Final blog van 2023

Hallo allemaal,

Het is alweer een tijd geleden dat we een blog geschreven hebben (waar hebben we dit eerder gehoord...). Het is niet dat we niet willen schrijven over wat er allemaal aan deze kant van de plas gebeurt, het is meer dat we nu in een stroom zitten waar wij onze weg gevonden hebben en er niet heel veel extra, worth mentioning, gebeurd. Omdat het toch weer een aantal maanden geleden is dat we onze laatste blog hebben gemaakt, zijn er toch een paar ‘dingen’ voorgevallen, die we met jullie willen delen.

Het vorige blog eindigde we in Augustus ’23, direct daarna zijn Brian’s moeder en broertje overgekomen. Eerst een paar dagen bij ons thuis, en daarna op een tour, die net als onze vakantie (zie vorige blog) naar Quebec ging. Het was zeer gezellig en warm. Brian heeft zijn broer een klein beetje de wijnstreek e.o. laten zien en samen zijn ze even naar de Wayne Gretzky (HOF Hockey player aka ‘The Great One’) Estates geweest (een whisky distillery en winery). Zijn brand ‘No. 99’ is een whisky brand dat alleen daar gemaakt wordt. Gelukkig was broeder bereid om een 2-tal flesjes te schenken. Verder nog uit eten geweest en ’s avonds gezellig spelletjes spelen on the patio.

 

 

 

Toen oma en oom weer op doortocht waren, zijn Suus, Carmen & Dyami, met een vriendin van Carmen, naar Safari Niagara geweest. 

 

 

 

 

 

 

In September was school weer begonnen en moesten Carmen, Dyami en Brian weer aan de bak. Carmen grade 10, Dyami in Grade 8 (final year Elementary school). Het gaat tot nu toe erg goed op school, met beiden. Carmen heeft ‘Honor Roll’ gehaald (=gemiddelde cijfers van 80 of hoger) met een gemiddelde van 93 over haar 8 subjects (Music; Science; English; Math; French; Geography; Business and Art).
Verder heeft zij nu een project voor Family Studies. Hiervoor heeft ze gekozen om een jurk te ontwerpen en te maken. Het ontwerp (de stof en patroon) heeft ze inmiddels gereed, en nu is ze bezig, met hulp van een moeder van Football, om de jurk te maken/naaien. Ze heeft een naaimachine mogen lenen van die moeder en heeft een klein naaiatelier in de woonkamer gemaakt. Hier is een link naar haar blogspot, als jullie haar progress willen volgen: https://carmensgeniusproject.blogspot.com/

Dyami doet het ook goed, alleen hebben we daar minder zicht op, omdat hij geen cijfers krijgt. Wel een tussen rapport, wat goed was. Hij moet nu kiezen naar welke High School (HS) hij gaat en heeft een 2 tal open dagen meegemaakt. Van Carmen haar school en van de plaatselijke HS. Hij was nog aan het twijfelen, maar heeft inmiddels voor de local HS gekozen. Hier gaan zijn vrienden heen en is makkelijker te bereiken, doordat er school busses zijn. 

 

Verder is Dyami volop bezig (geweest) met sporten. Football (Fall season, van Augustus tot November) waar we uiteindelijk weer ongeslagen Champions waren en naar de Provincial Championship gingen. Deze helaas net verloren, dus geen repeat na vorig jaar. Hier is de link naar de gewonnen Regional final 

 en hier is de link naar onze verloren provincial championship game. Dyami is #18.

Maar zeker ook in school sports. Begin van het jaar direct oefenen voor Cross country run (3km door velden en bossen run). Hier haalde hij, na kwalificaties, de regional finals, alwaar hij 16^e werd. Voor cross country, wat tot October duurde, moest hij elke dag na school rondjes lopen om het school football/soccer field. Voor school was hij bezig met practicing Volleyball. 1 van zijn teachers is zeer begaan met Volleyball en wil dat ‘zijn’ school teams goed getraind worden voor de competition, die mid October-November plaats vinden. Tot 4x per week, ’s ochtends voor school (0730 ipv 0835) trainen. ’s Middags na school waren dan de games. Uiteindelijk alles gewonnen (op de 1^e game na) en een Championship banner mogen ontvangen (Dyami was Captain van dit team). Na deze competitie ging het direct door naar een Tournament, for District School Board Niagara Championship. Dit toernooi werd over 2 dagen gespeeld, met Dyami’s school team winning the finals! Another Championship banner!
Als toetje was hij gekozen tot ‘the All Star Tournament’, alwaar ze mixed boys/girls een tournament spelen. Helaas ging het hier net fout, ook al werd er maar 1 set verloren… Omdat ze net 1 punt meer weggaven dan scoorden, moesten ze om de 5^e plek strijden en niet naar de finals. Al met al een druk sport programma, maar hier eindigt het niet, want, as we speak, nu heeft hij Basketball practices! In het nieuwe jaar volgen dan de Basketball games en tourneys.

Een kleine impressie van zijn trainingsoverzicht: Ma-Di-Wo-Do 0730 Volleyball Practice / 1450 Cross country practice (allen op school) met games van 1515-1700; Ma en Vr 1800-1900 Power lifting in gym ; Di Wo Do 1830-2030 Football practice en Za football game. Dus veel heen en weer brengen en halen. Maar hiervoor zijn we naar Canada gegaan, om hem te laten sporten.

Aansluitend op thema sport: Dyami en Brian zijn naar een NFL game gegaan, in Buffalo, tussen Buffalo Bills en ‘hun’ team New York Giants. Een Sunday Night game, dus ’s middags de grens over, even stoppen bij the mall in Buffalo en vervolgens kijken of we bij het stadium konden komen. Dit was makkelijk en dus besloten om in de buurt wat te eten. Na het eten de auto geparkeerd bij mensen in de tuin, die dat graag toelaten voor een bedrag $40. Op weg naar stadium zie je alleen maar yards met auto’s. Stadium parking is $60 of meer, dus dat was geen optie 😉. De wedstrijd zelf was leuk, goede sfeer met wat heen en weer banter. Dyami kwam nog bijna in een conflictsituatie, maar gelukkig gebeurde er uiteindelijk niks. Helaas verloren The Giants de game, net. Want in de laatste minuut waren ze niet in staat om 1 yard te overbruggen en de game te winnen. De weg terug, en over de grens, was geen probleem en om 0100 ’s nachts waren we weer thuis.

Terwijl Brian & Dyami in Buffalo waren, zijn Suus en Carmen (met vriendin) naar de bios geweest, een zekere Taylor Swift (misschien bekent) concert film. De meiden hebben erg genoten en Suus….  

Dan is er ook slecht nieuws dat wij hier willen delen.

Voor met name Brian was het een jaar (paar maanden) waar hij een aantal mensen verloor.

·    Allereest in de zomer kwam het bericht dat zijn Commandant / Headmaster van school / zijn baas, was overleden. Vorig jaar diagnosed met kanker en helaas, na chemo en bestralingen, niet overleefd.

·    Dan opeens het bericht dat zijn beste vriend hier in Canada, is overleden. Hij is in een psychose gekomen, heeft zijn familie aangevallen en is door de politie neergeschoten (na hun ook aangevallen te hebben). Zeer heftige omstandigheden, dus. Te meer daar het gebeurde voor zijn en zijn ouders’ huis. Brian is zijn condolences gaan brengen en heeft gelukkig nog met zijn ouders kunnen praten. Zijn plechtigheid/celebration of life, was de eerste plechtigheid, die wij hier in Canada hebben meegemaakt.

Tot slot is ook onze tante Erica overleden. Ook zij was al enige maanden ziek. Het ging weer beter en dan weer slechter, op en af. In en uit het ziekenhuis. Uiteindelijk kon ze niet meer en is ze, thuis, overleden. Brian had haar belooft naar haar plechtigheid te gaan en deze belofte heeft hij gehouden. Hij is dus (samen met Carmen), kort naar Nederland gegaan. Het was fijn om even met familie samen te zijn, zeker in deze omstandigheden.

Carmen heeft in September (weer) een dans ongelukje gehad. Weer was ze aan het oefenen en lande verkeerd na een sprong, dit keer in de dansstudio. Nu maar wel direct naar de dokter gegaan, aangezien ze hetzelfde gevoel had als toen ze haar voet had gebroken. Het was haar andere, linker, voet. ‘Gelukkig’ was er dit keer niks gebroken, blijkt uit 2 keer Xray en  een echo, maar door de kneuzing wel veel pijn gehad. Ze is afgelopen week voor een CT scan geweest dus afwachten maar. Helaas moest ze dus weer met krukken lopen, wat uiteindelijk tot in December moest. Elke dag dus een uitdaging om voort te bewegen, zowel thuis als op school. In huis verplaatste ze zich op haar knieën.

Zo zijn Brian en Carmen dan ook naar Nederland gegaan, voor de crematieplechtigheid en om met familie samen te zijn. Last minute tickets boeken en toen bleek dat alleen de Economy Premium nog vrij was. Wat dan weer een voordeel had van meer beenruimte (fijn voor Carmen met haar injured voet); beter eten en iets meer luxe, dan Economy. Op beide airports hadden wij ook assistance gevraagd. Op Pearson (Toronto) moesten we 2 uur op 1 locatie blijven, in vertrek terminal, dus nog niet bij gates. Wachten op assistance met rolstoel. Hele families stonden hier om een paar mensen in een rolstoel te laten. Na 2 uur vroegen we maar of we weg konden en daarna konden we vrij vlot door de beveiliging. Na de beveiliging ging Carmen in een golf cart zitten en Brian ging lopen naar de gate. Helaas niet goed afgesproken, want de cart ging niet helemaal naar de gate… Carmen werd dus ergens afgedropped (bij liften/roltrappen) en moest Brian bellen om haar op te halen. Uiteindelijk gelukt en naar de gate gelopen, alwaar boarding direct begon. Wij waren het eerst in het vliegtuig.

Een voorspoedige vlucht, met weinig tot geen slaap (altijd nacht vlucht, maar deze keer een andere route, dus maar 6.5 uur vliegen, ipv 8.5). Op Schiphol dus weer assistance, Carmen weer in een golf cart. Brian wilde lopen en ging ervandoor. Naar de douane. Hij dacht dat Carmen daar ook heen gebracht zou worden… fout gedacht en na 20 minuten bij de cart drop off gewacht te hebben, toch maar naar de centrale post. Daar te horen gekregen dat Carmen bij een andere douanepost stond te wachten. Blijkt dat het een ster terminal is, waar elke gate terminal via via bij andere douane is gelinkt. Carmen zei dat ze een shortcut naar een andere gate terminal hadden genomen en dus op deze manier elkaar mis waren gelopen. Carmen stond dus, met krukken, te wachten bij douane (Brian had haar passport). Uiteindelijk eind goed al goed, samen koffer ophalen en door oma & (oom) Danny opgehaald.

Het verblijf in Nederland was maar kort, 6 dagen, met afscheid nemen van t. Erica; uit eten met familie en 2 bliksembezoekjes aan andere familie. De terugweg verliep zonder problemen en toen waren we weer thuis.

Als afsluiting van het jaar 2023 had Carmen haar music concert. Zij heeft dit semester Vocals & Choir gedaan. Tijdens de uitvoering zong zij, met haar klas, een aantal nummers, afgewisseld met muziek stukken, uitgevoerd door andere students. Zij zong: “I found” ; “You’ll be found” en met choir: “Believer” & “Secret for the mad”. Met het laatste nummer hadden ze signs gemaakt met woorden, die je “gek maken” (make you mad) en “wat je helpt” (the antidote). Carmen had de woorden: “Crutches” en “Friends”.

Dat was het alweer, wij wensen iedereen Happy Holidays en een goed, gezellig en healthy 2024!!