Blog einde jaar 2024

Hallo allemaal! Hoe is het daar in Nederland?
Hier in Canada is het een en ander gebeurd, sinds onze vorige blog van Augustus.

Onze vorige blog geëindigd na onze vakantie naar Holland, MI, USA. Daarna was het einde
van de summer break snel in zicht. Dyami ging naar HS en de andere 3 vervolgden hun
werk of studie.

Voor Brian zou dit geen gewoon (school-)jaar worden. Waren de eerst 2 maanden nog
‘gewoon’, in November that changed for the worse. Zoals beschreven in het eerste blog van
dit jaar, kreeg Brian’s school online threats. Begin November kwamen deze weer binnen en
deze keer besloot the board, dat de dreiging dusdanig was, dat we alle boys naar huis
hebben gestuurd. Helaas is de situatie niet verbeterd en tot op heden zijn de boys nog niet
teruggekeerd. Wel hebben we een email gehad dat de boys terug komen in het begin
nieuwe jaar. Dit is dan wel 2 maanden nadat ze zijn weggegaan. Aangezien we niet weten of
ze allemaal terugkomen en staff tijdelijk op non-actief gesteld is (en dus bijna 2 maanden
zonder inkomen) is het afwachten of en zo ja hoe lang dit nog door kan gaan. Er zijn steeds
meer geluiden dat “this is it”, het laatste jaar van voortbestaan. Brian hoopt, dat dit niet het
geval is, maar gaat wel kijken naar andere mogelijkheden. 

Suus d’r werk op Interne geneeskunde is onverminderd druk. Ze werkt nog steeds met een mondkapje op, vooral om zichzelf te beschermen tegen de griep/ Covid etc. Op dit moment is de afdeling weer in een uitbraak (veel patiënten en personeel hebben Covid) wat betekent dat er tijdelijk een opnamestop is. Elke dag zijn er te veel patiënten op de spoedeisende hulp, waardoor we 1-4 extra patiënten (hallway patients) op de afdeling hebben, die letterlijk in de gang liggen totdat er een bed beschikbaar is. Er zijn veel patiënten, die wachten op een bed in verpleeghuis/ verzorgingshuis of andere plek, soms wachten ze maanden tot jaren voordat er eindelijk plek is. Daarbovenop heeft het ziekenhuis een schuld, mede doordat het ministerie van gezondheid niet voldoende geld uitkeert en er is momenteel een vertraging in het aannemen van nieuw personeel. Verder is ons maaltijden systeem erg
ouderwets. 2 dagen van tevoren je maaltijden kiezen, met niet al te veel variatie waardoor
voor als je langer in het ziekenhuis ligt je hier niet erg naar uit kijkt helaas. Er is dus nog veel
te verbeteren! Gelukkig heeft Suus wel met de ondervoedings werkgroep en met behulp van
studenten, vrijwilligers ingezet om te helpen met het stimuleren van maaltijd inname, wat een
succes is!

Verder gaat ze af en toe in het weekend met een groepje hiken. Over The Bruce trail; bij the Niagara River of elders in de omgeving. Laatst ging ze voor een hike en met als
afsluiting een wijnproeverij!

Carmen liep nog steeds met krukken aan het begin van het schooljaar. Na gezien te zijn door podiatrist; nieuwe fysio en het aanmeten en verkrijgen van orthotics, heeft ze eindelijk de krukken van zich af kunnen zetten en kan nu weer zonder hulpmiddelen zichzelf  verplaatsen. Nog steeds wel met pijn, dus dat is nog niet voorbij. Een ander euvel kwam opeens naar voren. Pijn aan rechterzijde, dus gevreesd voor evt. Blindedarmontsteking. Op woensdag naar ER, waar ze na 5 uur gewacht (2030-0130) te hebben zonder dokter te hebben gezien, toch maar weer huiswaarts ging. De volgende dag naar huisarts en ‘s avonds om 1900 weer naar ER (kinder-)ziekenhuis. Hier wel direct gezien en onderzoeken gedaan. Gelukkig bleek dat het constipatie was! De onderzoeken en wachten op uitslag duurde uiteindelijk de hele nacht, dus pas om 0500 ‘s ochtends weer thuis. Helaas bleef het niet bij deze medische ongemakken. Ze heeft last van een depressie en heeft hier hulp voor in de vorm van counseling en medicatie. Dit is een traject waar ze doorheen moet en waarbij we haar zo goed mogelijk ondersteunen.

Gelukkig doet ze het op school nog altijd goed. Zij heeft dit semester o.a. Law en Peer
tutoring. Peer tutoring wil zeggen, dat je in een lagere class meehelpt als
begeleider/ klassen assistent van studenten. Zij helpt in een grade 9 English class. Dat gaat
zeer goed en haar hulp wordt door allen op prijs gesteld. Zelf heeft ze als vervolg study haar
oog laten vallen op: becoming a Math teacher (wiskundelerares). Deze Peer tutoring class
helpt bij dat vormgeven. Daarnaast zit ze ook in the student counsel en is ze student leider
van the fundraiser club. (een club die geld/ goederen verzameld).

Carmen is nog steeds erg creatief, ze is een echte Taylor Swift fan. Ze heeft een mooie canvas gecreeerd met all haar albums (zie foto). Helaas hebben we geen tickets kunnen krijgen voor haar concert hier in Toronto, maar Carmen heeft alles live kunnen bekijken.  

Tot slot is ze ook weer gaan dansen, voor zover het gaat met haar voet. Zowel op school als
op de dans school. Elke woensdag om 0700 op school en ‘s avonds op dansschool. Carmen
doet dan mee met opwarmen en stretches, want ze voelt dat ze nog niet meer kan doen. Ze
gaat ook regelmatig naar de fysio om aan te sterken.

Dyami is begonnen aan zijn HighSchool (HS) career. Hij is met al zijn vrienden naar Thorold
Secondary School (TSS) gegaan, maar daar bleek dat ze weinig klassen samen hebben. Hij
heeft PE (Physical Education oftewel Lichamelijke Opvoeding) 1e blok; English; Science en
Intro to Technique (kennismaking met technische vakken zoals
woodworking/solderen/manufacturing/lassen/elektrotechniek/autoclub e.a. onderwerpen.
Alle facetten worden behandeld in 2 wekelijkse opdrachten. Zo heeft hij een brug moeten
bouwen, die bepaalde draagkracht had; raket bouwen en lanceren; 3D sleutelhanger
ontwerpen en 3D printen en autoband verwisselen; ontwerpen, fabriceren en uitoefenen van
een elektrisch board game. Een zeer breed schoolvak waar hij voor volgend jaar een keuze
uit moet maken, wat hij in vervolg wilt volgen.

Na school was het elke dag Football practice (in September tot November). Hij zat bij het HS
Varsity Football team (dus grade 9 t/m grade 12B players. 14 tot 19 jaar) en speelde elke
wedstrijd een paar plays/series. Dit was op zich opmerkelijk, omdat normaal gesproken
grade 9’s geen speeltijd krijgen. Coaches zagen dus dat hij (en 2 van zijn oud teammates) wel potentie en skills hadden om met de ‘grote jongens’/grade 12s, mee te doen. Wel was het jammer dat hij geen defense speelde en als Wide Receiver zelden de bal kreeg. Maar dat is het nadeel van de jongste zijn in een team. Toch wist hij een touchdown te scoren. Uiteindelijk behaalde zijn HS team de DIvision II finals. Hierin werd helaas verloren. Al met al een goede eerste ervaring met HS Football. 

 

Dyami's touchdown, hij staat helemaal rechts en komt naar voren gerend waarij hij de bal wilt wegslaan, om uiteindelijk zelf weer te vangen!  

Naast het zelf spelen was hij, samen met Brian, actief als coach van de club waar hij 7 jaar
gespeeld had. Als een van de weinigen mocht hij coachen en dat deed hij met volle
overgave. He overruled the other coaches at times, with decisions that helped the team.
Coaches, die van de zomer nog zijn eigen coaches waren. Goed om te zien dat hij dat
zonder schroom doet en het ook wordt opgevolgd.

Wat is er nog meer gebeurd?

Het was tijd voor Brian, Suzanne and Dyami om hun paspoorten te verlengen. Dit was helaas een heel gedoe en met hoge kosten...(bijna $1000!) Suus had al vanaf September gekeken of we een afspraak konden maken bij het Nederlands Consulaat in Toronto, maar elke keer bleek dat dit niet mogelijk was. Blijkbaar zijn ze erg druk... Ze hebben daardoor een extern bedrijf ingeschakeld waar we niet over te spreken zijn! Eind November gingen we dus naar Toronto. Aangekomen bij dit extern bedrijf blijkt, dat dit bedrijf vanuit India gerund wordt! Geen accreditatie vanuit Nederland, zichtbaar. Wel hingen er enkele certificates met accreditatie vanuit India. Het voelde dus niet erg veilig, aangezien we hebben gehoord dat in Canada veel fraude word gepleegd met identiteits papieren door buitenlandse, m.n. Indiaase, bedrijven. Het was een onbeleefd ontvangst met beveiliging; werknemers die alleen Indiaas met elkaar spraken en hoge kosten, waaronder $40 p.p. extra voor service kosten en als je de paspoorten wilt laten opsturen moest je ook nog eens 60$ p.p. betalen. Als klap op de (nieuw jaars) vuurpijl blijkt dat het ook nog een 2-3 maanden (!!) duurt voordat het klaar is en opgehaald kan worden! Echt ronduit belachelijk. We hebben besloten het zelf op te halen en niet de extra kosten te betalen. We hebben n.a.v. this experience een klacht ingediend bij het MinBuZa/Koninkrijks relaties. Wij vinden het zeer vreemd dat een particulier bedrijf zomaar onze persoons- en biometrische gegevens kan opnemen en dan (hopelijk???) dit veilig doorsturen naar de Nederlandse rijksoverheid... In Nederland kun je toch ook niet bij een particulier je paspoort verlengen..

Nog ander nieuws uit Canada, het is hier vrij normaal om te staken als bepaalde contracten aflopen. Zo heeft CanadaPost ruim vier weken lang gestaakt en werd er dus geen post bezorgd in heel Canada! Belangrijke stukken laten dus op zich wachten. Vooral voor kleine ondernemingen een heel gedoe, zeker in de drukste periode voor kerst. Dit is nu eindelijk, sinds deze week weer opgestart, echter zonder een overeenkomst. Dus moch je een kaart hebben gestuurd dan kan het dus nog wel even duren voordat we deze ontvangen helaas.

Brian kreeg nog bezoek vanuit Nederland, Alf, een teamgenoot/coach van basketbal kwam even langs op de koffie, samen met zijn zoon. Zij brachten ook lekkers uit Nederland mee, hmmmm! 

Dit weekend van schrijven zijn we weer bij oom en tante. Bij hun is veel sneeuw
gevallen en blijven liggen. Unlike bij ons, waar sneeuw valt en snel weer smelt. Zaterdag een kleine wandeling gemaakt door de sneeuw en om de snowmobiles heen gemanoeuvreerd. Zondag zijn Suus en Dyami naar een ski hill achter het huis gegaan, waar ze met tante cross country skiing hebben gedaan.

Dat was het dan wel weer, volgend jaar weer meer over ons.

We wensen jullie hele fijne kerstdagen en een goed jaarwisseling, op een mooi 2025!

2e blog van 2024

 

2e blog van 2024 

Hallo allemaal. Hoe is het met een ieder in Nederland? Hopelijk kan iedereen een beetje genieten van mooi zomerweer, na alle natte tijden. 

Ook hier in Canada hebben we veel regen gehad, meer dan voorgaande jaren. Maar hierover later meer... Wat is er dan allemaal nog meer gebeurd aan deze kant van de plas? 

• Dyami’s einde Elementary School and graduation 
• Familie kwam over 
• Carmen en haar blessure 
• En andere zaken…

Dyami heeft zijn Elementary School periode afgesloten met heel veel afwezigheid, vanwege school sports. O.a Badminton; Flag Rugby ; Track & Field en 3-pitch Baseball hielden hem met regelmaat buiten school. De laatste maand heeft hij maar 1 volledige week (5 dagen) op school gezeten. Alle andere weken was hij altijd 1 of meerdere dagen op een sportveld of atletiek track. Met badminton won hij het eerste toernooi, wat hem plaatste voor de Regional Championships. Helaas ging het daar in de semi-final fout. Met gemengd resultaat werden rugby en 3-pitch toernooien gespeeld en was hij deel van een Golden 100m estafette race, alsmede finals in hoogspringen; hink-stap-springen en 400m. 

Aan het einde van het schooljaar had hij een 3 day camp met alle grade 8s (Class of 2024) in Muskoka. Veel zwemmen; skelter rijden; High Ropes course; Canoeing en veel meer activities, maakte onvergetelijke momenten. Maar eind juni was het Dyami’s time to graduate from Elementary school. Enkele weken voorafgaand had hij de mogelijkheid gehad om een pak uit te zoeken voor de plechtigheid. Dit werd georganiseerd door vrijwilligers, die gedoneerde pakken en jurken gratis weggeven voor graduates.  

Bij zijn graduation waren oma en tante Roos ook vanuit NL gekomen. Tijdens the ceremony kregen alle students hun “diploma” en sommige students werden extra beloond voor hun inzet en academics. Dyami kreeg 4 awards! 'Bronze scholar medal' (voor min gem 85%+ voor alle vakken in grade 8 ); 

"Math award" for excellence in Math; 

"Sportsmanship award" for being a team leader, team player and sacrifice on the sports field (stepping in for injured teammate and helping 4x100m relay team reaching DSBN finals and then stepping down to have this other runner run in final) and the 

"Excellence in Education Award" for Excellence in Academics, in Citizenship and in Leadership. 

We zijn zeer trots op ons mannetje. Is ver gekomen, in korte tijd en heeft laten zien wat hij kan. 

Hier wat pictures van de avond. Na de ceremony was er een feest met food; DJ; Photo Booth en games. Volgens mij hebben de graduates zich vermaakt, voor het laatst als een class samen. 

Zoals gezegd waren oma en tante bij ons aangekomen. Mede voor de graduation, maar ook voor Dyami’s Birthday. Deze werd zeer kort gevierd op de dag zelf, omdat hij ‘s ochtends vroeg op camp ging. Toen hij weer thuis was, zijn we met z’n allen uit eten geweest en hebben nog wat langer bij zijn birthday stilgestaan. Oma en tante verbleven een aantal dagen bij ons in huis en gingen daarna in de buurt in een Airbnb. Het weekend erna gingen we met z’n allen naar een cottage nabij Lake Huron.
Een mooie locatie met mooie sunsets. Suus, tante en Dyami zijn een fietstochtje gaan maken en hebben samen met Brian nog een hike gedaan. Tussendoor veel spelletjes gedaan, binnen en buitenshuis. Verder hebben we voor onze anniversary een kleine wijnproeverij in de buurt gedaan. Wijnen en een klein spijzen bord werden genoten.  

Toen oma en tante weer retour naar NL waren, waren we weer met z’n 4tjes. Suus moest doorgaan met werken en de andere 3 waren vrij, thuis. Dyami en Carmen begonnen aan een High School (HS) credit en waren een paar weken bezig met school. Carmen moest helaas tussendoor stoppen en Dyami heeft het credit afgemaakt.  

Verder was er ook Football voor Dyami en Brian.

Dyami in actie, nr. 18 met oranje schoenen

 

We hebben uiteindelijk het laatste seizoen van Dyami ongeslagen afgerond. Helaas ging het mis in de semi finals van de playoffs, dus kwam zijn football career bij Niagara Generals tot een abrupt einde. Eind augustus begint zijn HS football career en moet hij zich weer opnieuw bewijzen. Hij sloot het seizoen af als defensive captain, not missing a snap wegens een injury en had de allerlaatste play, a tackle, in de verloren playoff game. Als beloning voor zijn inzet en ‘being the coach on the field’, werd hij verkozen tot MVP van 2024 (Most Valuable Player)!

Carmen zat weer met haar voet. Het begon weer in mei op te spelen, pijn en niet op kunnen lopen. X-rays kregen niet naar boven wat er aan de hand was. Een MRI zou nodig zijn, alleen duurde het tot maart 2025 (!!), alvorens ze een plek kon krijgen. Physiotherapy, krukken en geen pressure op haar voet waren het advies. Gelukkig kregen we via Football een tip om over de grens te kijken en te proberen daar een MRI te krijgen. Gelukkig kon dit geregeld worden en binnen een week heeft ze een MRI gehad. Wel zelf betalen, maar zeer veel sneller dan wachten op het Canadese Health System. Met de uitslag zijn we naar een specialist gegaan, hebben we steunzolen aangemeten en zijn we nu nog in de medische molen van wachten, 6 weken rust geven en een walking boot met krukken. Dit alles is zeer frustrerend voor Carmen, die haar hele vakantie onthand (-voet) is. Dit zorg ervoor dat ze niet goed in haar vel zit. Begin mei heeft ze, net voordat haar voet injury terugkwam, gelukkig nog wel iets leuks kunnen doen. Ze was, via school, uitverkozen tot deelname aan een 3 daagse bijeenkomst  ‘Rotary junior Leadership Awards’. Een 3 daagse camp waar uitgekozen students allerlei workshops en activities deden. In totaal 5 students werden uitgekozen, vanuit de St. Catharines Region. Students werden gekozen voor hun inzet in the community en volunteering for school projects. Naast workshops en de presentaties hiervan, nam ze ook deel aan diverse camp activities. Dit was de eerste keer dat Carmen een paar dagen/nachten buitenshuis verbleef. Al met al een zeer goede en nuttige ervaring.

Een andere activity, die Carmen ondanks haar blessure toch nog heeft gedaan is dancing. Ze kon niet meer mee oefenen, maar heeft wel meegedaan met de uitvoeringen. Met krukken en al heeft ze zich moedig aan de dans meegedaan. Ze kreeg ook persoonlijke waardering voor haar doorzettingsvermogen aan het eind van de laatste uitvoering, in de vorm van een roos. Op school heeft zij het ook zeer goed gedaan. Hoge cijfers voor alle vakken, met een 100 for Math als hoogst haalbare cijfer. Verder heeft ze op school, voor het vak Culinary, een project gedaan waar ze onderzoek en uitvoering moest geven aan een ‘keuken’. Zij koos voor de Indische keuken en heeft als eindproef een Gado Gado maaltijd bereid.  

Suus gaat af en toe met een vriendin en een groepje hiken over de Bruce trail of langs de Niagara River. Zeer ontspannend en super mooi!  

Tot slot: tijdens de vakantie was Suus ook 2 weekjes vrij en hebben we besloten om een korte roadtrip te maken, door Michigan, USA in plaats van een camping trip. Al sinds april zijn we eindelijk regelmatig (1x per week) over de grens gegaan, naar de VS (de grens is maar 15 min rijden van ons huis). We hadden van vrienden de tip gehad om een membership card te verkrijgen bij een Amerikaanse ‘groothandel’ à la Makro. Je kan gewoon als particulier daar dan boodschappen doen en (voor ons heel belangrijk) tanken. Vooral de melk/kaas/eieren en kip zijn veel goedkoper aan die kant van the border, alsook de benzine! (US$0.83/L daar, tegenover C$1.60/L hier in Canada). Wij zijn dus elke week wezen shoppen en tanken over de grens (net als men uit NL naar Duitsland of België gaat). Enige probleempje is dat wij altijd ons NL paspoort moeten tonen als we de VS ingaan. We hebben nu een beetje door hoe de flow is van border crossing. Als je vroeg gaat, voor 10:00, dan heb je veel kans dat je redelijk door kan rijden (mits je de juiste poort kiest…). Terug naar Canada moet je niet rond 11:00 doen, omdat ze dan koffie shift change hebben en je dus langer moet wachten.  

Enfin, terug naar onze roadtrip door Michigan. Een 3.5 hrs drive naar the border en dan nog eens 4 uur naar onze eerste stop. Een Airbnb, kleine cottage, dicht bij het strand van Lake Huron (nu aan de US kant). We moesten alleen een drukke weg oversteken en dan waren we op het prive strand. Hier 2 nachten verbleven en lekker rustig aan gedaan met af en toe naar het strand of zwembad; spelletje doen of Olympische Spelen kijken (en dan vooral naar Nederlandse atleten en hun achievements). Zo hebben we bijv. de Nederlandse 3x3 basketballers zien winnen. Na de 2 nachten zijn we verder gereden naar Noord Michigan. We volgden een ‘Lighthouse route’, langs Lake Huron en maakten enkele stops om deze te bekijken. De rest van de vakantieweek zouden we in hotels doorbrengen. Telkens doorrijden, overnachten en weer verder. Zo kwamen we langs een State Park, ‘Sleeping Bear Dunes’. Een mooi park waar we doorheen konden rijden en af en toe uitstappen om van de omgeving te genieten. Hier waren (door de eeuwen heen) hoge duinen ontstaan, wat een verschil maaktte met het overgrote beboste gebied. Een duin was heel hoog en steil (75 grdn of steiler) met een hoogte van 60m naar beneden. Van boven kon je net de “miniatuur” mensen en bootjes zien. Er stond dan ook een bord met: “ga niet te dicht bij de rand, want reddingskosten zijn $3000.-” 

Toen we onze roadtrip vervolgden, reden we naar het dorp Holland (met suburbs Zeeland/ Overisel/Friesland 😀)! Een Hollandse gemeenschap met de enige originele Nederlandse molen in North America. Daar zijn we even gebleven en hebben we de “Dutch Village” bezocht. Een knipoog naar een oud Nederlands dorp, grachtenpandjes met molen/klompenmaker/-dans; stroopwafel maken en natuurlijk Nederlands eten! Wij hebben dus echt kunnen genieten van broodje kroket/ saucijzenbroodjes/erwtensoep met worst en appeltaart! Call us crazy, maar het was lekker en fijn om een keer weer geconfronteerd te worden met (oud)Hollandse zaken. Na dit Hollandse avontuur weer verder gereden richting huis.  

Nog even terugkomend op het weer. Zoals gezegd was het een natte (voor)zomer, althans de eerste paar weken. Veel regen, maar ook dagen van 35+ graden. Wij hadden onze ramen vervangen in de basement en 2 grotere ramen op begane grond. Helaas door 1 zeer zware regenbui ontstond  een lekkage in de basement. Gelukkig niet heel ernstig, maar toch, 1 hoosbui kan dit veroorzaken. De laatste 2 weken is het grotendeels droog geweest, wat een welkome verbetering is. Alle regen en de hoge temperaturen zijn wel goed voor de plantjes en bloemen.  

Dat was het dan voor deze blog. Wij wensen jullie allen een zonnige nazomer en tot de volgende blog. 

Eerste blog van 2024

 

We hopen dat iedereen een goede start heeft gehad in 2024. Voor ons, hier in Canada, is het naar wens gegaan. Een kleine greep uit de events en zaken van het eerste kwartaal:

• We hebben uiteindelijk onze hypotheek verlengd 1e keer in Canada, dat we dit proces moesten doorlopen

• Verjaardagen van Suus, Carmen en Brian (en de verschillende activities die we gedaan hebben)

• Dyami school basketball en off-season Football practices

We eindigden onze laatste blog met kerst en de jaarwisseling. Uiteindelijk alle dagen maar met z’n 4-tjes doorgebracht, eten, spelletjes doen. Het weer was buitengewoon zacht (de gehele winter eigenlijk), dus geen witte kerst. Met oud jaar zijn we even snel oliebollen gaan eten bij vrienden van ons, maar weer naar huis voor het inluiden van 2024.

Toen was 2024 begonnen en moesten we direct stappen ondernemen om onze hypotheek te verlengen. Deze zou eind February aflopen. Onze huidige hypotheek (Mortgage) was via een financiele instelling en verkregen via een broker (hypotheek adviseur.. /tussen persoon??). Via deze broker kregen wij een nieuwe contactpersoon, die onze portefeuille zou beheren en voor ons een goede hypotheek zou vinden. Helaas bleek, door communicatie, dat deze nieuwe broker meer op haar eigen commission uit was, dan voor ons een voordelige hypotheek te vinden. Na een heleboel heen en weer ge-email, hebben we besloten om een andere broker te vragen, voor een 2nd opinion. Deze hielp ons met vereenvoudigde overzichten en uiteindelijk bleek dat we het beste uit waren met onze huidige mortgage verlener. Dus voor gekozen om te blijven, maar voor een kortere periode, 3 ipv 5 jaar. We hopen/verwachten dat de mortgage rate (hypotheek %) weer naar beneden gaat en we dus over een kortere tijd weer een (voordeligere) rate kunnen vastleggen. 

Verjaardagen:

Eind van het vorige jaar was Suus nog jarig. Brian heeft haar een nachtje weggegeven, wat wij samen op 1 januari hebben verzilverd. Van het geld wat ze gehad heeft, heeft ze ook ter plekke een spa behandeling genomen, wat ze erg fijn vond. Nachtje weg was in het teken van ‘Ice wine & spice’ (de Niagara region staat hier bekent om de Ice wines en hotels in de omgeving spelen hierop in met een special gedurende de maand January). We kregen dus een Ice wine margarita met een charcuterie plank (zie foto). Ervan genoten en van het samen weg zijn. Dit was de eerste keer dat we samen weg waren en the kids alleen thuisbleven.

In maart was het de beurt voor Carmen en daarna Brian om hun birthdays te vieren. Carmen’s ‘Sweet 16’ had een avond met vriendinnen thuis georganiseerd, met thema FRIENDS (de serie. Carmen is a big fan of the series en heeft verscheidene memorabilia van FRIENDS). Als gift kreeg ze dan ook enkele zaken die FRIENDS thema hadden en maakte ze een FRIENDS thema chips schaal, toen ze met Suus een verjaardagje op pad ging. Ze kreeg ook van het verjaardag geld een lespakket voor haar rijbewijs.

Brian tot slot vierde zijn verjaardag in New York City (NYC)! Brian was niet ingeroosterd om te werken en Suus had ook vrij genomen, dus besloten om een lang weekend (Woensdag tot Maandag) naar NYC te gaan. Vrijdag zou een vrije dag zijn, vanwege Goede Vrijdag en dus alleen donderdag de kids van school gehouden. Woensdag avond vertrekken, onderweg overnachten en de volgende dag doorrijden naar NYC omgeving. Eerst zijn we naar een outlet shopping mall gegaan om wat kleren te kopen. Vervolgens doorgereden naar ons hotel. We hadden een hotel in New Jersey met uitzicht op de City. Vrijdag, op Brian’s verjaardag, dan echt naar the city gegaan, met de bus. Daar, op Times Square, a piece of cake gegeten, van Carlo’s Bakery (hij is The Cake Boss, bekend van TV. Brian volgde deze show, ‘The Cake Boss’ al in Nederland). Nu was dan eindelijk een mogelijkheid om een cake te proeven. Na de cake verder lopen door Manhattan. Eerst naar een plek waar wij de Hop-on Hop-Off bus zouden pakken. Helaas bleek deze een scam te zijn (niet meer te rijden), dus wij hadden onze tickets voor niks van te voren besteld. Balen, maar toen maar besloten om te lopen en niet zo’n bus te pakken. Er bleek een aantal Avenues en Streets te zijn afgesloten, wat lopen bemoeilijkte. Deze waren afgesloten voor The President of The US of A (POTUS) , die een fundraise campaign aan het houden was. Toevallig zagen wij hem voorbij komen, met motorcade en beveiliging in de stoet. Hij zwaaide naar ons en dus heeft POTUS naar Brian gezwaaid op zijn verjaardag 😊. Gelukkig gingen de straten weer open en konden we beter heen en weer lopen. De rest van de middag door Midtown gelopen en the subway naar downtown genomen. 

Daar hadden we een reservering voor Carmen’s Birthday present: ‘The FRIENDS Experience. The one in New York City’. We zeiden al dat ze a big fan is of the show en met deze experience kwam dat nog meer tot uiting. Het was een hele belevenis! Met allemaal FRIENDS gerelateerde spullen en costumes; de beroemde couch en appartementen van de FRIENDS. Overal mocht je foto’s maken en ‘deel uitmaken van de set’. Als je bekend bent met de show, dan zul je e.e.a. herkennen. Na deze experience zijn we maar retour gegaan naar ons hotel. Daar in de buurt hebben we gegeten om Brian’s Birthday af te sluiten.

De volgende dag weer naar the city. Ontbijten in het hotel was altijd een drukke bedoening, met veel andere gasten in een kleine ruimte. Vandaag gingen we het 9/11 memorial museum en Ms Liberty bezoeken. Het 9/11 museum was indrukwekkend. Te meer omdat Suus en Brian op het WTC waren, in 9 January 2001, 9 maanden voordat de aanslagen kwamen en de towers neerstortte. Ms Liberty was iets wat Dyami op zijn lijstje had en daar zijn we dan ook deels op geweest. Alleen the pedestal, niet helemaal in the crown. Toch 195 stairs op, dus dat was een goede workout. Naar the crown zou nog eens 180 stairs zijn en alleen maar uit 3 kleine raampjes kijken en weer naar beneden gaan. Dit vonden we niet echt de moeite. Na onze klim naar the pedestal van het uitzicht genoten. Na het wachten op de ferry, die ons weer naar het vaste land bracht, zijn we maar weer naar het hotel teruggegaan.

De laatste volle dag zijn we naar the American Museum of Natural History gegaan. Een groot museum over het ontstaan van aarde, mens en dier. Hier zijn we een aantal uur zoet geweest. Daarna even in Central Park een NY pretzel (kids) of iets anders eten en de voeten/benen wat rust te geven. Als afsluiting nog even subway nemen naar Midtown en richting Empire State Building gelopen. Om vervolgens weer naar Port Authority Bus terminal te lopen, een NY Pizza slice te pakken en de bus naar het hotel.

Dan echt op de laatste dag de terugreis aanvangen. Ging voorspoedig, met enkele tussenstops voor wat kleine boodschappen/ tanken en na ong 8 uur rijden waren we weer thuis. Brian en Suus waren de volgende dag nog vrij, maar kids moesten weer naar school.

Wat is er verder nog voorgevallen in de afgelopen maanden?

Dyami heeft dus school basketball gedaan. Uiteindelijk 4W-1L en uitgeschakeld in de playoffs. Verder heeft hij off-season Football camps gedaan. Naast conditioning ook film study van game films van vorig seizoen bekeken. Zeer interessant om te zien waar je op moet letten en hoe beter te anticiperen op. We zijn ook samen naar the university of McMaster in Hamilton gegaan, waar we hun Football program hebben mogen bekijken (again met film study inbegrepen). Nu is dan de tijd aangebroken dat het seizoen weer gaat beginnen. Practices en games will follow soon. Naast Football start Dyami op school ook weer met badminton en nu ook Flag Rugby. Hij is dus weer druk met sporten. Als hij dan toch in de klas is en lessen volgt, dan volunteers he for pizza uitgifte on pizza days; heeft hij meegedaan met een wedstrijd robotic hand building (met een groepje een robot hand ontwerpen en maken en tijdens wedstrijd deze hand zoveel mogelijk ballen van ene naar andere plek laten brengen. Door Basketball was hij niet aanwezig bij eerste meeting, waardoor hij niet door kon gaan naar regional Robotics championship. Zijn groep had wel de school opdracht gewonnen). Nog 3 maanden en dan is hij dan ook klaar met Elementary school en op weg naar High School. Deze week heeft hij zijn Grad photo, wat het begin is van het Graduation year. 

Carmen loopt inmiddels since januari weer zonder krukken en kan gelukkig weer dansen. Ze is met dansen al aan het voorbereiden voor haar dans voorstelling in Juni. Helaas heeft ze soms nog wel pijn aan haar voet waarvoor ze een brace draagt.

Brian had een mindere periode op zijn werk. Er was een email binnen gekomen met daarin a threat/bedreiging, dat er een aanslag zou worden gepleegd, op de school. (active shooter of anderzijds). Was dus even schrikken en een paar dagen politie op het terrein en omgeving. Ook moesten we patrouilles rijden en zorgdragen dat alle buildings secure zijn. Dit duurde voor 3-4 weken, met een outside security service, die het overnamen van de politie. En nog zijn de naweeën present en protocollen aangescherpt. De jongens en staff hebben het goed doorbracht en was het uiteindelijk niet meer dan een dreigmail. Naast deze mindere periode heeft Brian ook getraind voor the Staff vs Student Basketball game. Deze zou na de March Break gehouden worden, maar door health issues (uitbraak van ziekte/besmettingsgevaar) werd dit uitgesteld tot eind maart. Natuurlijk hebben the Staff gewonnen en hebben wij weer voor een jaar the bragging rights. Het waren maar 4x 5 minutes, doorlopende tijd, en dus was de einduitslag niet heel hoog. 22-12. Brian was able to score 8 points en hielp mede daardoor the Staff te winnen. 

Suus had trouwens ook nog iets heel bijzonders meegemaakt! Op een ochtend, voordat ze naar haar werk ging, zette ze de recycle buiten. Toen ze om zich heen keek zag ze een skunk (stinkdier) aan de overkant van de straat lopen (dit gebeurt wel vaker)...deze skunk had echter een coffee cup over zijn kop vastzitten. Suus probeerde de skunk te benaderenn waarop de skunk eerst de andere kant op liep, maar daarna letterlijk langs haar benen liep. Suus vond dit zo zielig dat ze de moed bijeenraapte en de coffee cup vastpakte, waarop de skunk zich los kon trekken. Ze keken elkaar aan en gingen ieder zijns weegs. Gelukkig vond de skunk het fijn om weer vrij te zijn en werd Suus niet bespoten. Dat had anders dan echt "stank voor dank geweest"....!

 

We hebben trouwens een mooi natuurverschijnsel meegemaakt, once in a life time, the solar eclipse! De zonsverduistering was op 8 April om 15.18 hr, het was heel bijzonder dat het opeens donker werd voor drie minuten, helaas was het erg bewolkt, maar gelukkig toch wat kunnen zien!

 

 

 

 

Dat was het dan wel, voor wat wij hebben meegemaakt in het eerste kwartaal van 2024. We hopen dat jullie het leuk blijven vinden om de blog te lezen, wij vinden het iig fijn om te blijven schrijven. Tot de volgende Blog!