De laatste blog van het jaar alweer!

 

Oh my….heb je het ook in de gaten, dit is het jaar met de minste blogs…we zijn druk geweest weer met van alles en brengen je graag op de hoogte! 

Op het moment dat we deze blog schrijven zitten we in een winterstorm. Scholen en andere plaatsen zijn gesloten en je zou dan denken gezellig bij de open haard, maar niets is minder waar… COVID, zoals wij Corona hier noemen, heeft weer toegeslagen!! Suus en Dyami hebben milde klachten en zitten geïsoleerd in hun kamer. Dus helaas geen kerst(-diner) samen…maar vieren kunnen we natuurlijk nog steeds wel, alleen op een andere manier! 

Dit is dit jaar de 3e keer dat er COVID in ons huis is. De eerste keer (zie vorig blog) en in Oktober kreeg Brian het ineens. Gelukkig hebben we allen slechts milde klachten gehad en is het meest frustrerende dat we geïsoleerd/gescheiden moeten zijn en 10 dagen mask moeten dragen, binnen ons huishouden… 

Wat is er verder allemaal gebeurd, sinds ons laatste schrijven ‘way back in the summer’?  

Carmen 

Carmen is begonnen op Eden High School en heeft het er erg naar haar zin. Met maar slechts vier vakken (je hebt maar 4 vakken per semester. Semester I loopt van Sep-Jan en Semester II van Feb-Jun). Ze haalt hoge cijfers (gem 96 voor Engels, French and Geography and 87 for Art). Vanwege haar cijfers, hoeft ze geen exams te doen aan het einde van het semester. Ze krijgt dus haar credits voor deze vakken. Om je High School diploma te krijgen, na Grade 12, moet je een bepaald aantal credits hebben. 

Zoals we eerder hadden omschreven is hier alles de eerste twee jaar (grade 9 and 10) op een hoop gegooid. Dus geen onderscheid in verschillende levels zoals VMBO/HAVO en VWO. Regelmatig vraagt ze om meer feedback aangezien ze “alleen” te horen krijgt dat haar werk excellent is en Carmen graag meer wil doen. Ze is dus op zoek naar meer uitdagend werk, wat ze dan vervolgens niet krijgt…. Ze heeft meerdere vriendinnen opgedaan en heeft een aantal ‘buiten schoolse activiteiten’: ze is lid geworden van een fundraising club; een book club en ze neemt wekelijks deel aan Zumba.  

Naast school is Carmen fanatiek begonnen met vrijwilligerswerk. Iedere scholier moet 40 uur Volunteer hours hebben, voordat ze hun diploma kunnen krijgen.

Carmen heeft zich vol ingezet voor de football en ook op de dansschool helpt ze met jazz voor kinderen 3-4 en 5-6 jaar oud. Ze heeft nu al haar volunteer hours binnen! Over dans gesproken, dit jaar had ze gekozen voor jazz en lyrical, maar vanwege haar duizeligheid heeft ze, op advies van ons, besloten om alleen door te gaan met jazz. Dit aangezien het haar niet echt lukte om mee te doen, wat verdrietig maar bovenal erg frustrerend is. V.W.B. duizeligheid is ze in de medische molen gegaan. Naast de huisarts heeft ze ook een KNO arts en uiteindelijk, na een wachttijd van >6 maanden!, is door de neuroloog gezien en heeft ze een EEG ondergaan. Uitslag bleek normaal te zijn dus epilepsie is daarmee uitgesloten. We gaan in het nieuwe jaar naar een fysiotherapeut die is gespecialiseerd in “vestibulair rehab” en hopelijk helpt dat haar.  

In de tussentijd zijn we ook naar de allergoloog gegaan, aangezien ze vaak allergische klachten heeft. Helaas kwam daar al uit wat we wisten…ze is bijna voor alles allergisch behalve boom pollen en blijkt nu meer op pistache dan cashewnoten te reageren! Ze heeft nieuwe medicijnen gekregen, wat schijnt te helpen.  

Dyami 

Nog een kleine aanvulling op de laatste blog, mbt Summer Football season. Uiteindelijk is Dyami zijn team dus 2e geworden en hebben we het seizoen afgesloten met een weekend kamperen op Bing island, waar ze het grootste zwembad van Ontario blijken te hebben. De boys hebben hier graag gebruik van gemaakt. Het paddle board is ook meegegaan, Carmen en Suzanne zijn daarmee op de grand river gegaan. Het was superleuk en gezellig met alle teams en iedereen had het naar zijn zin.    ’s Avonds met hele groep bijeen zitten en een drankje drinken. Het weer zat gelukkig erg mee, alleen de laatste nacht was er noodweer (zware onweers buien) en werd alles nat geregend dus alles inpakken was wat minder. 

Dyami is in Sep begonnen in grade 7, hij zit in een combinatieklas 7/8. Hij was direct in sport mode en heeft zich opgegeven voor voetbal. Hij oefende tijdens zijn pauzes en miste een dag van school voor een tournament tegen andere scholen, helaas niet gewonnen. Direct daarna werd hij geselecteerd voor het volleybalteam, waarna hij vaak voor of na school practice had en dan een aantal keer per week interscolaire competitiewedstrijden. Ze deden het afwisselend goed/slecht. Ook een aantal tournaments volgde (=weer een dag geen school), helaas alles verloren. Dit volleyball season duurde van Okt-Dec. Daarna  werd hij ook uitgekozen als een van de beste 4 volleybal jongens om mee te doen met een ‘All-Star’ coed tournament (mixed team with boys and girls). Helaas ook hier alles verloren. Tot slot heeft hij  een poging gedaan om zich zelf te selecteren voor het basketbalteam, maar dat is hem helaas niet gelukt (te veel grade 8 boys die wilden spelen, waardoor hij geen kans had. Volgend jaar beter!!).  

Naast al deze sport activiteiten op school, is hij natuurlijk druk bezig geweest met Football! Dit keer het eerste jaar als Bantam/Under14/U14, dus een deel van het oude en bestaande team werd gecombineerd. Het oude = zijn teammates van Football VOOR COVID. Dus erg fijn om weer met hen in het team te zitten! 

Het begon allemaal in Augustus. Brian als coach en Dyami als player. Eerste weken waren try-outs/selectie trainingen. Maar door beperkte aantal players werd gekozen om iedereen in het team op te nemen. Door omstandigheden was er net aan het einde van de try-outs een coaching wissel, wat enige onduidelijkheden gaf.  

In de competitie was er eigenlijk geen sprake van competitive games… alle wedstrijden werden met grote cijfers gewonnen en iedereen kreeg speeltijd. Al was Dyami starter, hij kreeg niet altijd de gelegenheid om veel te spelen… De coach zei dat dat komt doordat de wedstrijden zo eenzijdig waren. Dyami moest harder werken voor zijn speeltijd. Hij deed zijn ding, op zijn positie, maar sprong er niet uit met flashy plays.  

Toen de playoffs startte, kreeg hij gelukkig zijn starting job terug en speelde meer. De eerste playoff game werd makkelijk en dik gewonnen. De regional final zou plaatsvinden op veld van York University. Tegen een, ook nog, ongeslagen Guelph team. Onze jongens hebben ervoor gezorgd dat zij met 40-6 naar huis werden gestuurd. Toen waren we dus Regional Champions!! Als ‘toetje’ mochten we naar Ottawa, for the ONTARIO, Provincial Championship game!! 

Een week later gingen we dan ook de tocht maken (7uur rijden enkele reis). We hadden kunnen regelen dat we de auto (en de 2 playing sons) van onze vrienden konden lenen. Ook zouden we met zn allen een hotel overnachting hebben in Ottawa, after the game. (slechts enkele gingen op 1 dag heen en weer retour). Bleek dat net dat weekend, er heftige sneeuw val was. Zowel in onze regio alsook om en nabij Ottawa. We hebben dus extra lagen kleding en hot packs meegenomen, om te trachten warm te blijven. The Championship game werd gespeeld op een ice field! Net daarvoor had het heftig gesneeuwd (tijdens een voorgaande game) en het veld was niet sneeuw vrij gemaakt. Dit alles zorgde voor een rommelige game, die wij uiteindelijk WONNEN!!!! PROVINCIAL CHAMPION U14!!!!  

Mocht je willen zien hoe ons team champion werd in winterse condities, klik op de link voor een samenvatting!

of als dat niet werkt klik op the link: Championship game

Er ook een mooi stuk in de paper: Bantam Generals rule Ontario

Na the game, opwarmen en vieren in hotel. Security was niet heel blij met ons… 

Als aandenken (en kerst cadeau) heeft Dyami een echte Championship Ring mogen passen en deze krijgen we in het nieuwe jaar toegezonden. 

Al met al een zeer succesvol Football season voor vader en zoon!!! 10-0!! 

De volgende ochtend zijn we nog even langs het parliament gebouw gereden om vervolgens weer huiswaarts te keren.

Nu football is afgelopen, is Dyami begonnen met boksen (alleen training) en conditietraining met de footbal in the gym (fitness) en gaat hij in January meer doen om in goede conditie te blijven. Oa bij Brock University een program volgen for speed & strength o.l.v. Olympic Trainer, alsook MMA training met zijn team. Hij is trouwens het afgelopen jaar flink in lengte gegroeid. Net niet even groot als Suus maar dat duurt niet lang meer. Vergeleken met de andere jongens, mag Dyami wel wat meer gaan eten want hij wordt steeds dunner! 

Wat is er nog meer zoal gebeurd?  

Naast deze (sportieve-) activiteiten zijn Carmen, Dyami en Suus nog een paar keer naar Marineland geweest, dit keer hadden ze een close up met black bears en herten. 

 

 

 

 

 

 

 

Ook hebben we een “dagje” Niagara Falls gedaan. Als inwoners van Niagara kreegje een ’10 attracties’ kortings boekje. C$50 for 10 all in, i.p.v. C$25 p.p.p. attractie! Als Dutchy kun je zo’n korting niet laten liggen!  We zijn eindelijk, haha, in de Skylon Tower geweest! Mooi uitzicht op the Falls! Ook zijn we naar de ‘Tunnel en de Energy station’ geweest wat een nieuwe attractie is. Helaas moet je hier veel lopen, voor niet heel veel bijzonders. Helaas door tijdgebrek (en Oranje op WK kijken, ’s ochtends) hebben we geen gebruik gemaakt van andere atracties… wat dan weer zonde is…

 

 

Suus geniet nog steeds volop van de natuur en heeft weer veel gewandeld de afgelopen tijd.

Verder het gewone werk leven, Carmen en vaak ook Dyami door de trainingen van en naar school brengen, naar sport brengen en alle andere normale activiteiten in every day’s lives. 

Tot slot: 

Wij wensen iedereen een hele fijne kerst en een goed, gezellig en healthy 2023!!