PFFF afscheid nemen viel zwaar...

Wat was het fijn om Brian en de kids bij me te hebben en ze Hamilton te laten zien. Na een week voelt het weer zo vertrouwd en gewoon en dan weer afscheid nemen... Vanaf het vliegveld ben ik met de bus naar Waterloo afgereisd (2,5 uur reistijd), maar dat was het waard, op naar mijn nieuwe plek.

Waar ik nu verblijf is in een rustige buurt, in een grote villa, ik heb een mooie lichte slaapkamer, mijn eigen badkamer en deel de keuken en woonkamer. De gastheer, Rick is heel aardig, toen ik aankwam stond er al direct een warme maaltijd voor me klaar en ik krijg elke dag heerlijk ontbijt, de eerste dagen verzorgde hij zelfs mijn lunch en avondeten ;-) . Rick is een gepensioneerd fotojournalist, hij is een paar jaar geleden gescheiden en om zijn huis te kunnen behouden heeft hij de B&B opgezet.

 

Het was afgelopen zaterdag een regenachtig dag (zo voelde ik me ook). Ik ben met Rick naar de farmers market gelopen (20 min) en hebben daar rond gekeken. Veel Mennonieten verkopen hun verse goederen op de markt.

Zaterdagmiddag kwam Ilse (een vriendin van de moeder van Eva die bij Carmen in de klas zit) me ophalen en zijn we naar het winkelcentrum gegaan. Ilse is ongeveer even oud , ze heeft in Nederland rechten gestudeerd en is vrij snel daarna in Canada gaan wonen, getrouwd met een Canadees en heeft drie kinderen, waarvan een dochter met ook de naam Carmen! Ze wonen in Guelph, met de auto zo’n 45 min hier vandaan. Het was fijn om over verschillende dingen te kunnen kletsen en we blijven zeker contact houden.

Zondag was het gelukkig droger weer, ik heb op de fiets de buurt verkend, het is hier een doolhof.. en ben ’s middags met Rick naar mijn stageplaats in St Jacobs gereden (20 min fietsen). Een mooie route door het bos, weiland en dan door het mooie dorpje St Jacobs waarna een flinke heuvel volgt en dan het gezondheidscentrum bovenaan ligt.

Maandag was het dan zo ver, mijn eerste dag op mijn stage in het Woolwich Community Healh Centre in St. Jacobs. De eerste dagen waren vooral ter introductie, ik heb een strak schema gekregen, waarbij ik meerdere steekproeven zal gaan ontwikkelen en afnemen en uiteindelijk voor vier verschillende groepen presentaties en fooddemo’s zal maken en geven. In Canada kunnen heel veel mensen namelijk helemaal niet koken. Ook heb ik een groep Low German Speaking Mennonites mogen aanschouwen, sommigen spreken een beetje Engels maar de meesten spreken een taal wat lijkt op Duits. Ze bieden op het werk met lunchtijd cardio en pilates lessen aan en ga hier ook aan mee doen. Het fietsen naar het werk doet me goed, ik merk dat mijn conditie wat achteruit is gegaan. Verder ga ik elke maandag en woensdagavond naar een Engelse les in Kitchener om me voor te bereiden op de TOEFL test (de test die ik al drie keer heb gedaan...).

Vandaag bericht van oom Charles ontvangen dat mijn Permanent resident card met de post is aangekomen! Yeah! Ik ben verder vandaag met twee collegae naar de farmers market geweest en heb veel verse local  producten gekocht, dus kan voorlopig wel even vooruit ;-).  Ze doen hier natuurlijk heel erg aan Halogeen, kon het niet laten om een foto te laten zien van de decoratie van één van de buren hier...

Voor mij begint het aftellen nu wel al, nog 21 dagen voordat ik weer naar NL vertrek. Volgende keer weer meer!