Blog met nieuws, eerste blog 2022

Hallo allemaal, wat een hectische eerste 3 maanden van 2022. Hadden we de hoop, dat 2022 beter zou zijn dan voorbije 2 jaren, dan zijn de eerste 3 maanden niet echt voorspoedig verlopen (in de wereld).

Nog steeds COVID regels, dus zijn mensen in opstand gekomen. Oa. Truckers hier in Canada. Was zo erg voor our government, dat zij de Emergency Act in actie hebben gesteld. 

Verder natuurlijk de oorlog in Ukraine, met alle erge gevolgen van dien. Al met al, geen goed begin van 2022, vanuit world politics oogpunt. Wat hebben wij ermee te maken? Ik denk overal dat vooral de prijzen omhoog zijn gegaan. Van alles! Gelukkig voor ons, is dat het enige backlash van alle verschrikkingen die elders in de wereld aan de gang zijn. Wij hopen van harte dat dat ook voor eenieder ander het geval is!

Genoeg over wereld zaken en terug naar onze situatie. Wat hebben wij zoal gedaan/meegemaakt, deze eerste paar maanden van 2022?

Allereerst heeft Suus gelukkig eindelijk een nieuwe permanente baan weten te bemachtigen. Een vast contract binnen dezelfde ziekenhuisorganisatie, waar ze een tijdelijk contract had, Hamilton Health Sciences. Ze werkt nu op twee Interne Geneeskunde afdelingen (1 deels COVID unit) met ~ 50 bedden in the Hamilton General Hospital for 26.5 uur per week, verdeeld over 4 dagen. Best wel een aanpassing van Rehab terug naar de acute afdeling en ook erg druk, een goede uitdaging voor Suus!

Verder hebben we gehoord dat velen in NL Covid hebben gehad. Gelukkig voor ons, is dat ons (nog) bespaard gebleven. The March Break is hier alweer voorbij (de kids hebben net een week vrij gehad) en met de eindelijk versoepelde regels mbt masking / social distancing / groep grootte beperking, moeten we maar afwachten wat deze  komende weken met zich meebrengt.
Wij zullen iig nog steeds onze masks blijven dragen, rekening houden met social distancing en niet te veel bewegen in grote groepen. Noem ons neurotisch/ verklaar ons voor gek, het zal ons een zorg zijn. Wij werken beiden in kwetsbare groepen (ziekenhuis en internaat school) en willen niet het Covid virus verspreiden/naar huis meebrengen.

Hierop aanhakend dan het NIEUWS:

Wij komen naar Nederland!!

(op vakantie! 😊)

Ja. Aangezien de COVID beperkingen verminderd worden, hebben we besloten om vliegtix naar NL te boeken. We wilden eigenlijk vorig jaar al naar NL gaan, maar daar heeft Covid een streep doorgezet.
Nu eindelijk de eisen mbt reizen minder streng worden, hebben we de knoop doorgehakt. Op CJ’s Birthday hebben we haar een ticket cadeau gedaan (en ook voor onszelf een aantal gekocht 😉). We zullen omwille van veiligheid niet de datum hier wereldkundig maken, maar als je wilt afspreken, dan kun je ons een email sturen. Wij zullen proberen om zoveel mogelijk van onze familie/vrienden/kennissen te gaan zien en spreken. Zie ook bovenstaande, wat misschien tegenstrijdig zal zijn….

OK, dat nieuws is ook out of the way. What else has happened on our side of the pond?

Het (winter) weer. Altijd blijft het een verrassing wat het weer hier doet. Deze winter was niet anders. We hebben kou gehad: weken lang -15/-24; milde kou van -5/-10 en meer sneeuw dan voorgaande jaren. Laatste was nog wel een probleem. Op January 17, ’s nachts toen Brian aan het werk was, begon het te sneeuwen. En niet zomaar een paar cm, maar in een paar uur tijd 65cm sneeuw!  

Dat is voor onze regio een heel pak sneeuw! (je moet je voorstellen dat wij ter hoogte van net boven Rome, Italy wonen, dus niet al te dichtbij de North Pole!). Dit pak sneeuw veroorzaakte veel overlast, want the plows konden het niet aan. Brian moest dus op zijn werk blijven (hij kon toch niet weg) en een 16uurs dienst draaien, met 70% minder collega’s. En dit terwijl alle 3 the barracks in quarantaine waren. Gelukkig had hij wat extra kleren en snow boots meegenomen, dus kon hij 2 uurtjes op een bed crashen, om daarna weer door te gaan met werk. Pas rond 1430, ipv 0600, kon hij eindelijk (met moeite) naar huis. Bij de ingang van onze neighbourhood, bleek dat hij niet de straten in kon rijden, want snow plow trucks “vegen” de woonwijken als laatste. Dus maar zo dichtbij, als mogelijk was, geparkeerd en door bijna knee deep snow naar huis “lopen”. Geen fijne ervaring! Suus was thuis gebleven en gaan proberen to shovel the driveway. Dit was onbegonnen werk. Gelukkig had een neighbour een manual snow plow en die heeft geholpen de driveway sneeuw vrij te maken. Uiteindelijk waren aan beiden zijden van elke driveway meer dan 1.5m hoge snowbanks.

Deze smolten maar langzaam, door het koude weer, en pas deze week, 20 maart, is alle sneeuw echt gesmolten. Want, naast het koude weer hebben we ook enkele hele warme dagen gehad. Zo was het 2 weken geleden opeens 1 dag +18 graden! … alleen om de temp de volgende dag weer te laten dalen naar -15 (gevoelstemp -24 door ijzige wind). Heel bizar… en niet goed om op te kleden. Nu, deze week is het eindelijk een paar dagen achtereen +0 graden, met uitschieters naar +20 en lichte nachtvorst.

Genoeg over het weer.

Carmen (CJ): ons meisie heeft een vervelende paar maanden achter de rug.

Op een of andere manier is ze heel vaak duizelig. Verscheidene malen naar de huisarts, die in ons oogpunt niet voldoende doet, om te achterhalen wat de oorzaak is. Doorverwijzingen naar Cardioloog (wat weken vertraging met zich meebracht) en nu ENT (Ear/Nose/Throat aka KNO specialist). Cardioloog heeft ze gezien. Ze moest een aantal dagen een heart monitor dragen. Uiteindelijk is de uitslag hiervan goed en geen oorzaak voor haar dizzyness.  Ze moet voor controle volgend jaar weer terug. ENT hebben we nog niet gezien, dus even afwachten. 1 advies was ze kreeg van de Cardioloog heeft ze opgevolgd,; ze moest meer bewegen. Ze ging dan ook dansen in haar kamer, wat gevolgd werd door een “big bang”. Suus en Dyami dachten dat Brian was gevallen en hij dacht dat Carmen beneden was gevallen.

Uiteindelijk bleek CJ gevallen in haar kamer. Ze had last van haar voet, dus Brian First Aid applied (cold pack/rekverband en hoog houden). Geen verkleuring of verminderde beweging, wel pijnlijk. Dit uiteindelijk een paar dagen (7) volgehouden. Toen ze is gaan dansen kreeg ze meer pijn en eindelijk knoop doorgehakt om naar de doctor te gaan. Deze direct doorverwezen naar X-ray lab om foto te maken. Daar bleek dat ze een fractured foot had ☹

Dus nu zit ons Carmen met gips en krukken. Deze week voor controle geweest en half April weer terug, hopelijk kan het gips er dan weer af.

(kleine fracture in metatarsal bone, het botje van haar verlengde kleine teen)… Niet fijn en zeker niet omdat ze er letterlijk nog een week mee heeft gelopen. Na 4 uur wachten in ER, werd ze naar huis gestuurd met een aircast (walking boot). Twee dagen later eindelijk naar orthopeed, die direkt gips aanraadde en niet lopen!

Zeer vervelend! En dan ook nog je verjaardag vieren, op krukken. Heeft ze dat ook gehad. Gelukkig heeft ze eindelijk haar verjaardag met friends kunnen vieren. Was eerste keer in 3 jaar tijd. Gezellig met 3 vriendinnen keuvelen en musical movie kijken. 

 

Dyami: van kerst hat ik een book gekregen en geleest met de titel van Diary of a wimpy kid Big shot. Het is over een kind dat kan niet sporten maar probeert hij basketball spelen voor de eerste keer en hij hat de team gemaakt maar de team hat een goede speler en die kind naar twee games was hij injured dus de team hat heel veel games veloren omdat de goede speler was niet in het spel. En ze hade elke game na die twee games veloren. En dan zegt een person marrom niet een tournament make van de slegte teams en zien welke team is het slegts van de state. En als je wint ga je naar house en ben je niet de slegts. En de team waar de niewe kind was op hat elke game veloren en ze zijn de slegts in de state. Wat ik ook hat voor kerst is a video game van de titel NHL 21. Ik en papa spelen dezen game zamen en we hebben een zijsoon ge maakd van de Toronto Maple Leafs  (ons favourite team in de NHL) en we zijn heel goed. Maar ik score elken game voor ons en papa niet, maar ik ben ook niet zo goed omdat elke periode van de game heb ik een of twee penalties (en daar zijn drie periode in een game). We zijn deerde in onse division en hopelijk maaken we de playoffs en de championship gaat winnen.

Football: Ik heb nu elken zaaterdag football camp in Niagara Falls en we doen drills dat we kannen doen in een egte game. Maar bijna beginnen Football tryouts en ik hoop dat ik de team maakd omdat ik weel REVENGE op Sarnia from laste jaar.

Dit is wat ik hab gedaan van deze drie maanden including keerst tot volgende keer en zie jullie allemaal in NEDERLAND.