. Het zat er al aan te komen, maar het definitieve doek is in april gevallen. Even een terugblik: begin dit schooljaar (in Augustus ’24) bleek dat er een lawsuit tegen de school was aangespannen, door oud-leerlingen met vermeend “misbruik” (fysiek, door disciplinaire straffen en mentaal) in het verleden. Deze lawsuit hing het hele jaar boven ons hoofd en heeft ertoe geleid dat in November bedreigingen kwamen, waardoor de boys niet meer op school konden blijven. Dit duurde uiteindelijk tot na de kerstvakantie. Na deze onderbreking kwamen er in 2025 ook nog eens demonstraties voor de deur. Een groep (vermeend oud students?? en pers) bleef enkele dagen/avonden voor de poort staan. Met drones en leuzen probeerden ze een statement te maken. Wederom een slag tegen de school, omdat het normale leven verstoord werd. Als klap op de vuurpijl (en speekwoordelijke nail in the coffin) werd ook nog een collega gearresteerd op grond van: ‘het aangaan van onzedelijke correspondentie met minors, met intentie tot handelingen’.

Dit alles zorgde ervoor dat de aanmeldingen voor schooljaar ‘25-‘26 zeer achterbleven. Aangezien we al 2 jaar met een kleinere student population zitten (break-even point is 75 en dit jaar hebben we slechts 52), draaien we nu al verlies en is dat, ook met oog op uitbetaling legal settlement, niet langer op te brengen.

Dit alles schrijven doet pijn en het aankomende einde is onoverkoombaar. Na 9 school years moet Brian opeens zoeken naar een nieuwe baan. Gelukkig krijgt hij via via enkele leads naar nieuwe mogelijkheden. Daar moet hij de komende tijd zich op gaan focussen. Begin mei heeft hij, via de football coach van Dyami, een job lead gehad. Bij een organisatie voor verstandelijke gehandicapten zorg, vooral mensen met ASD (Autism Spectrum Disorder). Hij kan gaan werken in een group home, as Developmental Support Worker voor ouderen. Hij is op sollicitatiegesprek geweest, wat zeer positief was en heeft 2^e week mei een oriëntatie met de manager. Om te kijken of het klikt en wat de taken zijn. Afwachten of het van beide kanten klikt.  

Ook gebeurde er iets tragisch begin dit jaar. Een oud-vriendinnetje van Carmen van Elementary school, is tijdens een auto-ongeluk om het leven gekomen. Dit was een schok voor Carmen. Ook al waren ze niet close meer (andere high school), greep dit haar erg aan. Madelyn was een zeer geliefde meid, erg sportief en heel sociaal. Her blijft onwerkelijk dat ze na slechts 4 dagen haar rijbewijs gehaald te hebben om het level kwam. Brian en Dyami reden 10 minuten voor het ongeval nog op dezelfde weg. Heel erg is ook dat ze enig kind was van gescheiden ouders die niet met elkaar overweg konden. Carmen en Suzanne zijn naar de plechtigheid geweest om afscheid te nemen en later op bezoek gegaan bij haar moeder. Carmen heeft het er nog moeilijk mee met het verwerken hiervan.

Een ander negatief punt is, dat we water hadden, onder de basement flooring. Nader onderzoek (lees uitbreken vloer) bleek dat er een scheur in de muur zit. Helaas was dit op een hoekpunt, bij de gashaard in de basement. Wij hebben dus muur en haard eruit moeten slopen. Brian ging hierbij door zijn rug, waardoor Suus en Dyami het merendeel moesten doen. We zaten dan ook 8 weken met half gesloopte basement (wall and flooring) in afwachting van een bedrijf dat de scheur gaat repareren. Dit is uiteindelijk May 9 gebeurd. Dus nu zo snel mogelijk de dry wall en flooring er terug in en alles weer op z’n plek zetten.

Zijn er dan ook positieve/leuke dingen gebeurd?

Natuurlijk! Suus, Carmen en Brian hebben hun verjaardag gevierd. Carmen met Nederlandse poffertjes en Brian met verkregen Hunting gear. Eind april wilde hij gaan Turkey Hunting (zie verder). Ook hebben Suus en Brian hun 25 jarig anniversary (samen zijn, niet getrouwd 😉) gevierd.

Op school gaat het met beide kids zeer goed. Beiden kunnen goed meekomen en halen goede cijfers (mid/high 90s).

Carmen kreeg interesse in het geloof, waarbij ze zich gesteund voelt en gaat regelmatig naar de kerk en ook voor school naar bijbel studies.

Dyami is weer volop bezig met sporten. Op school oa badminton (2^e ronde zone gehaald); 1 dag volleyball en tijdens pauzes: intraschool basketball.

Verder begonnen met football. Zowel in regio met school teams, alsook try-outs for Team Ontario. Bij laatste zijn er enkele stages van try outs. Begonnen in January met 500 potential players, toen met volgende camp terug naar 250 en nu teruggebracht naar 90 players. Dyami heeft het tot nu gered en zich goed kunnen presenteren naar de coaches. In het weekend May 3-4 was er een Football Team RedBlack weekend. Dit weekend stond in het teken van: trainingscamp op zaterdag; overnachten op University Campus en een game (zondag). Uit dit weekend wordt het Team Ontario gekozen (total 40 players). Dit team zal dan de provincie vertegenwoordigen in de ‘Eastern Canada Championship’ (dus tegen andere provincies in East Canada, bijv Quebec, Nova Scotia, New Brunswick). Dit Championship tourney wordt gespeeld in Nova Scotia, in July. Wij hebben al vast (bij voorbaat) een camping plek gereserveerd… nog voordat hij überhaupt het team haalt en daar dan zal spelen. In weken voorafgaande aan RedBlack weekend moest hij meedoen met online meetings; het playbook leren om deze goed te kunnen uitvoeren tijdens het camp en de game en voorbereiden op verblijven on Campus.

Het trainings camp was goed, de overnight on campus ook en tijdens de game heeft hij zich kunnen laten zien.

Dyami is Team Red, nummer 30, 2.54 minuten op het filmpje. De uiteindelijke selectie wordt pas 23 mei gekozen. Afwachten of hij geselecteerd wordt en wij daadwerkelijk naar Nova Scotia kunnen afreizen om dit toernooi bij te wonen en om Dyami te zien spelen. Maar zover is het nog niet. Elke stage van voorselectie kost weer geld, met grootste kostenpost de trip naar Nova Scotia. Dyami moet daarvoor enkele fundraising projecten doen. Hij heeft gekozen om zijn uren te volunteren, bij een Rib Fest. Verdere nog kijken of er andere fundraise projects zijn, om zijn kosten te drukken (total costs van alle camps en uiteindelijke trip $2600).

Hoe was Brian z’n hunt verlopen? Eind April ging hij, na ’s nachts gewerkt te hebben, op vrijdag rijden naar een vriend, die bij Ottawa in de buurt woont en enkele wild turkey floks (kalkoen populaties) in zijn omgeving heeft. Turkeys zijn er in verschillende gradaties: een Tom is volwassen mannetje; een Jake een 1-2 jaar oud mannetje; Jenny= vrouwtje. Brian heeft al enkele jaren zijn hunting licence, maar hier nog geen echt gebruik van gemaakt. Hij kreeg een uitnodiging van die vriend en heeft deze aangenomen. Hij had dus uitrusting gekregen voor zijn verjaardag en had 1 turkey tag gekocht (met deze tag mag je legally 1 Turkey Tom of Jake schieten). 5.5 uur rijden en direct het veld in, in een tent zitten en hopen dat een Tom of Jake turkey binnen schotafstand komt. Helaas was de vrijdagmiddag niet succesvol. Die avond met vriend en diens vrouw uit eten geweest en de volgende morgen om 0400 opgestaan om weer het veld in te gaan. Dit keer een andere locatie, midden in industrieterrein (kennelijk is dit kleine streepje bosjes/veld, public land en dus mag je hierop hunting). Legal light (dus tijd dat je legaal mag jagen), was om 0530, dus vanaf dat moment stil zitten en de vriend laten proberen een Tom of Jake te lokken. Hij deed dit d.m.v. lokmiddelen (Turkey calls) te gebruiken. Na 45min kregen we een reactie. Eerst van voor ons, maar deze kwam niet dichterbij. Daarna opeens van schuin achter ons. Van een paar 100 meter hoorde je de turkey reageren op de calls. Na een paar minuten calling en de turkey steeds dichterbij komen rennen (ze kunnen 35km/u rennen), zag Brian opeens een Turkey head verschijnen. Wij zaten op een heuvel, met 3 decoy turkeys (namaak lok turkeys. Wij hadden 1 Jake en 2 Jennies) in het gras voor ons. De turkey kwam dus van beneden de heuvel en verscheen ineens tussen de decoys. Brian had inmiddels de shotgun buiten de tent gericht en zag opeens de turkey’s head tussen de decoys in. De turkey ging strutting (zich groot maken voor het Jenny en als afschrikking voor de Jake). Op dat moment drukte Brian af en schoot de Tom. De Tom fladderde niet meer en rolde van de heuvel naar beneden. Brian had zijn eerste succesvolle hunt uitgevoerd! Tijd was pas 0630! Elkaar feliciteren en daarna de buit bekijken. Bleek een 4-5 jaar oude Tom te zijn met grote sporen en baard.

Een droom, eerst Turkey. Enkele foto’s gemaakt (deze hier in blog. Als je hier niet van gediend bent dan moet je niet die foto’s bekijken). Het hele hunting principe is dat je hunt – shoot – bring home and eat. Niets mag verloren gaan. Helaas bleek bij het processing van de bird, dat deze een grote wond had, precies op zijn borst (dus eigenlijk het vlees wat voor ons te eten is). Deze wond was gaan rotten en was zwart/groen en geel, maar wel geheeld. Helaas ervoor moeten kiezen om deze bird niet mee naar huis te nemen, omdat het vlees zodanig aangetast is dat dit niet verantwoordelijk is om te consumeren. Wel balen dus, want dit gaat tegen het principe van jagen in. Brian heeft dus alleen de verentooi; de sporen en de baard van deze Tom bewaard.

Even over het weer. Het was nog steeds koud tot eind april. Single digits met af en toe regen/sneeuw, maar ook met een ice storm, die uit het niets kwam en groten delen van Ontario onder een dikke laag solid ice legde. Bomen en electra palen vielen om en een groot deel van bewoond Ontario (north and east of Toronto) kwam zonder stroom te zitten. Alsook onze oom Charles in Midland, voor 3-4 dagen. Dit was eind maart, dus eigenlijk was de winter al voorbij. Deze winter hebben we meer sneeuw gehad dan andere jaren het geval was. Wederom, bij oom kwam het tot 6 foot (180cm) of hoger! Bij ons was het niet zo extreem en kwam het gelukkig in vlagen. Makkelijker weg te schuiven en veroorzaakte niet zulke hoge snowbanks. Gelukkig is het nu in mei, overdag iets beter met zon en hogere temperaturen. Wel is het overdag soms 25+ graden en ’s nachts (als Brian moet werken) daalt het naar rond het vriespunt. We hopen dat de temperatuur wat hoger wordt en daar blijft (al weet ik dat ik het nu jinx en dat we in de zomer vragen voor meer verkoeling, als het constant 35+ is….).

En Suus? Suus had aangeboden om haar extra dag vrij te werken aangezien er nog geen collega was aangenomen op een andere locatie. Dus van Januari toe eind Maart extra gewerkt want we konden het geld goed gebruiken. Deze locatie is een tussen oplossing voor patiënten die wachten op een verpleeghuis of ander vorm van zorg. Het is erg sneu, want vaak zijn deze patiënten al geruime tijd opgenomen geweest in het ziekenhuis (maanden) en komen dan dus op deze locatie waar ze vervolgens ook gemiddeld nog 3-6 maanden en soms wel langer moeten wachten. Suus werd met open armen ontvangen wat heel fijn was. Daarna heeft ze in April genoten van haar vrije dag en was ze ook een week vrij. Inmiddels had haar vorige werk plek gevraagd of ze daar wilde helpen (revalidatie) dus nu weer extra aan de slag. Suus vindt het erg leuk om weer een dag op haar oude plek te zijn, de patiënten zijn gemotiveerd om op te knappen, terwijl in het ziekenhuis, patiënten vaak te ziek/ verward zijn om mee te praten en advies te geven.

In haar week vrij heeft ze Carmen haar kamer geverfd. Carmen heeft zelf ook meegeholpen van bruinkleurig naar lichtroze, dit ziet er veel lichter uit!

 

 

 

 

 

 

 

Dit was het dan wel weer, hopelijk hoeven jullie niet zo lang te wachten op de volgende blog!