Blog op de valreep van het einde van 2021

 

Zo op de valreep toch nog een blog. Ons laatste was een blog van ons 5-jarig jubileum, in July. Sindsdien hebben we niet helemaal stilgezeten, al was dat met Covid restricties toch altijd nog moeilijk. Wat hebben we zoal gedaan/ beleefd?

We zijn gelukkig nog 12 dagen gaan kamperen. Dit keer gewoon in Ontario gebleven, en een drietal campings “Up North” aangedaan. Lekker om buiten in de natuur te zijn; kanoën, zwemmen, te gaan vissen met Dyami; tent op-/af bouwen en weer verplaatsen naar de volgende Campground. We zijn uiteindelijk bij Lake Superior uitgekomen, een uurtje North of St. Sault Marie. Op elke campground 2-3 dagen verbleven en daarna weer terug. 

 

Tot slot van de vakantie gelukkig ook nog enkele nachten bij Oom Charles & Aunt Angela op hun terrein kunnen kamperen. Dat was best grappig want voor hun ook de eerste keer dat er kampeerders waren haha! Gezellig en fijn gebruik maken van hun pool. Dyami heeft bij hun in de buurt een aantal Rainbow Trouts (regenboog forel) gevangen, helaas niets op vakantie. Ook Brian en Suzanne waren lucky enough to catch one. ‘S avonds hebben we die met Charles en Angela en sons heerlijk gegeten!

 

Dyami’s Flag Football seizoen in the summer was redelijk verlopen. De eerste paar games werden verloren, maar we werden als team beter en uiteindelijk 3e van de 6 teams. Daarna was het gelukkig weer tijd voor Tackle Football. Dyami speelde bij U(nder)12, met helaas niet al zijn friends and teammates van de vorige jaren. Hij en zijn team (hij was Defensive Team Captain) wonnen alle games vrij eenvoudig m.u.v. 1x gelijk. 1 game was zover weg dat we met het team besloten om een dag voor de game, een hotelovernachting te boeken.Toen kwam de Championship game, “the “‘Ship”. Voor de 3e keer moesten ze tegen hetzelfde team spelen, Sarnia, waar ze 1x van hadden gewonnen en 1x gelijk gespeeld. Helaas ging het die dag helemaal niet goed met hem en de rest van zijn team (het was die dag erg koud met een harde wind). Ze zijn dan ook 2e geworden, wat een teleurstelling was, maar een mooie prestatie!

Als troostprijs kreeg Dyami wel de Defensive MVP (Most Valuable Player) Award aan het einde van het seizoen, tijdens the Year End Party. Brian werd gevraagd om toe te treden tot het bestuur van de Football club, iets wat hij nooit had gedacht te doen, maar toch maar het aanbod heeft aangenomen. Hij krijgt nu inside info over het wel en wee van de club. Tot slot heeft Dyami ook a football camp gehad van het NFL team, The Buffalo Bills. Zij kwamen en gaven enkele clinics en practices. Leuk initiatief en hoewel The Bills niet ons favoriete team zijn, toch leuk om mee te maken.

Carmen: zij is in haar senior year van Elementary School. Ze doet het erg goed in class en heeft geen moeite met de lesstof. Omdat ze een 8th grader is, moet ze een beslissing nemen waar ze naar High School (HS) gaat. Dat is hier in Canada makkelijker gezegd dan gedaan. Hier geldt, waar je woont (“postcode”) is waar je naar school moet/gaat. Ook voor HS. Je krijgt zelfs ongewild een welkomst brief van de principal van die school. Wel erg vervelend als je local HS slecht staat aangeschreven op academisch niveau. Ook was het lastig door Covid want we konden de scholen niet bezoeken en de open dagen waren virtueel. CJ is dus naar andere scholen gaan kijken, gelukkig zijn er nog enkele scholen die studenten aannemen, ongeacht of ze in dezelfde “postcode” wonen. Een 2e keus werd zeer bemoeilijkt, “omdat we niet in dezelfde postal code wonen”. Daar dan toch maar niet voor gekozen. De 1e keus valt op Eden HS (https://eden.dsbn.org ). Een school die iedereen aanneemt ongeacht waar je woont. Carmen hoort in Januari of ze is geaccepteerd. Een aantal meiden van haar class hebben ook zich aangemeld voor deze school, dus is ze niet alleen.

‘Uitdaging’ 1 is dat het een grote school betreft, met jaarlijks 300 Grade 9 students, die net als CJ ook beginnen met hun HS traject (en totaal dus zo’n 1200 students). Kans dat je bij je vriendinnen zit is dus klein, met 10-15 grade 9 klassen.

‘Uitdaging’ 2: er gaat geen schoolbus naar toe. Vervelend, want dit betekent dat wij haar elke dag moeten brengen en halen! (of een car pool opzetten, iets wat heel gebruikelijk is). Met Public Transit is geen optie, dat duurt bijna 1.5 uur enkele reis, terwijl de school ‘slechts’ een10-15 km van ons vandaan is. Op z’n Nederlands, fietsen, is geen optie. Er zijn geen goede fietspaden, een “mountain” op of af en 5 maanden weather wat niet mee zit (sneeuw/ ijs).Wederom iets waar we rekening mee moeten gaan houden, haar zo lang en later ook Dyami, elke dag moeten brengen en halen...

‘Uitdaging ‘ 3: het vakkenpakket. Ze moet nu al een keuze maken voor volgend schooljaar welke keuzevakken ze wilt. Ik weet niet hoe het nu in NL is, maar hier hoeven ze maar acht(!!) vakken totaal te doen per schooljaar. Vier per semester!! Wat dus neerkomt op 4 lesuur les per dag (lesuur is 75 minuten); elke dag hetzelfde voor de duur van een semester (Sep-Jan en Feb-Jun). Verplichte vakken zijn wiskunde, Engels, Frans, aardrijkskunde, biologie/ scheikunde en  daarnaast heeft ze gekozen voor business (vooral werken met computer programma’s), visual art en muziek. Voor je graduation/ HS diploma, na grade 12, moet je totaal 34 credits hebben + een 40 vrijwilligers uren.

Verder heeft zij zich ingezet voor het school volleyball team (girls). Na (bijna) elke dag ‘s
morgens voor school practice gedaan te hebben, hebben ze een inter school tournament gedaan. Ze deden het boven verwachting goed en wonnen alle games, op 1 na welke ze gelijk speelde. Helaas ook voor haar was de ‘Ship game, 1 teveel (zie Dyami Football). Zij werden dan ook 2e. Daarna nog 2 games vs their school’s CoEd (gemengde) team en Boy’s team. Nu is dat seizoen dan ook ten einde.

We hebben we ook eindelijk ons huis een beetje aangepakt. We hadden voor de zomer al een afspraak om onze oprit te vervangen. Er was altijd grint, maar wij wilden graag een betonnen oprit. In September kwamen ze dan eindelijk. Eerst groeven ze het grint eruit. Helaas braken ze met dit graven onze internet kabel. Balen, want we hadden net een nieuwe provider die het een week eerder had geïnstalleerd. Dus veel contact met de kabel provider om het te laten maken. 

Uiteindelijk 10 dagen en 2 noodkabels later en net voor de winter, kon er weer worden aangevangen met de driveway. Na het storten van beton konden we 4 weken niet op onze nieuwe driveway parkeren. Gelukkig waren de buren zo vriendelijk om ons op hun, ook nieuwe driveway te laten parkeren. Nu is dat gelukkig achter de rug en genieten we van het makkelijker snow shoveling. Verder hebben we eindelijk onze badkamer uitgezocht en de planning is dat deze volgend jaar wordt gerenoveerd.

 

Suzanne werkt nu alweer met veel plezier bijna een jaar in het ziekenhuis in Hamilton, ze heeft haar draai goed gevonden. Helaas door de toename van Covid cases worden haar units weer veranderd om ervoor te zorgen dat er voldoende bedden zijn om alle patiënten op te vangen, dit zal vast in NL niet anders zijn. Een aantal collegae zijn van baan veranderd of gaan hier met vervroegd pensioen (met 55 jaar kan dat al!), dus kansen zijn er zeker om binnenkort eindelijk een vast contract aan te gaan!

Ja, het is nu Christmas time! De hele buurt ziet er mooi uit met allerlei Christmas lights. Het weer is redelijk milk. Een paar dagen lichte sneeuw gehad, maar deze smolt ook weer snel doordat we enkele warme dagen hadden (zelfs 17 graden, begin Dec!!). A White Christmas zit er helaas niet in, dit jaar.

Vanuit ‘warm’ Thorold, ON wensen wij iedereen hele fijne Kerstdagen en a safe and healthy 2022! Wij hopen dat 2022 een beter jaar wordt, waar misschien wij eindelijk weer eens naar NL kunnen of bezoek kunnen ontvangen!