..van het werkloze Canadian Life! (voor Brian dan).
Ja, het is
gelukkig zover! Brian heeft een (temporary) job kunnen vinden. Vanaf maandag
gaat hij aan de slag bij the Community Care West-Niagara. Een Community Centre
waar mensen, die het nodig hebben, voedsel en kleding kunnen krijgen. Hij zal
als Facilities & Operations Assistant zijn steentje bijdragen aan een
betere Community. Naast het werk als, Magazijnmeester, zal hij ook rondgaan
rijden en donations (Food & Non-Food) ophalen. Helaas is de baan
(vooralsnog) temporary en is er dus geen zekerheid voor de toekomst. Maar het
zorgt voor Canadian Work Experience.
In de vorige blog
uitvoerig stilgestaan bij het hele proces van werk zoeken en maar niet worden
uitgenodigd. Gelukkig kreeg hij, na vele sollicitaties ineens 2 uitnodigingen
voor een job interview. 1 bij het Community Care Centre en 1 bij een hotel.
Beide gaven na het interview te kennen Brian graag te willen, dus dit was
positief. Wel moest het Community Centre nog de nodige zaken nagaan en moest
Brian dus wachten met besluit nemen welke baan hij zou willen. Uiteindelijk
ervoor gekozen de baan bij het hotel af te zeggen, nog voordat hij de andere
baan definitief had gekregen. Uiteindelijk is alles goed gekomen (o.a. met hulp
van References).
Hoe gaat het dan
met Suus en haar job search? Helaas is hier nog geen verbetering in gekomen
sinds de laatste blog. Suus is elke dag druk bezig met solliciteren en heeft
inmiddels ook 2 volunteer jobs (o.a. als Community Food Advisor bij Niagara
Health) op zich genomen. Dit om toch “bij te blijven”. Helaas wordt juist zij
niet uitgenodigd voor een gesprek. Iets wat steeds meer frustreert! We weten
niet waar het aan ligt en waarom dit zo is. Verder focust zij zich nu op het
Canadese Dietisten Examen wat ze begin November zal doen, de laatste act voor
het verkrijgen van de vergunning (is nu nog tijdelijk)
Dit alles zorgt
ervoor dat we een andere manier moeten vinden om niet teveel in te leveren. Ons
eerste beeld van Suus snel een goede baan en Brian volunteer, moeten we maar
bijstellen.
Wat hebben we nog
meer gedaan?
De week ervoor
waren we uitgenodigd bij de familie van Oom Charles. Hier hebben we ons
Thanksgiving dinner gehad. Turkey, gravy en alles erop en eraan, met toetjes
toe. Ook dit was zeer leuk en gezellig en zeker de rit van
bijna 3 uur waard!
En de kids? Die doen het goed op school. Ze konden tijdens “open huis” alles laten zien in de klas. Ze hebben een Fundraising gedaan, waarbij ze magazines konden verkopen en daarvoor prijzen krijgen. Mede door donations from across the pond en van buren, konden ze enkele magazines verkopen. Wel anders dan in NL. Hier zijn er veeeeel van dat soort events. Zo is er ook een Pizza-day fund raise event. Maar daar doen ze niet aan mee. Naast school is Dyami begonnen met Basketball. Brian helpt met het geven van de trainingen. Helaas wist hij niet dat de training om 8am (08:00) zaterdagmorgen(!!) is. Dus vanaf nu elke zaterdagmorgen vroeg op en naar Basketball training. Carmen zit op donderdagavond op Jazz ballet.
Verder is er niet
veel gebeurd aan deze zijde van the pond. De herfstkleuren komen in al hun
pracht op en de Mountain wordt steeds mooier van kleur. Omdat de bladeren
kleuren, wordt het ook kouder. En dus gaan mensen zich al klaarmaken voor de
winter.
Wij (althans, Suus & kids) doen dat op de manier van schaatsen. Bij
ons om de hoek is er een groot complex met 2 ijsbanen, waar wekelijks op
donderdagmiddag Free Skating is. Suus & Kids hebben skates gekocht en zijn
de afgelopen 3 weken gaan schaatsen. Het gaat steeds beter en vooral Dyami
loopt over het ijs, alsof het gewoon een voetpad is. Nog even door oefenen en
hij kan volgend jaar Hockey spelen!
Carmen wordt ook steeds zekerder en probeert ook alleen te schaatsen. En Brian?
Die wacht tot volgend jaar winter…
Het was trouwens
ineens schrikken door minder goed nieuws uit NL, de moeder van Suus had een
klein ongeval gehad, gelukkig is het goed afgelopen... Verder ook goed nieuws;
we verwachten over een week of zes oom en tante te worden van 2 meisjes,
gelukkig gaat alles goed. Tja en dan besef je wel dat Canada ver weg is van NL, we volgen alles op afstand....
Dit was weer een
update van onze blog. We willen jullie niet lastig vallen met een maandelijkse
mail, dus weet nu niet wanneer de volgende editie is. Graag tot dan en hopelijk
tot horens, via 1 van de vele online mogelijkheden.
Bericht van Carmen.
Ik heb het leuk op school.
Ik heb al met iemand gespeelt.Dat is mijn budy... En
weten jullie wie mijn budy is? Dat is Paige!!!
Verder heb ik nog iets te vertelen.Als je de bal in de
prulenbak gooit dan heeft niemand van de klas huiswerk.
Op 14 october 2016 hebben Wij voor de eersten keer
huiswerk van de 3 weken gekregen.
Verder hebben wij op school nog een brand oefening gehad.
Dat was mijn bericht.



Brian, van harte gefeliciteerd met het vinden van een baan! Dat is heel fijn nieuws! Nu hopen dat jij ook snel iets vindt Suus, ik ga duimen voor je. Fijn om te lezen dat jullie het verder prima naar jullie zin hebben!
BeantwoordenVerwijderenKnuffels van Monique Pieter Twan Jayden Guido en Kyara ��
Hallo familie Maphar,
BeantwoordenVerwijderenBrian fijn om te lezen dat je een baan hebt gevonden en Suus blijf positief, het gaat jou ook lukken!Wat leuk dat jullie zoveel met het gezin doen. Nog geen spijt van de emigratie??? verlangen jullie naar het kikkerlandje of zijn jullie al helemaal gewend en gesetteld?
Carmen goed oefenen met de bal, echt heel leuk dat als je de bal goed gooit je geen huiswerk hebt.En Dyami, wat kan jij goed schaatsen, je hebt echt talent en wat ga je hard!
Ik wens jullie heel veel goeds toe en ik hoop dat Suus snel een leuke baan vind.
De Hartelijke groetjes, Ton & Bertie