Hoe gaat het met
jullie in NL?
Hier weer een update vanuit Canaadaa, alwaar ook hier de 2e fase
van the pandemic heeft toegeslagen. Maar eerst naar een paar maanden geleden,
einde van het vorig blog.
De
gehele zomervakantie zijn we niet weggeweest. Normaal zouden we gaan kamperen,
maar ervoor gekozen dat dit jaar helemaal niet te doen. Wel hebben we een
leuk dagje uit gehad. We zijn gaan turbo tuben op de Grand River nabij Paris,
Ontario. In een rubber bootje met de stroming mee varen met hier en daar wat
stroomversnellingen. In het begin hadden we wat tegenwind, dus flink peddelen,
maar daarna was het relaxt genieten van de natuur en het lekkere weer! Daarna ook nog take-out gehaald bij èèn van
de beste Rib restaurants van Ontario.
De 1e golf van
Covid was dus gekomen en ook alweer grotendeels overgegaan. Weinig cases, meer
open, maar nog steeds niet alles. Nog steeds verplicht met masks op overal naar
binnen en binnen je “bubble” blijven (binnen je eigen gezin+ kringetje). Advies
was om niet te gaan reizen en de grens met the US is dan ook de gehele tijd
gesloten gebleven.
Gelukkig is Dyami dan toch begonnen met football. Hij bleef dit keer met zijn team genoten in St. Catharines en dus geen travel.
Dyami kan neit tackle football doen dus hij doet Flag Football om eits actif ga doen.
Dyami heeft 5 touchdowns gescoord en 3 interceptions! (Interceptions are where the QB throws to the defender). Hij heeft ook een paar tackles of als mama zegd (flaggles). Hij had ook " newe kleits" (schoenen) van january uit de US. 🏈🏆
Op Brian’s werk
waren er dus boys de gehele zomer t/m het nieuwe schooljaar. Dit was voor hen
zeer aanpassen, een jaar lang je familie niet zien (van Jan ‘20- tot Kerst
‘20). Ook zijn er allemaal regels veranderd in de school waar hij werkt.
Iedereen overal masks, 3x een COVID test aan het begin van het schooljaar… (erg
vreemd om daarna geen meer te hoeven hebben) en aangepast rooster. 2 groepen
(Compagnies) eten nu tegelijk en 1 later. Daarmee wordt het hele programma
gewijzigd, wat weer meer geregel tot gevolg heeft voor the staff. De eerste 2
weken was er een groep die in ISOlation moest leven. Staff moest dus ook 2
weken achter elkaar werken, 12 uur per dag, 16 dagen straight. Collega's hebben
dat goed volbracht.
Nu wij dan ook
hier de tweede golf hebben gekregen, meer cases per day, zie je dat er ook meer
ziek worden. Raar is dat ze wel naar huis mochten met Thanksgiving, (weekend 9
Oct) en daarna niet meer hoefden te worden getest. Gevolg was dat er ruim 2
weken lang, een aantal boys in ISO moesten, vanwege ziekte symptomen. Helaas
heeft Brian deze ook gekregen, waardoor hij 1 week niet heeft kunnen
werken.
Dyami kreeg hierna
ook klachten,waardoor we als gezin hebben moeten zelf isoleren! Dit totdat hij
a Negative Test had gehad. Uiteindelijk van dinsdag tot vrijdag in Self ISO, op
donderdag een test gedaan en vrijdag uitslag. ‘S ochtends the Negative result
gekregen en direct beide kids om 0945 naar school gestuurd. Zij (en wij!)
wilden niet nog 1 dag wachten.
Suus
werkt nog steeds vanuit huis, er was een kans dat ze weer in the
building zou gaan werken maar aangezien het weer aanwakkerde is er nog
steeds een emergency order van kracht waardoor zorg mederwerkers maar in
èèn instelling mogen werken. Het blijft een hele uitdaging om de
bewoners op afstand te behandelen.
Wat is er verder
zoal gebeurd?
Brian wilde
toch wel wat frisse lucht opdoen en kreeg een uitnodiging om begin Oct op een
hunting trip mee te gaan. Brian had jaren geleden zijn hunting license gehaald,
maar nog nooit de kans genomen om daadwerkelijk op jacht te gaan. Hij kreeg de
uitnodiging van een vriend, die hij al een paar jaar niet had gesproken, dus
dat was een gok, hoe het zou zijn. Als je benieuwd bent naar zijn avontuur, dan
kun je dit lezen onderaan deze blog.
Suus en de kids zijn weer met de jaarlijkse CAA actie naar de Niagara Safari gegaan. Dit vonden we best spannend aangezien het er toch best druk was en we toch genoeg afstand wilden houden. |
Dyami met de bald eagles
|
 |
Natuurlijk bij de stokstaartjes gekeken!
|
Ook hebben we meer de natuur opgezocht (vooral Suus), weer op de Bruce trail gelopen en naar een groot Provinical Park "Short Hills" geweest wat op 5 minuten rijden is! Heerlijk wandelen en van de natuur genieten!
Verder staat de
maand Oct in het teken van eerst Thanksgiving en dan Halloween! Helaas is dit
jaar Thanksgiving niet groots gevierd. Geluisterd naar Government’s advise om
het niet met anderen, dan je eigen bubble, te vieren. Geen deer/bear meat (zie
hunting story onderaan de blog) en ook geen Turkey. Dan maar gekozen voor een hammetje.
Ditzelfde klein
vieren gold ook voor Halloween. Geen trick or treating en niks uitgedeeld maar wel lekkere snacks gemaakt en samen een scary movie gekeken. Jammer, volgend jaar beter!
Wel hebben we een
manier gevonden om het wat gezelliger te maken. We hebben onze fireplace in
gebruik genomen! Lekker een houtvuurtje in de open haard stoken. Snel even al
het hout gezaagd wat we over hadden van een boom en onze verbeteringen aan het
huis, en we kunnen even vooruit. Het verhoogt de sfeer, helaas nog niet de temp
in huis.
Over verbeteringen
van ons huis gesproken: we hadden vorig jaar al een grote crack in the basement
wall gerepareerd. Helaas bleek dat er nog een crack, iets verderop in dezelfde
muur zit. Dit is allemaal foundation en dus van concrete. Om erbij te kunnen
moet je de drywall muur met houten frame, weghalen (vandaar het hout voor
openhaard). Suus en Brian dit dus maar zelf gedaan en nu hebben we dus een deel
open muur in de basement. Eind december komt een bedrijf de crack repareren.
Verder hebben we (vooral Suus) de kozijnen gekit en geverfd. Ook de garage verbeterd, deur geverfd, alle kieren gekit en
gaten gevuld. Hopelijk krijgen we geen ongedierte meer en blijft het iets
warmer in huis.
 |
Voor
|
 |
| Het resultaat! |
Nu loopt 2020 dan
toch eindelijk richting 2021. Een vreemd jaar, dat wat ons betreft maar snel
voorbij mag gaan.
Vervolg van Brian zijn hunting avontuur
Eerst wat achtergrond info mbt hoe je je
Hunting Licence krijgt en hoe er hier gejaagd mag worden: Hier in Canada zijn
dit soort licences per provincie verschillend. In Ontario moet je een korte 2
daagse cursus gevolgd hebben met schriftelijk examen. Indien pass, dan moet the
paperwork worden opgestuurd naar de RCMP (National Police Force= de beroemde
Mounties) en indien goedgekeurd dan heb je je hunting licence. Dan moet je een
wapenvergunning (Firearms Licence= FL) aanvragen. Hier in Canada wordt gejaagd met
rifle en met (cross)bow. Een FL is ook een 3 daagse cursus, met safety
practical exam and written exam. Indien goed, dan ook weer naar RCMP. Na een
wachttijd van een paar maanden, krijg je je FL and Hunting licence. Brian
had deze 2 al in 2018 behaald, maar nog nooit een mogelijkheid gehad om dit in
de praktijk te brengen.
Als je dan daadwerkelijk wilt gaan hunting, dan moet je bepaalde diersoort
licenses kopen. Je mag niet zomaar op elk wildsoort schieten, zonder een “tag”/
een licence voor 1 dier van een bepaalde soort, in je bezit te hebben.
Wij, my buddy and I, wilden gaan deer (hert) and bear (zwarte beer)
hunting. Allebei moesten we dus voor beide soorten 1 tag/licence kopen.
Dmv uitgifte van deze licences, houd the government de dierenstand op peil. Er
worden per wildlife soort een X aantal tags uitgegeven, per hunting season.
Voor hert veel meer dan voor bijv Moose (Eland) of bear. Er leven in Ontario
ong 400000 whitetail deer. Als er geen wildstand wordt bijgehouden, dan is er
binnen een aantal seizoenen een overbevolking van deer. Het is dus van belang
voor een healthy number of wildlife, dat er gejaagd wordt.
Verder is Ontario opgedeeld in vakken (Wildlife
Management Units= WMUs). Per WMU worden er tags uitgegeven. Het kan dus zijn
dat 1 gebied bijv heel veel van 1 diersoort heeft, dan zijn er ook veel tags
uitgegeven van die soort.
Tot zover de achtergrond van hunting in Ontario. Dan hier
mijn hunting story:
Uiteindelijk, mbv elkaar en youtube, een
uitrusting bijeen gekocht en de benodigde licences.
Dus zo gezegd zo
gedaan en nadat we onze uitrusting en benodigde tags hadden ingeladen in my
buddy's truck, zijn we, op de bonnefooi, 10 uur naar het noorden gaan rijden.
(Ontario is zo groot dat je dan nog niet eens halverwege de provincie bent). Op
de bonnefooi, dus zonder echt te scouten/kijken waar deer and black bear waren.
Onze keus van WMU was nabij Timmins, een redelijke mijnstad. We vertrokken laat
in de middag en kwamen dus pas rond 0345AM in Timmins aan. Daar maar besloten
om op een parkeerplaats van Canadian Tire (een grote winkelketen) een paar
uurtjes de ogen dicht te doen.
Moe en stram, in de ochtend naar the WMU.
Daar aangekomen helaas direct een klein avontuurtje. Een lekke band. In the
middle of nowhere… op een dirt road, een zwaar beladen truck tire vervangen.
Uiteindelijk gelukt met behulp van de beschrijving, want anders waren we
nooit achter gekomen hoe de spare tire eronderuit getakelt moest worden.
En weer verder de WMU in. De Dag rond gereden en af en
toe eruit om te spotten/scouten. 1x kwamen we verse sporen tegen van een beer
met cub (kleine beer). Toen we uitstapten hoorde we het ‘klepperen’ van een
bear die waarschuwd (dit doen ze met hun kaken). Adrenaline schoot omhoog en we
pakten onze geweren wat steviger vast. Helaas alleen sporen en die ene
waarschuwing, maar geen bear gespot.Verder waren er ook veel Moose tracks
(Eland sporen, zie pic hieronder), maar hiervoor hadden we geen tag. Ook nu
gold, alleen sporen, geen gezien.
In de avond camp opgezet. Een zeiltje
over de back of the truck gespannen en veldbedjes erin opgezet. Helaas begon
het te regenen en daalde de temp zo snel (naar rond 2 graden) dat we het beiden
niet uithielden en uiteindelijk maar weer in de cabine sliepen.
Volgende morgen weer verder en besloten om
mijn blind (= camo tentje) op te zetten met zicht op een ‘ open’ vlakte. De
open vlakte was een paar Football fields long and wide en was ontstaan door
boomkap. Er lagen nog veel bomen te rotten op de grond, waardoor de bodem
steeds wegzakte en er een swamp area kwam. Daar toch blind opgezet en direct
een moose call gehoord. Daarna weer 1, van een andere kant. Brian wil nog
steeds een moose zien in the wild, dus weer adrenaline omhoog. Helaas, weer
niks gezien. Een uur of wat later ging My buddy met de truck ergens anders
heen, terwijl ik in mijn blind bleef zitten. Hij kwam uiteindelijk 2 andere
hunters tegen, die niet vriendelijk waren. Waarschijnlijk wilden zij de moose
‘calling’ (mbt een caller geluid maken om het beest naar je toe te laten
komen). Zij waren waarschijnlijk de 2e call die wij hoorden, en wij zouden de
moose verdreven kunnen hebben met onze acties van blind opzetten.
Na een paar uur niks(!) gezien te hebben; in
de stromende regen in mijn blind te hebben gezeten; zonder communicatiemiddel
omdat phone reception niet goed was, kwam mijn buddy gelukkig weer retour met
zijn truck. We hebben toen maar besloten om alles op te pakken en te
verplaatsen naar een andere WMU. DIt gedaan en uiteindelijk weer retour naar
het zuiden om daar ons geluk te beproeven. Nabij Algonquin (groot Provincial
park) wilden we ons geluk beproeven. Wederom veel sporen van bear (berry bushes
en bomen die omgebogen zijn) maar hier het probleem dat er her en der cottages
zijn waar mensen nog in verblijven. Niet echt de bedoeling dat je hier gaat
schieten met de kans dat je 1km verderop een cottage raakt… dus ook hier
gekeken en weer verder gereden. Was inmiddels alweer rond 2100 dus moesten we
vort maken en naar een andere WMU gaan en daar bivouac opslaan. Helaas, ook
hier geen geluk, want het bleek een Native Hunting grounds te zijn waar alleen
de Indigenous (Natives) people mogen jagen. Het was nu rond 2300 en we waren
halverwege huis gereden. Dus maar besloten om de tocht naar huis voort te
zetten. Hier dan rond 0330 aangekomen (bij zijn huis). Al mijn spullen
overladen en terug naar huis, vrouwtje verrassen..
Afgesproken dat mijn buddy gaat vragen aan
een local farmer, of ik ook op zijn land mag gaan jagen. Niet met rifle, maar
met crossbow. Daar wacht ik nu nog op. Ook afgesproken volgend jaar een paar
weken eerder te gaan hunting.
Gezellig eten met een vuurtje en op kerstochtend
cadeautjes under the tree. We hadden trouwens een echte witte kerst met 10+ cm sneeuw!
De kinderen konden natuurlijk zoals gewoonlijk niet
wachten en zijn verwend, o.a. heeft Santa een X-box to the Maphar family
geschonken. Dit cadeau mochten de kinderen in het huis gaan zoeken. Brian en Dyami helemaal
gelukkig dus. Zo kunnen ze weer heerlijk games spelen.
