Nog veel te ontdekken!

 

 

Vorig weekend ben ik naar het feest The Supercrawl geweest, er waren verschillende bandjes, heel veel trucks met divers eten; van steaks tot taartjes, kunst en braderie. Helaas regende het dus ben niet lang geweest, ik heb in ieder geval wat van de Canadese cultuur kunnen zien. Ook heb ik de farmers market ontdekt met verse producten.

Maandag eindelijk dat belangrijke contract getekend zodat ik zelf de dieetbehandeling kan doen. Deze week al meerdere patiënten kunnen behandelen, Carrie, mijn begeleider laat me rustig mijn gang gaan. Ik loop meer tegen het computersysteem en processen op dan het uitvoeren van de dieetbehandeling.

Verder heb ik heerlijk na het werk van het weer (nog steeds zomerse temperaturen) kunnen genieten. Ik heb een deel van de Bruce trail (langs de Niagara Escarpment) gelopen, lekker in de natuur. Weet je dat ze hier meer dan 100 watervallen hebben? Natuurlijk mis ik het wandelen met Liesbeth wel, nu doe ik het in mijn eentje...

Woensdag was ik uitgenodigd voor dinner bij Stephany, heel gezellig! Ze heeft twee meiden van dezelfde leeftijd als Carmen en Dyami. De moeder van Stephany heeft een Art Gallery en vrijdagavond was er een tentoonstelling waar we heen zijn geweest.

Vandaag komen oom Charles en Angela gezellig langs, ook ga ik nog afspreken met de mensen waarvan we in Mei dit jaar hun huis huurden. Hamilton is zo groot, er is nog veel te ontdekken. Ik praat met veel mensen over welke wijken leuk zijn om te wonen om zo een mening te kunnen vormen. Ook ga ik volgende week makelaars benaderen zodat we hopelijk als Brian en de kinderen er zijn we wat huizen kunnen bekijken. En ga ik een fiets huren om de omgeving beter te verkennen, maar ook om van de natuur te genieten.

Met Brian en de kids gaat het ook heel goed, dit weekend vermaken de kinderen zich met oma, tante Roos, oom Toin en oom Danny. Ze lijken me niet eens te missen... Het is superfijn dat ik vaak met het thuisfront kan skypen, dan is het net of je dichtbij bent, alleen het knuffelen kan niet...                 

Kortom ik begin mijn weg hier een beetje te vinden, maar er is nog genoeg om te verkennen!

 

 

De eerste week is voorbij gevlogen!

Dinsdag ben ik begonnen met mijn stage in het General Hospital in Hamilton op de afdeling brandwonden/ plastische chirurgie (incl. 2 IC bedden) en neurochirurgie. Het is een leuk team, Carrie, mijn supervisor, werkt hier zo’n 15 jaar inmiddels en is super aardig. Ik ben begonnen met observeren en hoopte deze week al zelf aan de slag te kunnen. Helaas bleek dit nog niet helemaal goed geregeld te zijn. Eén of andere overeenkomst was blijkbaar nog niet door een advocaat getekend waardoor ze niet garant staan voor eventuele aansprakelijkheid. Gisteren was het helaas nog niet getekend, maar ik heb bericht ontvangen dat dit toch echt maandag rond moet zijn... Ik probeer maar positief te blijven....

Het werk zelf is ongeveer hetzelfde als in het Haga, natuurlijk zijn er wel wat verschillen maar niet superveel. De werkdruk die ik deze week heb ervaren is eerlijk gezegd vrij laag, maar dat kan een moment opname zijn. Wat wel handig is dat op alle bedden een weegmeting kan worden gedaan en ook het meten op de IC met de indirecte calorimetrie heb ik al mee mogen maken!  Verder is het benaderen van patiënten wel anders, vaak gewoon bij de voornaam en zitten is er blijkbaar niet bij. Ook geeft de diëtist hier het advies omtrent het suppleren van vitamines/ mineralen en monitoren hiervan.

Van en naar het ziekenhuis is vrij goed te doen, vanaf mijn plekje gaan er vaak bussen naar downtown. Verder heb ik ook een Canadees telefoon nummer geregeld, een SIN (Social Insurance Number), beetje hetzelfde als BSN en een creditcard aangevraagd. Het is in Canada heel belangrijk om krediet op te bouwen zodat ze zien dat je alles netjes betaald, waardoor je sneller in aanmerking komt voor een hypotheek.

Dit weekend is er een festival “The Supercrawl” met muziek, kunst en eten in Hamilton, de ideale manier voor mij om meer van de stad te verkennen! Toch blijft het gek dat ik hier in mijn eentje zit, terwijl thuis gewoon alles doorgaat. Ik probeer daarom er het beste van te maken.

Ook de eerste week thuis is goed verlopen. De kinderen zitten in hun school ritme en Brian is erg druk bezig met alles.

Links het huis waar ik verblijf.

 

Welcome to Canada!

De laatste weken waren erg druk. Afgelopen maandag hadden we de eerste bezichtiging van ons huis al! Alles moest natuurlijk tip tip in orde zijn, dus flink schoongemaakt. Daarna begon het pakken van mijn spullen en zo langzamerhand het afscheid nemen. Van mijn collegae heb ik een mooi fotolijstje gekregen met een foto van de kids. Verder veel lieve telefoontjes, berichten, mailtjes en kaarten van familie en vrienden ontvangen ter ondersteuning. Super lief allemaal!

Naarmate de tijd vorderde werd het afscheid nemen steeds moeilijker. Je gaat dan beseffen dat het écht gaat gebeuren en ook wat je allemaal moet missen, ook al is het maar tijdelijk. Voor de kinderen heb ik met tranen in mijn ogen mooie cadeautjes gemaakt, die ze in bepaalde weken mogen openen. Brian en de kinderen hebben me naar Schiphol gebracht waar we gezellig nog wat hebben gedronken. Na veel knuffelen moesten we toch echt afscheid nemen.

Na een goede vlucht ben ik op tijd aangekomen op Toronto. Na Customs naar de Immigration gegaan, ik had verwacht dat het heel druk zou zijn, maar dat viel me reuze mee.  De aardige baliemedewerker stelde me zelfs geen moeilijke vragen en maakte direct alle papieren in orde.        5 September ben ik een Canadian Permanent Resident geworden! Welcome to Canada!

Stephany, diëtist die ik in Cambridge heb leren kennen, heeft me opgehaald en naar haar broer Chris en Monica in Hamilton gebracht. Hier heb ik de basement ter beschikking, een mooie ruimte met woonkamer, keuken en badkamer. Ik werd ook direct uitgenodigd om mee te eten, echt super ontvangen!

Vandaag direct kunnen skypen met het thuisfront wat erg prettig was! Het was een dag om te verkennen, ik heb op 10 min loopafstand een supermarkt en meerdere shops in de buurt. Ook woon ik vlakbij the escarpment, je hebt mooi uitzicht over de stad en mooie looproutes vlakbij. Stephany heeft me ’s middags met haar auto een rondleiding door de stad gegeven en we hebben heerlijk op een terras aan het water van Lake Ontario gezeten.

Kortom het is hier prima te doen, natuurlijk heb ik ook moeilijke momenten, dan zou ik graag dingen willen doen met Brian en de kids ipv alleen, maar zou is het nu eenmaal. Vanaf morgen begint mijn stage daarover de volgende keer meer.